@sayan.psevdonim.kz: Кейде адамның өмірінен үнсіз кетіп қалғаның дұрыс… Өйткені кейбір адамдар сенің барыңа үйреніп кетеді… Сенің жазғаныңа… Сенің іздегеніңе… Сенің қамқорлығыңа… Бірақ сенің қадіріңді сезінбейді… Сонда түсінесің… Өзіңді күштеп қажет еткізгенше, жүректе жақсы естелік болып қалған артық екен… Себебі уақыт бәрін ұмыттырмайды… Адам кейбір дауысты ұмытады… Кейбір жүздерді ұмытады… Бірақ өзіне жақсы қараған жанды ешқашан ұмытпайды… Сондықтан қадірің кететін жерде қалма… Сезіміңді бағаламайтын адамға жаныңды сарп етпе… Кейде үнсіз кетіп қалу — жеңілу емес… Бұл өзіңді құрметтеу… Ал кейде адам өмірден емес, біреудің жүрегінен кетеді… Бірақ естелік болып қалады… Сағынғанда есіне түсетін… Жоғалтқанда қадірін білетін… Кеш қалған кезде іздейтін естелік болып… Сол үшін кейде тұрақты мазасыздық болғанша, жүректе қалған жылы естелік болған әлдеқайда әдемі… 🤍✨