@chamu.chamus: മണൽത്തെരുവിലെ വില്ലനും തുറക്കപ്പെടാത്ത വാതിലുകളും വർഷങ്ങളോളം പ്രവാസിയായി, ഈ മണൽത്തെരുവിൽ ജീവിതം ഹോമിച്ചതിന് ശേഷം ഒടുവിൽ എല്ലാം അവസാനിപ്പിച്ച് നാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചുപോകുന്ന ഒരു പ്രവാസിയുടെ ചിത്രം മനസ്സിൽ കാണുക. കൈയിൽ ഒരു പെട്ടിയുണ്ടാകും, മനസ്സിൽ നാട്ടിലെത്താനുള്ള തിടുക്കവും. പക്ഷേ, ആ യാത്ര അവസാനിക്കുന്നത് സ്വന്തം വീടിന്റെ പടിവാതിലിലാണ്. വർഷങ്ങളോളം ചോരനീരാക്കി പടുത്തുയർത്തിയ ആ വീടിന്റെ വാതിലുകൾ സ്വന്തം മക്കളും ഭാര്യയും നമ്മുടെ മുന്നിൽ കൊട്ടിയടയ്ക്കാതിരിക്കാൻ നമ്മൾ പ്രവാസികൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ചില വലിയ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളുണ്ട്. പല പ്രവാസി കുടുംബങ്ങളിലും ഇന്ന് സംഭവിക്കുന്നത് ഇതാണ്: നാട്ടിൽ നമ്മുടെ മക്കളെ ഭാര്യമാർ വളർത്തുമ്പോൾ, അവർ അറിയാതെയാണെങ്കിലും മക്കളുടെ മുന്നിൽ നമ്മളെ ഒരു 'വില്ലൻ' ആക്കി മാറ്റുകയാണ്. കുട്ടികൾ ചെയ്യുന്ന ചെറിയ ചെറിയ തെറ്റുകൾ തിരുത്താനോ, അവരെ സ്നേഹത്തോടെ ഉപദേശിക്കാനോ അമ്മമാർ പലപ്പോഴും തയ്യാറാകാറില്ല. അതിന് പകരം എളുപ്പവഴി നോക്കും—ആ ശിക്ഷയും നിയന്ത്രണവും പ്രവാസിയായ അച്ഛന്റെ തലയിൽ കെട്ടിവെക്കും. നാട്ടിൽ നിന്ന് വരുന്ന ഓരോ ഫോൺകോളിലും കുട്ടികൾ ചെയ്ത കുറ്റങ്ങളുടെ വലിയൊരു ലിസ്റ്റായിരിക്കും അമ്മമാർ നിരത്തുക. എന്നിട്ട് മക്കളോട് പറയും: ദാ, അച്ഛൻ വിളിച്ചിട്ടുണ്ട്, അമ്മയെ അനുസരിക്കാത്തതിന് അച്ഛൻ ഇപ്പോൾ നന്നായി ചീത്ത പറയും. അതോടെ, മക്കളുടെ മുന്നിൽ അച്ഛൻ വെറുമൊരു 'ചീത്ത വിളിക്കുന്ന വില്ലൻ' മാത്രമായി മാറുന്നു. സ്നേഹത്തോടെ വിശേഷങ്ങൾ പങ്കുവെക്കേണ്ട ഫോൺകോളുകൾ മക്കളെ പേടിപ്പിക്കാനും ശിക്ഷിക്കാനുമുള്ള ആയുധമായി ഭാര്യമാർ മാറ്റുമ്പോൾ, പ്രവാസിയായ അച്ഛനും മക്കളും തമ്മിലുള്ള ദൂരം കൂടുകയാണ്. ഒടുവിൽ കടമകളെല്ലാം തീർത്ത് നാട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തുമ്പോൾ, സ്വന്തം ചോരയായ മക്കൾക്ക് നമ്മളൊരു അപരിചിതനോ അല്ലെങ്കിൽ എപ്പോഴും ദേഷ്യപ്പെടുന്ന ഒരു വില്ലനോ മാത്രമായി തോന്നിപ്പോകുന്ന അവസ്ഥയാണ് ഈ കഥകളിൽ കാണുന്നത്. ഈ അവസ്ഥ മാറ്റിമറിക്കാൻ നമ്മൾ എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്? മക്കളുടെ മുന്നിൽ പ്രവാസിയായ അച്ഛൻ വില്ലനാകാതിരിക്കാനും, നാട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തുമ്പോൾ ആ വാതിലുകൾ സ്നേഹത്തോടെ തുറക്കപ്പെടാനും ഇരുഭാഗത്തുനിന്നും