@thenobody.lk: හිතලා බලන්න, මේ ලෝකෙ අපි "මේ මමයි" කියලා කොච්චර තදින් අල්ලගෙන ඉන්නවද? හැබැයි ඇත්තම කතාව නම්, එහෙම අල්ලගන්න, මේ හැමදේම විඳවනවා කියලා හිතාගෙන ඉන්න ස්ථිර "මමෙක්" කොහේවත්ම නෑ. එතන තියෙන්නේ මහ පුදුම විදිහට, ඇසිපිය ගහන මොහොතක් ගානේ ඉපදෙමින් මැරෙන පුංචි පුංචි දැනීම් ටිකක් විතරයි. මේ සත්‍යය හදවතින්ම දකින එක, මේ දුවන මනස නිදහස් කරගන්න තියෙන ලොකුම රහසයි. මේක දැනෙන්නම තේරුම් ගන්න නම්, අපි පොඩ්ඩක් නැවතිලා බලන්න ඕනේ අපි මේ ලෝකය අත්විඳින්නේ කොහොමද කියලා. අපිට මේ ලෝකයත් එක්ක බැඳෙන්න තියෙන්නේ දොරටු හයක් විතරයි. ඒ දොරටු හයෙන් අපේ ඇතුළාන්තයට එන්නේ වෙනස්ම දැනීම් හයක්. • ඇසට රූපයක් ගැටීමෙන් ඇතිවන දැකීමේ දැනීම • කනට ශබ්දයක් ගැටීමෙන් ඇතිවන ඇසීමේ දැනීම • නාසයට ගන්ධයක් ගැටීමෙන් ඇතිවන ඉව දැනීම • දිවට රසයක් ගැටීමෙන් ඇතිවන රස දැනීම • ශරීරයට යමක් ස්පර්ශ වීමෙන් ඇතිවන ස්පර්ශය පිළිබඳ දැනීම •මනසට සිතුවිල්ලක් හෝ මතකයක් ගැටීමෙන් ඇතිවන සිතීමේ දැනීම හැබැයි මතක තියාගන්න, මේ කිසිම දැනීමක් එකවර වෙන්නේ නෑ. එකක් ඇවිත් මැකිලා යනකොටයි අනෙක එන්නේ. ඒත් ඒක කොච්චර වේගවත්ද කියනවා නම්, අපේ මනස "මේ ඔක්කොම කරන්නේ, අත්විඳින්නේ එකම කෙනෙක්, ඒ තමයි මම" කියලා මහා ලොකු මායාවක් අපි ඉස්සරහා මවනවා. අපි මේක පුංචි උදාහරණයකින් තවත් සමීප කරගමු. හිතන්න, මහන්සි වෙලාවක උණුසුම් කෝපි එකක් බොනවා කියලා. ඔබට හිතෙන්නේ "මමයි මේ කෝපි එක බොන්නේ, මටයි මේ රස දැනෙන්නේ" කියලයි. ඒත් එතන "ඔබ" කියලා කෙනෙක් නෑ, තියෙන්නේ ක්‍රියාවලියක් විතරයි. මුලින්ම ඇසට කෝපි කෝප්පය පේනවා, එතන "මම" නෑ, තියෙන්නේ දැකීමක් විතරයි. කෝප්පය ළං කරද්දී සුවඳ නාසයට එනවා, එතන තියෙන්නේ සුවඳ දැනීමක් විතරයි. කෝප්පය අතට ගනිද්දී ඒ උණුසුම ඇඟට දැනෙනවා, එතන තියෙන්නේ ස්පර්ශයක් විතරයි. දිවට කෝපි ටික වැටෙද්දී රස දැනෙනවා, එතන තියෙන්නේ රස විඳීමක් විතරයි. අන්තිමට "මේක නම් මාරම රහයි" කියලා මනස අතීතයත් එක්ක ගලපලා සිතුවිල්ලක් මවනවා. මේ සංවේදන ටික හිතාගන්නවත් බැරි වේගයකින් මාරු වෙද්දී, මනස මේ ඔක්කොම එකට ගොතලා "මම තමයි මේ කෝපි එක බොන්නේ" කියලා කතාවක් හදනවා. හරියට ලස්සන චිත්‍රපටියක් බලනවා වගේ. චිත්‍රපටියක ඇත්තටම තියෙන්නේ තත්පරේට සිය ගණනක් වේගෙන් මාරු වෙන නිශ්චල ඡායාරූප ටිකක් විතරයි. ඒත් අපි දකින්නේ එක දිගට යන ජීවමාන කතාවක්. අන්න ඒ වගේ මේ තත්පරෙන් තත්පරේ වෙනස් වෙන දැනීම් ටික එකතු කරලා තමයි "මම" කියන මේ මහා බොරුව අපේ ඇතුළේ නිර්මාණය වෙන්නේ. හිතන්න තවත් තදින් දැනෙන අවස්ථාවක්. කවුරුහරි ඔබට රිදෙන්න බනින වෙලාවක්. මුලින්ම ඔබේ කනට ශබ්දයක් ඇහෙනවා, එතන තියෙන්නේ නිකම්ම නිකම් වාතයේ කම්පනයක් (ශබ්ද තරංගයක්) විතරයි. ඊළඟ තත්පරේ මනස ඒ ශබ්දයට වචන අලවලා, "මේක මට කරපු අපහාසයක්" කියලා තේරුම් ගන්නවා. ඒත් එක්කම ශරීරයේ හෘද ස්පන්දනය වැඩිවෙලා ලේ රත්වෙලා කේන්තියක් එනවා. මෙතනදී "මටයි බැන්නේ", "මටයි තරහ ගියේ" කියලා ඔබ දුක් වෙනවා. ඒත් ඇත්තටම එතන වුණේ ශබ්දයක් ඇහීමත්, පරණ මතකයන් හරහා ඒකට අර්ථයක් දීමත්, ශරීරයේ රසායනික වෙනසක් වීමත් කියන යන්ත්‍රයක ක්‍රියාවලියක් විතරයි නේද? පොඩ්ඩක් නිහඬ වෙලා, ගැඹුරින් ඔබේම ඇතුළාන්තය දිහා බලන්න. මේ දැකීම, ඇසීම, සුවඳ, රස, ස්පර්ශය සහ සිතීම කියන දේවල් ටික අයින් කළොත්, එතනින් එහාට ඉතුරු වෙන, වෙනම පවතින "මමෙක්" ඔබට කවදාවත් හොයාගන්න බැරි වෙයි. අන්න ඒ "මම" කියන බරපතල මායාව බිඳිලා ගිය දවසට, මේ ලෝකේ දේවල් සිද්ධ වෙන හැටි කිසිම කලබලයක් නැතුව, මහා උපේක්ෂාවකින් දිහා බලාගෙන ඉන්න පුළුවන් සදාකාලික නිදහසක් සහ අසීමිත නිවුණු බවක් ඔබට දැනෙයි. ✍️ කවුරුත් නොවන්නා | The Nobody #enlightenment #truthwithhiepiesuppa #buddhism #conciousness #awaken #peace #hiepiesuppa #mindfulness #buddha

කවුරුත් නොවන්නා

Open In TikTok:

Region: LK

Tuesday 26 May 2026 07:38:15 GMT