@enzocashflow: La verdad que nadie te dice sobre emprender, vas a sufrir. Y los que más te quieren van a ser los primeros en decirte que lo dejes. No por maldad, sino porque no quieren verte sufrir. Por eso a veces hay que crecer solo. #finanzaspersonales #emprendedor #motivacion #tarjetasdecredito #exito

EnzoGiampier Cashflow
EnzoGiampier Cashflow
Open In TikTok:
Region: PE
Tuesday 02 June 2026 23:10:00 GMT
4047
271
3
18

Music

Download

Comments

elyisustv12340
ELYisustv :
estoy a 2 meses de emprender y me caga el miedo pero le estoy luchando nadie me caga el sueño ahora es mi turno 😇
2026-06-05 03:42:22
0
importacionesnovedosas1
Luces novedosas :
🔥🔥🔥
2026-06-02 23:34:56
0
To see more videos from user @enzocashflow, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

सङ्घर्षको डोब: लड्दै, उठ्दै र सम्हालिँदै जीवनले रमेशलाई कहिल्यै सजिलो बाटो दिएन। काँधमा सपना धेरै थिए, तर खल्ती सधैं खाली। सानो हुँदा अरूका नयाँ लुगा, राम्रो घर र रमाइलो जीवन देख्दा उसको मन भित्रभित्रै पोल्थ्यो। उसलाई बारम्बार एउटै कुराले घोचिरहन्थ्यो— “गरिबको सबैभन्दा ठूलो शत्रु नै पैसा रहेछ।” पैसा नभएपछि चाहनाहरू पनि कहिलेकाहीँ बोझ बन्ने रहेछन्। तर अभावले उसको आँट भने कहिल्यै चोर्न सकेन। उसले बुझिसकेको थियो— मान्छे गरीब पैसाले हुन्छ, सपना र मेहनतले होइन। उसले भाग्यलाई दोष दिएर समय खेर फालेन। बरु पसिनालाई आफ्नो साथी बनायो। हिलोमा टेकिएको पाइला सुरुवात निकै कठिन थियो। कहिले काम बिग्रिन्थ्यो, कहिले आफ्नै मान्छेले धोका दिन्थे। कतिपटक उसले भरोसा गरेका हातहरूले नै बीच बाटोमा साथ छोडे। राति भोकै सुतेका दिन पनि थिए, जहाँ सिरानीसँग आँसु मात्र साथी हुन्थ्यो। गाउँका मान्छेहरू कुरा काट्थे— “यसले के नै गर्न सक्छ र?” “भाग्यमै छैन भने दुःख गरेर के फाइदा?” तर रमेश भित्र कतै एउटा आगो बलिरहेको थियो। ऊ थाक्थ्यो, तर हार मान्दैनथ्यो। ऊ लड्थ्यो, तर फेरि उठ्न पनि जान्थ्यो। “लड्नु हार होइन, लडेपछि फेरि उठ्ने आँट हराउनु नै वास्तविक हार हो।” हिलोले भरिएका जुत्ता, पसिनाले चिसिएका हात, अनि चोटले भरिएको मन लिएर पनि उसले फेरि बाटो समात्थ्यो। बिस्तारै बदलिँदै गएको समय हरेक असफलताले उसलाई केही न केही सिकायो। धोकाले मान्छे चिनायो। अभावले मेहनत सिकायो। र पीडाले सहनशील बन्न सिकायो। त्यही अनुभवलाई उसले आफ्नो शक्ति बनायो। दिनरातको संघर्षपछि उसले सानो व्यवसाय सुरु गर्‍यो। सुरुमा कमाइ कम थियो, दुःख धेरै। तर ऊ रोकिएन। बिहानभन्दा अघि उठ्थ्यो, रात अबेरसम्म काम गर्थ्यो। बिस्तारै उसको