@suratjuanon: #ดูเอ็ทกับ @Little Light #พระพุทธเจ้า พระสูตร หรือ สุตตะ คือคำสอนของพระศาสดา "ความเห็นผิดของพกพรหม" ภิกษุทั้งหลาย ! ในกาลครั้งหนึ่ง เราพักอยู่ ณ ควงพญาไม้สาละ ป่าสุภควัน ในเขตอุกกัฏฐนคร. ภิกษุทั้งหลาย ! สมัยนั้น พกพรหมมีความเห็น อันชั่วร้ายอย่างนี้ว่า “พรหมสภาวะ เช่นนี้ เป็นของเที่ยง (นิจจ) ยั่งยืน (ธุว์) มีอยู่เสมอ (สสสต์) เป็นของอย่างเดียว ตลอดกาล (เกวล) มีความไม่เคลื่อนเป็นธรรมดา (อจวน ธมุม) เพราะว่าพรหมสภาวะ เช่นนี้ ไม่เกิด ไม่แก่ ไม่ตาย ไม่เคลื่อน ไม่อุบัติ ก็แหละไม่มีสภาวะอื่นที่เป็นนิสสรณะ (อุบายเครื่องออกไปพ้นจากทุกข์) อื่นยิ่งไปกว่าพรหมสภาวะนี้ ดังนี้. ภิกษุทั้งหลาย ! ครั้งนั้นแล เรารู้ปริวิตกของ พกพรหมในใจด้วยใจแล้ว ละจาก ควงแห่งพญาไม้สาละ ไปปรากฏตัวในพรหมโลกนั้น ชั่วเวลาสักว่า บุรุษแข็งแรง เหยียดแขนหรือคู่แขนเท่านั้น ภิกษุทั้งหลาย ! พกพรหมได้เห็นเราผู้มาอยู่จาก ที่ไกล แล้วได้กล่าวกับเราว่า “ท่านผู้นิรทุกข์ ! เข้ามาเถิด ท่านผู้นิรทุกข์! ท่านมาดีแล้ว ท่านผู้นิรทุกข์ ! ต่อนาน ๆ ท่านถึงจะมาถึงที่นี้ ท่านผู้นิรทุกข์ ! พรหมสภาวะเช่นนี้ เป็นของเที่ยงยั่งยืน มีอยู่เสมอ เป็นของอย่างเดียวตลอดกาล มีความไม่เคลื่อนเป็นธรรมดา เพราะว่าพรหมสภาวะ เช่นนี้ ไม่เกิด ไม่แก่ไม่ตายไม่เคลื่อนไม่อุบัติ ก็แหละไม่มีสภาวะอื่น ที่เป็นนิสสรณะ เครื่องออกไปจากทุกข์ยิ่งไปกว่าพรหมสภาวะนี้” ดังนี้ ภิกษุทั้งหลาย ! เมื่อพกพรหมกล่าวอย่างนี้ เรา ได้กล่าวกะเขาว่า “พกพรหมผู้เจริญ ไปสู่อวิชชาเสียแล้ว หนอ ! พกพรหมผู้เจริญไปสู่อวิชชาเสียแล้วหนอ ! คือ ข้อที่ท่าน กล่าวสิ่งที่ไม่เที่ยงเลย ว่าเป็นของเที่ยง กล่าว สิ่งที่ไม่ยั่งยืนเลย ว่ายั่งยืน กล่าวสิ่ง ที่ไม่มีอยู่เสมอ ว่า เป็นของมีอยู่เสมอ กล่าวสิ่งที่ไม่เป็นของเดียวตลอดกาล ว่าเป็นของอย่างเดียวตลอดกาล กล่าวสิ่งมีความเคลื่อน เป็นธรรมดา ว่าเป็นสิ่งที่ ไม่มีความเคลื่อนเป็นธรรมดา และข้อที่กล่าวสิ่งที่เกิด ที่แก่ ที่ตาย ที่เคลื่อน ที่อุบัติว่า เป็นสิ่งที่ไม่เกิด