@abu..8080: : کله چې د الله د عذاب وخت راورسېد او د طوفان نښې څرګندې شوې، الله تعالی نوح (ع) ته امر وکړ چې په بېړۍ کې د هر ډول ژویو یوه یوه جوړه، خپل مؤمن خپلوان او نور مؤمنان سپاره کړي. نوح (ع) خلکو ته وویل چې د الله په نوم بېړۍ ته وخېژئ؛ د هغې روانېدل او درېدل ټول د الله په نوم دي، او الله ډېر بښونکی او مهربان دی. بیا بېړۍ له هغوی سره د غرونو په شان لوړو څپو کې روانه شوه، او نوح (ع) خپل زوی ته چې له مؤمنانو څخه جلا ولاړ و، غږ وکړ چې زموږ سره بېړۍ ته راشه او له کافرانو سره مه اوسه هغه وویل: «زه به یو غره ته پناه یوسم چې له اوبو مې وژغوري.» نوح (ع) وویل: «نن د الله له امره هېڅ ژغورونکی نشته، مګر هغه څوک چې الله پرې رحم وکړي.» بیا د دوی ترمنځ څپه حائله شوه او هغه له ډوب شویو کسانو څخه شو او وویل شول: «اې ځمکې! خپلې اوبه وڅښه، او اې اسمانه! ودرېږه.» نو اوبه کمې شوې، حکم پوره شو، او بېړۍ د جودي پر غره ودرېده، او وویل شول: «هلاکت دې وي پر ظالمانو خلکو. تفسیر ی ېې د دسو ایتونه ده

𝒪𝓂𝒶𝓇 64

Open In TikTok:

Region: DE

Sunday 07 June 2026 01:48:07 GMT