‎خداﺉ دې لرې له بلا ساته بچيه ! ‎د خپل پلار ياران رضا ساته بچيه ! ‎ ‎بس الله دې سربالا ساته بچيه! ‎خو نامه د خپل بابا ساته بچيه! ‎ ‎د وطن په سر که سر شیندې نو شینده ‎خو په زړه کښې پښتونخوا ساته بچيه ! ‎ ‎ځان په هر څنګه حالت کښې،که کېدے شي ‎د جنګونو نه جدا ساته بچيه! ‎ ‎دوﺉ به خپلې ښېرې خپل ګرېوان کښې يوسي ‎ته په لپو کښې دعا ساته بچيه! ‎ ‎په لهجه کښې د شکرو فن پېدا کړه ‎او په سترګو کښې حيا ساته بچيه! ‎ ‎خپل اوړه د خپلې ژرندې ږده په کور کښې ‎خپل غوړي د خپلې غوا ساته بچيه! ‎ ‎که دا ټوله ښاريه دې هم خلاف شي ‎خېر دے نيت ورته صفا ساته بچيه! ‎ ‎د دې نورو خلقو ځان له عقيدې دي ‎ته دې خپل ذهن رڼا ساته بچيه! ‎ ‎که په سرو ګولو کښې ګېر شې خو په زړه کښې ‎مه فرېب ساته مه غلا ساته بچيه! ‎ ‎دا زما د پلار او ستا د بابا نخښې ‎دا ټوپک او دا همسا ساته بچيه! ‎ ‎که جاٸېداد دې دا څلور کونجه دنيا شي ‎خيال د کلي د جولا ساته بچيه! ‎ ‎خو چې ورور وي نو که هر څومره خراب وي ‎بهروسه پرې خامخا ساته بچيه! ‎ ‎د حلالو روپو هم خپله مزه وي ‎خېل خانه دې په تنخوا ساته بچيه! ‎ ‎د پېسې تاوان ته مه ګوره اقباله! ‎خو د صدق ملګرتيا ساته بچيه! ‎ ‎اقبال مومند ‎#poshtopoetry #foryoupageofficiall #pashtopoetry #foryoupageofficiall #foryoupage - @adil.writes8