Қызғанбай қалсам қайтесің? Жүректі жапсам мәңгілік Сен жақтан соққан дауылға Қарамай қойсам мән беріп Бұлттарға қарап бұртиған Балалық сезім тыйылса Сағыныш толы хаттарым Жазылмай жатып жойылса Жолыңды тосып, жоқтамай Тағдырдың берсем еркіне Шынымен бейжай қарасам Жаныңды өртеген дертіңе Бостандық берсем өзіңе Тордағы құстай талпынған Сүймейтін жандар секілді Айнымай қалсам қалпымнан Қоңырау шалмай, іздемей Мән бермей кіммен күлгенге Шаршаған ескі кемедей Батсам бір үнсіз тереңге Жаныңды ұғып, сезбесем Жат жанға теңеп өзімді Сағыныш толы хаттарға Бұрмасам мүлде көзімді Қызғанбай қалсам қайтесің? Ұстамай қойсам қолыңнан Үндемей ғана бұрылып Кетіп қалсам қасыңнан Тұнығын лайлап алған соң Аққу да көлге қонбайды Сенімнің жібі үзілсе Қайтадан байлау болмайды Кеудемде қалған белгі боп Естелік қана жылытар Сенімнің жібі үзілсе Кім келіп бізді жұбатар? Теңіздей тулап тұратын Толқыным тынса, не етерсің? Еркіңе мүлде қалдырсам Еліріп қайда кетерсің? Жалынсыз қалған ошақтың Жылуы болмас, білесің Суынып кеткен жүректен Сұрапыл сезім тілерсің... Автор : Салмурзаева Асель - @kkoshakan