Бір күні кешке үйге шаршап келіп, аяқ киімін шешіп тастайды. Біреуі дұрыс тұрса, екіншісі аударылып қалады.бірақ түзеткісі келмейді. — «Ештеңе болмайды ғой», — деп жата салады. Түнгі сағат 3:07.Түн ортасында біртүрлі дыбыстан оянады.Бөлме іші тым тыныш. Сосын дәлізден аяқ киім табанының дыбысы естіледі. “Топ... топ... топ...” Біреу үйдің ішінде жүр.құлақ түріп тыңдайды. Тағы. “Тық… тық…” Бірақ бұл аяқ дыбысына ұқсамайды. Бірдеңе еденде сүйретіліп келе жатқандай.Дыбыс оның бөлмесіне жақындай береді. “Топ... топ... топ...” Сосын есігінің алдында тоқтайды. Ұзақ үнсіздік. Жігіт орнынан тұрып, бөлме есігін сәл ашады. Дәліз бос. Бірақ аяқ киімдері тұрған жерде біртүрлі нәрсе байқайды. Кешке аударылып қалған аяқ киім енді дұрыс тұр. Ал екінші аяқ киім аударылып қалған. Жігіттің денесі тітіркеніп кетеді.Дәл сол сәтте есіктің астынан көлеңке көрінеді. Біреу сыртта тұр. Бірақ көлеңкеде аяқ жоқ. Тек ұзын дене ғана. Сосын есіктің ар жағынан өте баяу дауыс шығады: — "Олар менікі еді..."Жігіт жүгіріп барып, жарықты жағады. Дәлізде ешкім жоқ. Бірақ есік алдында тұрған екі аяқ киім де теріс қарап тұрған еді. Ал олардың арасында дымқыл аяқ іздері үйдің ішіне қарай кетіп бара жатқан 😶 #rekomendasifilm #реккешығарыпжберіңдерш #rek #fyp #real - @n.a.y108