ไม่แก่ ไม่ตาย ไม่เคลื่อน ไม่อุบัติ และ กล่าวอุบายเครื่องออกไปพ้น (นิสสรณะ) อันยิ่งอื่นที่มีอยู่ ว่าไม่อุบายเครื่องออกไปพ้นอื่นที่ยิ่งกว่า” ดังนี้ (หมายเหตุ: ข้อความที่ตรัสต่อจากนี้ ยังมีอีกยืดยาว กล่าว ถึงมารมาช่วยพวกพรหม โต้กับพระองค์ เพื่อให้พระองค์ทรงยอม ตามพวกพรหม แม้พกพรหมก็ยังยืนยัน และ อธิบายลัทธินั้นด้วย อุปมาที่น่าคล้อยตาม ทรงแก้ค่าของพรหมด้วยอาการต่างๆ เช่นว่า พกพรหมยังไม่รู้จักพรหมที่เหนือขึ้นไปจากตน เช่นพรหมพวก อาภัสระ-สุภกิณหะ-เวหัปผละ และทรงแสดงข้อที่พระองค์ไม่ทรง ยึดถือ ดิน น้ำ ลม ไฟ เป็นต้น ในที่สุด มีการท้าให้มีการเล่นซ่อนหากัน และทรงชนะ แล้วตรัสคาถาที่เป็น หัวใจแห่งพุทธศาสนาที่เหนือกว่า พรหมโดยประการทั้งปวง กล่าวคือความรู้สึก ที่อยู่เหนือภพและวิภพ ซึ่งพุทธบริษัททุกคนควรสนใจอย่างยิ่ง พวกพรหมยอมแพ้ มารก็ ยอมรับแต่ก็ยังแค่นขอร้องอย่าให้พระองค์ ทรงสอนลัทธิของ พระองค์เลย ตรัสตอบมารว่า นั่นมันไม่เป็นความเกื้อกูลแก่สัตว์โลก สัมมาสัมพุทธะที่มารอ้างมานั้น ไม่ใช่สัมมาสัมพุทธะที่แท้จริง ข้อความที่เป็นรายละเอียดจึงดูได้จากบาลี พรหมนิมันตนิกสูตร มู. ม. เล่ม ๑๒ ตั้งแต่หน้า ๕๕๙ เป็นต้นไป หรือตั้งแต่บรรพ ๕๕๓ เป็นต้นไปจนจบสูตร. - ผู้รวบรวม) เราเห็นภัยในภพ และเห็นภพของสัตว์ผู้แสวงหา ที่ปราศจากภพแล้ว ไม่กล่าวยกย่อง ภพอะไรเลย ทั้งไม่ ยังนันทิ (ความเพลิน) ให้เกิดขึ้นด้วย ดังนี้ ภิกษุทั้งหลาย! ครั้งนั้น พรหมก็ดี พวกพรหมบริษัท ก็ดี พวกพรหมปาริสัชชะก็ดี ได้มีความแปลกประหลาด อัศจรรย์จิตว่า “ท่านผู้เจริญ ! น่าอัศจรรย์ แปลกประหลาดหนอ พระสมณโคดม มีฤทธิ์มาก มีอานุภาพมาก ก่อนแต่นี้พวกเรา ไม่ได้เห็น ไม่ได้ยิน สมณะหรือพราหมณ์อื่น ที่มีฤทธิ์มาก มีอานุภาพมาก เหมือนพระสมณโคดมนี้ ผู้ออกผนวช แต่ศากยสกุล ถอนภพพร้อมทั้งรากของหมู่สัตว์ผู้รื่นรมย์ ยินดีในภพ เมาหมกในภพ” ....... ....... ....... ความเห็นผิดของพกพรหม# #ธรรมทาน

อิ่มบุญ อุ่นรัก (รัตน์)

Open In TikTok:

Region: TH

Thursday 04 June 2026 00:02:33 GMT