@nihada.arana: 🧘🏿♂️🔥 "අම්භො පුරිස, න ත්වං අද්දස මනුස්සෙසු ඉත්ථිං වා පුරිසං වා ආසීතිකං වා නාවුතිකං වා වස්සසතිකං වා ජාතියා, ජිණ්ණං... අම්භො පුරිස, තස්ස තෙ විඤ්ඤුස්ස සතො මහල්ලකස්ස න එතදහොසි: ‘අහම්පි ඛොම්හි ජරාධම්මො ජරං අනතීතො, හන්දාහං කල්යාණං කරොමි කායෙන වාචාය මනසා’ති" 🧘🏿♂️🔥 "එම්බා පුරුෂය❗️නුඹ මනුෂ්ය ලෝකයේදී අවුරුදු අසූවක්, අනූවක් හෝ සියයක් වයසැති, දිරා ගිය, නැවී ගිය මහල්ලෙකු හෝ මැහැල්ලක නුදුටුවෙහිද... එම්බා පුරුෂය❗️නුවණැති වැඩුණු අයෙකු වූ නුඹට මෙසේ නොසිතුනෙහිද: 'මම ද ජරාවට පත්වන ස්වභාවය ඇත්තෙමි. එබැවින් මම කයින් වචනයෙන් සහ මනසින් කුසල් කරමි' කියා.. 🩸පව්කාරයා එයට පිළිතුරු දෙන්නේ, "මට එසේ නොසිතුණි ස්වාමීනි, මම ප්රමාද වීමි (නාසක්ඛිස්සං භන්තෙ, පමාදස්සං භන්තෙ)" යනුවෙනි. 🧘🏿♂️🔥 මෙසේ සියලු දේවදූතයන් ගැන විමසීමෙන් පසු, යමරජු පව්කාරයාට කර්මයේ වගකීම සිහිපත් කර දෙයි. මෙය ඉතාම සාධාරණ, නීතිගරුක පාලකයෙකුගේ ලක්ෂණයකි. ඔහු පෙන්වා දෙන්නේ මේ පාපයේ වගකීම භාරගත යුත්තේ වෙන කිසිවෙකු නොව ඔහුම බවයි. 🧘🏿♂️🔥 "තං ඛො පන තෙ එතං පාපං කම්මං නෙව මාතරා කතං, න පිතරා කතං, න භාතරා කතං... න දෙවතාහි කතං, තයාවෙතං පාපං කම්මං කතං, ත්වඤ්ඤෙවෙතස්ස විපාකං පටිසංවෙදිස්සසී’ති." 🧘🏿♂️🔥 "නුඹේ මේ පාප කර්මය මව කළේ නැත, පියා කළේ නැත, සහෝදරයා කළේ නැත... දෙවියන් කළේද නැත. මෙය නුඹ විසින්ම කරන ලද පාප කර්මයකි. එහි විපාක නුඹ විසින්ම විඳිය යුතුය 🧘🏿♂️🔥 දේවදූතයන් සියල්ලොම ගැනම අසා අවසන් වනතුරුත් යමරජුගේ එකම අපේක්ෂාව පව්කාරයාට තමා කළ කුසලයක් මතක් වේවි යන්නයි. අටුවාව විස්තර කරන්නේ ඇතැම් අය පළමු දේවදූතයා ගැන අසද්දීම තමන් කළ කුසල් මතක් කරගෙන (අත්තනො ධම්මතාය සරිත්වා) එතැනින් මිදී දෙව්ලොව යන බවයි. 🧘🏿♂️🔥 නමුත් බලවත් පව් කළ ඇතැමුන්ට බිය නිසා කුසල් කිසිවක් මතක් වන්නේ නැත (බලවතා පාපකම්මෙන බ්යාමොහිතො පඤ්ච සඤ්ඤාණානි න ගණ්හාති). 🧘🏿♂️🔥 මෙවැනි අවස්ථාවකදී යමරජු පව්කාරයා කෙරෙහි අසීමිත කරුණාවක් දක්වයි. ඔහු තමාගේ දිවැසින් බලා, අදාළ පුද්ගලයා අතීතයේ කළ යම් පිනක් ඇත්දැයි සොයා බලා, යමරජු විසින්ම එය ඔහුට මතක් කර දෙයි (යමො රාජා සයං සාරෙති). 🩸අටුවාවේ එන ලංකාවේ ඉදපු ඇමතිවරයෙකුගේ කතාව මේකට උදාහරණයක් විදියට දක්වන්න පුලුවන් 👇👇 🧘🏿♂️🔥 "එකො කිර අමච්චො සුමනපුප්ඵකුම්භෙන මහාචෙතියං පූජෙත්වා යමස්ස පත්තිං අදාසි... තස්මිං පඤ්චහිපි දෙවදූතෙහි කුසලෙ අසරන්තෙ යමො සයං ඔලොකෙන්තො දිස්වා – “නනු ත්වං මහාචෙතියං සුමනපුප්ඵකුම්භෙන පූජෙත්වා මය්හං පත්තිං අදාසී”ති සාරෙසි, සො තස්මිං කාලෙ සරිත්වා දෙවලොකං ගතො." 