#တစ်ချို့လူတွေက ကိုယ့်ဘဝထဲကို ဝင်လာပြီး အမှတ်တရတွေ အများကြီးပေးသွားတယ်၊ ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာတော့ ကိုယ်တစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့ရတယ်... သူတို့အတွက် ကိုယ်က အစားထိုးလို့ရတဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် ကိုယ့်အတွက်တော့ သူတို့ဟာ အစားထိုးလို့မရတဲ့ သူတစ်ယောက် ဖြစ်နေတတ်တယ်။ ညတွေမှာ အိပ်မပျော်ဘဲ အတိတ်တွေကို ပြန်တွေးမိတယ် အရင်က အတူရယ်ခဲ့တဲ့ အချိန်တွေ၊ အတူပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေ၊ အတူလျှောက်ခဲ့တဲ့ လမ်းတွေက စိတ်ထဲမှာ ပြန်ပေါ်လာတိုင်း ရင်ထဲက နာကျင်မှုတွေ ပိုပြီး အသက်ဝင်လာတယ်။ လူတွေရှေ့မှာတော့ အဆင်ပြေသလို ပြုံးပြနေရတယ် ... ဒါပေမယ့် တကယ်တမ်း ရင်ထဲမှာတော့ မျက်ရည်တွေ အပြည့်နဲ့ပါ၊ မေ့ဖို့ ကြိုးစားတိုင်း ပိုသတိရမိတယ်... မလွမ်းဖို့ ဆုံးဖြတ်တိုင်း ပိုလွမ်းမိတယ်။ အချစ်ဆိုတာ ပိုင်ဆိုင်ရမှ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိပေမယ့် ချစ်ခဲ့တဲ့သူကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရတဲ့ ဝေဒနာကတော့ အရမ်းနာကျင်တယ်... သူပျော်နေတာကို မြင်ရရင် ဝမ်းသာသလို၊ ကိုယ်မပါဝင်ရတဲ့ သူ့ရဲ့ပျော်ရွှင်မှုကို တွေးမိတိုင်းလည်း ဝမ်းနည်းမိတယ်။ တစ်နေ့နေ့တော့ ဒီနာကျင်မှုတွေ အားလုံး ပြေလျော့သွားမယ်ထင်ပါတယ်... ဒါပေမယ့် အခုချိန်ထိတော့ ရင်ထဲမှာ သူ့အတွက် နေရာလေးတစ်ခု ကျန်နေသေးတယ်၊ မဆုံနိုင်တော့ဘူးဆိုတာ သိပေမယ့် မေ့မရသေးတဲ့ နှလုံးသားကတော့ တိတ်တိတ်လေး လွမ်းနေဆဲပါပဲ။ "မင်းနဲ့ပတ်သက်တဲ့ အမှတ်တရတွေကို ဖျက်ပစ်လို့ရရင် ကောင်းမှာပဲ... ဒါပေမယ့် အဲဒီအမှတ်တရတွေက ငါ့နှလုံးသားထဲမှာ အမြစ်တွယ်နေခဲ့တာမို့ မေ့ဖို့ထက် လွမ်းနေရတာကိုပဲ သင်ယူနေမိတယ်။ - @salai.lmc