@hapino15: Rain by Tony Ann #nevernesstoeverness #nte #ntebeta #skysheetmusic #tonyannpiano

Hapino

Open In TikTok:

Region: ID

Friday 05 June 2026 10:59:31 GMT

1771

89

2

6

Music

Download

No Watermark .mp4 (9.76MB) No Watermark(HD) .mp4 (9.76MB) Watermark .mp4 (20.98MB) Music .mp3

Comments

S118 :

Aria Math - C418 (Minecraft) pls!

2026-06-08 09:27:50

0

Chelnok :

😍😍

2026-06-05 12:12:55

1

To see more videos from user @hapino15, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

#المهدي ….. ياصاحب الزمان 🕊️💔 #ياصاحب_الزمان_ادركنا #الامام_المهدي_المنتظر_عجل_الله_فرجه #اللهم_عجل_لوليك_الفرج #اكسبلور

#المهدي ….. ياصاحب الزمان 🕊️💔 #ياصاحب_الزمان_ادركنا #الامام_المهدي_المنتظر_عجل_الله_فرجه #اللهم_عجل_لوليك_الفرج #اكسبلور

#msaffr #4ro

Want to catch a vibe with me in Vegas? 🎰✨ I'm teaming up with @dovemencare to test your aux skills and give you a chance to win a weekend trip for you and a guest to catch my August 16th Vegas show. #DoveMenPartner Drop a comment with the song you’d queue up for your chance to win. No Purch Nec. 50 US/DC, 21+. Ends 7/26. Rules: unileversweepsrules.com/dmcmoodboostresidency

Want to catch a vibe with me in Vegas? 🎰✨ I'm teaming up with @dovemencare to test your aux skills and give you a chance to win a weekend trip for you and a guest to catch my August 16th Vegas show. #DoveMenPartner Drop a comment with the song you’d queue up for your chance to win. No Purch Nec. 50 US/DC, 21+. Ends 7/26. Rules: unileversweepsrules.com/dmcmoodboostresidency

#fy

Naruto Uzumaki#naruto #narutouzumaki #manga

Naruto Uzumaki#naruto #narutouzumaki #manga

می‌گویند هر شب، درست وقتی ناقوس ساعت دوازده را اعلام می‌کند، درِ آرامگاه قدیمی بی‌صدا باز می‌شود. کسی نمی‌داند چه کسی آن را می‌گشاید. آن شب، مردی با چراغی در دست از میان مه گذشت. انگار راه را از بر بود؛ نه لحظه‌ای مکث کرد، نه به سنگ‌قبرها نگاه انداخت. مستقیم به همان مقبره رسید. داخل، دختری بر تختی از سنگ آرمیده بود. لباس سفیدش با گذشت سال‌ها رنگ باخته بود، اما چهره‌اش هنوز آرام بود؛ آرام‌تر از کسی که خوابیده باشد. مرد هر شب می‌آمد. با او حرف می‌زد، از فصل‌هایی که گذشته بودند، از پرنده‌هایی که دیگر آواز نمی‌خواندند، از شهری که هر روز او را بیشتر فراموش می‌کرد. دختر هیچ‌گاه پاسخی نمی‌داد، اما مرد هرگز از گفتن دست نمی‌کشید. سال‌ها گذشت. شمع‌ها سوختند، گل‌ها خشک شدند و دیوارهای مقبره ترک برداشتند. اما دختر تغییر نکرد؛ فقط مرد پیرتر می‌شد. تا اینکه شبی، وقتی دوباره نام او را صدا زد، صدایی آرام در سکوت پیچید. «چرا هنوز اینجایی؟» مرد از ترس نفسش بند آمد. دختر چشم‌هایش را باز نکرد، اما لب‌هایش تکان خورد. «من مدت‌هاست خوابیده‌ام... این تویی که بیدار نمی‌شوی.» چراغ از دست مرد افتاد و خاموش شد. در تاریکی، ناگهان همه‌چیز را به یاد آورد. نه او هر شب به دیدار مرده‌ای آمده بود... بلکه خودش سال‌ها پیش، در همان شب، کنار این آرامگاه جان داده بود. آنچه هر شب تکرار می‌شد، نه یک دیدار، بلکه خاطره‌ای بود که روحش نمی‌توانست رهایش کند. دختر آخرین بار زمزمه کرد: «بخواب... دیگر وقت رفتن است.» وقتی ماه از پشت ابرها بیرون آمد، آرامگاه خالی بود. دیگر نه مردی آنجا بود، نه صدای قدم‌هایی در مه. فقط دو سنگ‌قبر کنار هم دیده می‌شد؛ یکی که نامش از سال‌ها پیش خوانده نمی‌شد، و دیگری که هیچ‌کس به خاطر نداشت چه زمانی در کنار آن ظاهر شده است. میتونید توی چنل تلگرام آهنگشو دانلود کنید https://t.me/My3tica #فوریو #افسانه #fyp