🧘🏿♂️🔥 "එක්තරා ඇමතිවරයෙක් සමන් මල් කළයක් මහා සෑයට පූජා කර යමරජුට පින් දුන්නේය. පසුකාලීනව ඔහු අකුසලයක් කොට නිරයේ ඉපදී යමරජු වෙත ගෙන එනු ලැබීය. දේවදූතයන් පස්දෙනා ගැනම අසද්දීත් ඔහුට කුසලයක් සිහිපත් නොවූ කල්හි, යමරජු දිවැසින් බලා, 'නුඹ මහා සෑයට සමන් මල් පූජා කර මට පින් දුන්නා නොවේද❓' යැයි ඔහුට මතක් කර දුන්නේය. එකල්හි ඔහුට එය සිහිපත් වී දෙව්ලොව ගියේය." 🧘🏿♂️🔥 මෙය යමරජුගේ අසීමිත මෛත්රිය සහ කාරුණික බව පෙන්නුම් කරන විශිෂ්ටතම අවස්ථාවකි. තමා ඉදිරියේ සිටින අසරණ සත්ත්වයා නිරයේ ගිනි ජාලාවට බිලි වීමට පෙර ඔහුව ඉන් බේරා ගැනීමට යමරජු දරන උත්සාහය මින් මනාව පැහැදිලි වේ. 🧘🏿♂️🔥 එහෙත්, එසේ මතක් කර දීත් කිසිදු පිනක් මතක් කරගත නොහැකි වන අවාසනාවන්තයින් ද සිටිති. ඒ මොහොතේ යමරජුට ද කළ හැකි අන් යමක් නොමැත. කර්ම නියාමයට ඉඩ දී ඔහු අසරණව නිහඬ වෙයි. 🩸"යමො පන සයං ඔලොකෙත්වාපි අපස්සන්තො – “මහාදුක්ඛං නාම අනුභවිස්සති අයං සත්තො”ති තුණ්හී හොති." 🧘🏿♂️🔥 "යමරජු තමා විසින්ම (දිවැසින්) බලා කුසලයක් නොදක්නේ නම්, 'මේ සත්ත්වයා ඒකාන්තයෙන්ම මහා දුකක් අනුභව කරන්නේය' යැයි කම්පා වී නිහඬ වෙයි. 🧘🏿♂️🔥 මූල සූත්රවල ද මෙය සටහන් වන්නේ "පඤ්චමං දෙවදූතං සමනුයුඤ්ජිත්වා සමනුගාහිත්වා සමනුභාසිත්වා තුණ්හී හොති" (පස්වන දේවදූතයා ගැන අසා නිහඬ වෙයි) වශයෙනි. 🧘🏿♂️🔥 යමරජු මෙසේ නිහඬ වන්නේ කෝපයෙන් නොව, සත්ත්වයා කෙරෙහි උපන් බලවත් අනුකම්පාවෙන් සහ සංවේගයෙනි.යමරජු නිහඬ වීම යනු යමපල්ලන්ට ලැබෙන අවසරයයි. එතැන් පටන් යමපල්ලෝ අනුකම්පා විරහිතව ක්රියාත්මක වී වධ බන්ධනයන් ආරම්භ කරති. 🩸[ දේවදූත සූත්ර වර්ණනා 🫶 මජ්ඣිම නිකාය අටුවා ]🩸 🩸[ මජ්ඣිම නිකාය මූල 🫶 දේවදූත සූත්රය ]🩸 🩸[ අංගුත්තර නිකාය මූල 🫶 දේවදූත සූත්රය ]🩸 #creatorsearchinsights #srilankan_tik_tok🇱🇰 #foryoupage❤️❤️ #foryou #buddhism
nihada arana🧎🏻♂️➡️🙏
Region: LK
Wednesday 27 May 2026 15:16:23 GMT
Music
Download
Comments
Sathimath Diviya :
🙏🙏🙏
2026-05-27 16:49:41
3
Lahiru kuruppu ✅🇬🇧🇱🇰 :
🙏🙏🙏
2026-06-23 17:44:45
0
dulajrajapaksha89 :
🙏🙏🙏
2026-05-28 08:47:45
1
shashen vishwa 🇱🇰🇰🇷 :
❤️❤️❤️
2026-06-25 00:29:54
0
To see more videos from user @nihada.arana, please go to the Tikwm
homepage.