ചില കരുതലുകൾ ആവശ്യമാണ്. ആദ്യം പ്രവാസികളായ അച്ഛന്മാർ ചില കാര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കണം. നാട്ടിലേക്ക് വിളിക്കുമ്പോൾ കുട്ടികളെ ചീത്ത പറയാൻ വേണ്ടി മാത്രം ആ സമയം മാറ്റിവെക്കരുത്. അവർ ചെയ്ത തെറ്റുകളെക്കുറിച്ച് ഭാര്യ പറയുമ്പോൾ, ഫോണിലൂടെ ചൂടാകുന്നതിന് പകരം, "അച്ഛൻ നാട്ടിൽ വരുമ്പോൾ നമുക്കിത് സംസാരിക്കാം, ഇപ്പോൾ മോൻ അമ്മയെ അനുസരിക്ക്" എന്ന് പറഞ്ഞ് വിഷയം മാറ്റുക. ഫോൺ കോളുകൾ എപ്പോഴും സ്നേഹവും വിശേഷങ്ങളും പങ്കുവെക്കാൻ മാത്രമുള്ളതാക്കുക. ഭാര്യ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ മാത്രം കേട്ട് മക്കളെ വിലയിരുത്താതെ, അവരോട് നേരിട്ട് സൗഹൃദം സ്ഥാപിച്ച് അവരുടെ പഠനകാര്യങ്ങളും താല്പര്യങ്ങളും ചോദിച്ചറിയണം. അതിനേക്കാൾ വലിയൊരു ഉത്തരവാദിത്തം നാട്ടിലുള്ള ഭാര്യമാർക്കുണ്ട്. കുട്ടികൾ തെറ്റ് ചെയ്യുമ്പോൾ അവരെ സ്നേഹത്തോടെ തിരുത്തേണ്ടത് കൂടെയുള്ള അമ്മയുടെ കടമയാണ്. അതിന് പകരം "അച്ഛനോട് പറഞ്ഞു കൊടുക്കും, അച്ഛൻ ചീത്ത പറയും" എന്ന് പറഞ്ഞ് കുട്ടികളെ പേടിപ്പിക്കരുത്. ഇത് കുട്ടികളുടെ മനസ്സിൽ അച്ഛനോട് വലിപ്പമില്ലാത്ത ഭയവും വെറുപ്പും മാത്രമേ ഉണ്ടാക്കൂ. അതിന് പകരം അച്ഛൻ ഈ മണൽത്തെരുവിൽ കിടന്ന് കഷ്ടപ്പെടുന്നത് തങ്ങളുടെ നല്ലൊരു ഭാവിക്ക് വേണ്ടിയാണെന്ന കാര്യം കുട്ടികളെ എപ്പോഴും ഓർമ്മിപ്പിക്കുക. കുട്ടികൾക്ക് പുതിയ വസ്ത്രങ്ങളോ കളിക്കോപ്പുകളോ വാങ്ങി നൽകുമ്പോൾ "ഇത് അച്ഛൻ കഷ്ടപ്പെട്ട് ഉണ്ടാക്കിയ പൈസയ്ക്ക് വാങ്ങിത്തന്നതാണ്" എന്ന് പറഞ്ഞ് കൊടുക്കുക. അപ്പോൾ കുട്ടികളുടെ മനസ്സിൽ അച്ഛനോട് ബഹുമാനവും സ്നേഹവും കൂടും. പ്രവാസം എന്നത് വെറുമൊരു പണം സമ്പാദിക്കാനുള്ള വഴി മാത്രമല്ല, ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പാണ്. ചോരനീരാക്കി ഉണ്ടാക്കുന്ന പണം നാട്ടിലേക്ക് അയക്കുമ്പോൾ, അതിനൊപ്പം ആ കുടുംബത്തിന്റെ നാഥനോടുള്ള സ്നേഹവും ബഹുമാനവും നാട്ടിൽ കാത്തുസൂക്ഷിക്കേണ്ടത് ഭാര്യമാരുടെ കടമയാണ്. എങ്കിൽ മാത്രമേ, വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം പ്രവാസം നിർത്തി ആ പ്രവാസി സ്വന്തം വീടിന്റെ പടി കയറി വരുമ്പോൾ, ആ വീടിന്റെ വാതിലുകൾ സ്നേഹത്തോടെ അവർക്ക് മുന്നിൽ തുറക്കപ്പെടുകയുള്ളൂ. അവിടെ അവരെ കാത്ത് വില്ലനെയല്ല, സ്നേഹനിധിയായ ഒരു അച്ഛനെ തിരിച്ചറിയുന്ന മക്കളുണ്ടാകൂ. വഴിതെറ്റിപ്പോകാത്ത ഒരു കുടുംബമുണ്ടാകൂ.

Chamu Chamus

Open In TikTok:

Region: AE

Wednesday 27 May 2026 09:03:31 GMT