@k.s4330: د رڼاګانو ښار کې زه یو بدرنګه سړی په قواره مزیدار خو په قسمت بایللی درد و خفګان خوړلی خپل اعتماد وژلی انسان انسان خوړلی چا رانه ځان خوړلی په ما دنیا تنګه ده تن کې مې سا تنګه ده که ماذیګر لږ ښه شم ماښام کې بیا تنګه ده د ډیپریشن مریض یم دوا مې نه خوښیږي اکثر خاموشه یمه په ځان سختي تیروم بس زندګي تیروم خدای خو مې وینې کنه چې په زړه څومره مات یم بس مغفرت ترې غواړم د چا په مینه کې مې دده حکمونه پریښي عبادتونه پریښي اخرتونه پریښي ځان سره روسته وایم ازله چرت مه وهه هغه بښونکی ذات دی مرګ ته به ژوند تیروو که دیر بې خوند تیروو لږ به په خوند تیرو لږ به په خوند تیروو او انډیواله نوټ که دا لږ غرور هم ښه وي ازل چې څوک نه مني باید چې ویې مني جلال اباد دی کنه په چا به ښه لګیږو په چا به بد لګیږو دوست او دشمن اوسیږي دوستان دې ښاد اباد وي خپلوان دې ټول برباد وي چې بې وفا وي باد وي چې وفادار وي یاد وي چې وفادار وي یاد وي