मेहनतले रंग देखाउन थाल्यो। आज रमेशलाई गाउँ मात्र होइन, सहरले पनि चिन्छ। जसले कहिल्यै उसको सपना माथि हाँसेका थिए, आज तिनै मान्छेहरू उसको सफलताको उदाहरण दिन्छन्। तर रमेशलाई एउटा कुरा राम्ररी थाहा छ— यो सफलता अचानक आएको चमत्कार होइन। यो त भोक, आँसु, अपमान, ठेस, धोका र अनगिन्ती संघर्षमाथि उभिएको एउटा जीवन्त कहानी हो। किनकि अन्ततः— “सफलता भाग्यले होइन, बारम्बार लडेर पनि उठिरहने मान्छेले लेख्छ।”
सङ्घर्षको डोब: लड्दै, उठ्दै र सम्हालिँदै जीवनले रमेशलाई कहिल्यै सजिलो बाटो दिएन। काँधमा सपना धेरै थिए, तर खल्ती सधैं खाली। सानो हुँदा अरूका नयाँ लुगा, राम्रो घर र रमाइलो जीवन देख्दा उसको मन भित्रभित्रै पोल्थ्यो। उसलाई बारम्बार एउटै कुराले घोचिरहन्थ्यो— “गरिबको सबैभन्दा ठूलो शत्रु नै पैसा रहेछ।” पैसा नभएपछि चाहनाहरू पनि कहिलेकाहीँ बोझ बन्ने रहेछन्। तर अभावले उसको आँट भने कहिल्यै चोर्न सकेन। उसले बुझिसकेको थियो— मान्छे गरीब पैसाले हुन्छ, सपना र मेहनतले होइन। उसले भाग्यलाई दोष दिएर समय खेर फालेन। बरु पसिनालाई आफ्नो साथी बनायो। हिलोमा टेकिएको पाइला सुरुवात निकै कठिन थियो। कहिले काम बिग्रिन्थ्यो, कहिले आफ्नै मान्छेले धोका दिन्थे। कतिपटक उसले भरोसा गरेका हातहरूले नै बीच बाटोमा साथ छोडे। राति भोकै सुतेका दिन पनि थिए, जहाँ सिरानीसँग आँसु मात्र साथी हुन्थ्यो। गाउँका मान्छेहरू कुरा काट्थे— “यसले के नै गर्न सक्छ र?” “भाग्यमै छैन भने दुःख गरेर के फाइदा?” तर रमेश भित्र कतै एउटा आगो बलिरहेको थियो। ऊ थाक्थ्यो, तर हार मान्दैनथ्यो। ऊ लड्थ्यो, तर फेरि उठ्न पनि जान्थ्यो। “लड्नु हार होइन, लडेपछि फेरि उठ्ने आँट हराउनु नै वास्तविक हार हो।” हिलोले भरिएका जुत्ता, पसिनाले चिसिएका हात, अनि चोटले भरिएको मन लिएर पनि उसले फेरि बाटो समात्थ्यो। बिस्तारै बदलिँदै गएको समय हरेक असफलताले उसलाई केही न केही सिकायो। धोकाले मान्छे चिनायो। अभावले मेहनत सिकायो। र पीडाले सहनशील बन्न सिकायो। त्यही अनुभवलाई उसले आफ्नो शक्ति बनायो। दिनरातको संघर्षपछि उसले सानो व्यवसाय सुरु गर्‍यो। सुरुमा कमाइ कम थियो, दुःख धेरै। तर ऊ रोकिएन। बिहानभन्दा अघि उठ्थ्यो, रात अबेरसम्म काम गर्थ्यो। बिस्तारै उसको मेहनतले रंग देखाउन थाल्यो। आज रमेशलाई गाउँ मात्र होइन, सहरले पनि चिन्छ। जसले कहिल्यै उसको सपना माथि हाँसेका थिए, आज तिनै मान्छेहरू उसको सफलताको उदाहरण दिन्छन्। तर रमेशलाई एउटा कुरा राम्ररी थाहा छ— यो सफलता अचानक आएको चमत्कार होइन। यो त भोक, आँसु, अपमान, ठेस, धोका र अनगिन्ती संघर्षमाथि उभिएको एउटा जीवन्त कहानी हो। किनकि अन्ततः— “सफलता भाग्यले होइन, बारम्बार लडेर पनि उठिरहने मान्छेले लेख्छ।”

About