@kongsothea0: រៀងរាល់ថ្ងៃ បន្ទាប់ពីឆាន់ព្រឹកហើយ យើងត្រូវរៀបចំខ្លួនដើម្បីចេញទៅបិណ្ឌបាត្រ។ មុននឹងឡើងឡាន ព្រះសង្ឃទាំងឡាយត្រូវនិមន្តមកឈរតម្រង់ជួរជុំគ្នា ហើយសូត្រធម៌ផ្សាយមេត្តា ដើម្បីអនុគ្រោះដល់ញាតិញោមដែលបានដាក់បាត្រឱ្យទទួលបានបុណ្យកុសលច្រើន។ ពេលនោះ លោកគ្រូតែងពិនិត្យមើលឡេវក្ឌុំដែលនៅជ្រុងជាយចីវរថាបានខ្ទាស់ហើយឬនៅ ដើម្បីរក្សាចីវរមិនឲ្យផាត់ផាយតាមខ្យល់។ តាមវិន័យ កាលបើភិក្ខុចេញទៅក្រៅវត្ត កាន់ចន្លោះស្រុក ប្រសិនបើមិនដាក់ឡេវក្ឌុំ នឹងត្រូវអាបត្តិ។ នៅពេលបិណ្ឌបាត្រ ញាតិញោមតែងដាក់នំបង្អែមជាមួយបាយជានិច្ច ប៉ុន្តែពេលមកដល់វត្តវិញ ចង្ហាន់ទាំងអស់ត្រូវចាក់រួមគ្នាជាសមូហភាព។ ដល់ពេលឆាន់ថ្ងៃ ទើបមិនដែលឃើញមាននំឬបង្អែម មានតែបាយ និងម្ហូបប៉ុណ្ណោះ។ ថ្ងៃមួយ ក្នុងខែត្រជាក់ដែលមានភ្លៀងធ្លាក់រងាញ័រញាក់ មានញោមស្រីម្នាក់បានប្រគេននំដល់ខ្ញុំ។ នឹកឃើញថាបើដាក់ក្នុងបាត្រ និងចាក់ចូលសមូហភាពទាំងអស់ ទើបខ្ញុំសម្រេចចិត្តយកនំនោះមកដាក់នៅត្រង់កដៃរុំចីវរដើម្បីបានស្គាល់រសជាតិខ្លះ។ ពេលនោះ ខ្ញុំចេះតែមានអារម្មណ៍គិតថាតិចកងឆ្លបឃើញ។ ជីវិតរស់នៅប្រទេសភូមាពេលខ្លះធ្វើឱ្យខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថា ដូចស្ថិតក្នុងសម័យបីឆ្នាំប្រាំបីខែម្ភៃថ្ងៃ ព្រោះការរស់នៅរបស់យើងស្ថិតក្រោមការឃ្លាំមើលគ្រប់ជំហាន មិនខុសពីការរស់នៅក្រោមការត្រួតពិនិត្យរបស់ "អង្គការភ្នែកម្នាស់" ឡើយ។

kongsothea

Open In TikTok:

Region: KH

Saturday 30 May 2026 06:36:56 GMT