می‌گویند هر شب، درست وقتی ناقوس ساعت دوازده را اعلام می‌کند، درِ آرامگاه قدیمی بی‌صدا باز می‌شود. کسی نمی‌داند چه کسی آن را می‌گشاید. آن شب، مردی با چراغی در دست از میان مه گذشت. انگار راه را از بر بود؛ نه لحظه‌ای مکث کرد، نه به سنگ‌قبرها نگاه انداخت. مستقیم به همان مقبره رسید. داخل، دختری بر تختی از سنگ آرمیده بود. لباس سفیدش با گذشت سال‌ها رنگ باخته بود، اما چهره‌اش هنوز آرام بود؛ آرام‌تر از کسی که خوابیده باشد. مرد هر شب می‌آمد. با او حرف می‌زد، از فصل‌هایی که گذشته بودند، از پرنده‌هایی که دیگر آواز نمی‌خواندند، از شهری که هر روز او را بیشتر فراموش می‌کرد. دختر هیچ‌گاه پاسخی نمی‌داد، اما مرد هرگز از گفتن دست نمی‌کشید. سال‌ها گذشت. شمع‌ها سوختند، گل‌ها خشک شدند و دیوارهای مقبره ترک برداشتند. اما دختر تغییر نکرد؛ فقط مرد پیرتر می‌شد. تا اینکه شبی، وقتی دوباره نام او را صدا زد، صدایی آرام در سکوت پیچید. «چرا هنوز اینجایی؟» مرد از ترس نفسش بند آمد. دختر چشم‌هایش را باز نکرد، اما لب‌هایش تکان خورد. «من مدت‌هاست خوابیده‌ام... این تویی که بیدار نمی‌شوی.» چراغ از دست مرد افتاد و خاموش شد. در تاریکی، ناگهان همه‌چیز را به یاد آورد. نه او هر شب به دیدار مرده‌ای آمده بود... بلکه خودش سال‌ها پیش، در همان شب، کنار این آرامگاه جان داده بود. آنچه هر شب تکرار می‌شد، نه یک دیدار، بلکه خاطره‌ای بود که روحش نمی‌توانست رهایش کند. دختر آخرین بار زمزمه کرد: «بخواب... دیگر وقت رفتن است.» وقتی ماه از پشت ابرها بیرون آمد، آرامگاه خالی بود. دیگر نه مردی آنجا بود، نه صدای قدم‌هایی در مه. فقط دو سنگ‌قبر کنار هم دیده می‌شد؛ یکی که نامش از سال‌ها پیش خوانده نمی‌شد، و دیگری که هیچ‌کس به خاطر نداشت چه زمانی در کنار آن ظاهر شده است. میتونید توی چنل تلگرام آهنگشو دانلود کنید https://t.me/My3tica #فوریو #افسانه #fyp

About

Robot
API

Legal

Privacy Policy