"ရင်ဘတ်ထဲက အမှတ်တရ" ဘဝတစ်ခုအတွက် အဝေးတစ်နေရာကို ထွက်လာခဲ့ရတယ်၊ မျှော်လင့်ချက်တွေနဲ့ ခရီးထုပ်ကိုဆွဲ၊ အိပ်မက်တွေအတွက် ကိုယ့်နှလုံးသားကိုတောင် အိမ်မှာကျန်ခဲ့သလို ခံစားရတယ်။ လူတွေကပြောကြတယ်… "အချိန်ကြာရင် မေ့သွားမှာပါ" တဲ့။ ဒါပေမဲ့ သူတို့မသိခဲ့တာက တချို့လူတွေဟာ အချိန်နဲ့မတိုင်းတာဘူး၊ ရင်ဘတ်ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှာ အသက်ရှင်နေကြတာ။ နိုင်ငံရပ်ခြားရဲ့ ညတွေမှာ အလုပ်ပင်ပန်းလို့ အိပ်ရာပေါ်လှဲတိုင်း၊ မျက်စိမှိတ်လိုက်ရင် မြင်မိတာက ပိုက်ဆံမဟုတ်ဘူး… အတိတ်က မင်းရဲ့ အပြုံးတွေ၊ အတူလျှောက်ခဲ့တဲ့ လမ်းကလေးတွေ၊ အတူထိုင်ခဲ့တဲ့ နေရာလေးတွေပါပဲ။ တချို့အမှတ်တရတွေက ပျော်ရွှင်ခဲ့ဖူးလို့ လွမ်းရတာမဟုတ်ဘူး၊ ပြန်မရနိုင်တော့လို့ ပိုနာကျင်ရတာ။ အဝေးမှာနေရင်း ရာသီတွေ ဘယ်လောက်ပြောင်းပြောင်း၊ မြို့တွေ ဘယ်လောက်ဝေးဝေး၊ ဘာသာစကားတွေ ဘယ်လောက်ကွာကွာ၊ ရင်ဘတ်ထဲမှာ သိမ်းထားတဲ့ အမှတ်တရတွေကတော့ တစ်ရက်မှ ဟောင်းမသွားဘူး။ တစ်ခါတလေ လူတွေကြားမှာ ရယ်မောနေပေမဲ့၊ တစ်ယောက်တည်းရှိတဲ့အချိန်ကျ ဖုန်းထဲက ဓာတ်ပုံဟောင်းတွေကိုကြည့်ရင်း မျက်ရည်တစ်စက်က တိတ်တဆိတ် စီးကျလာတယ်။ မင်းသိရဲ့လား… အဝေးကို ထွက်သွားခဲ့တာက မင်းကို မချစ်တော့လို့ မဟုတ်ဘူး၊ ဘဝကို အရှုံးမပေးချင်လို့၊ အနာဂတ်တစ်ခုအတွက် ကိုယ့်ခံစားချက်တွေကို မြိုသိပ်ခဲ့ရတာ။ ဒါပေမဲ့… ဘယ်လောက်ပဲ ဝေးနေပါစေ၊ ဘယ်လောက်ပဲ နှစ်တွေကုန်သွားပါစေ၊ မင်းနဲ့ပတ်သက်တဲ့ အမှတ်တရတိုင်းကို ငါ့ရင်ဘတ်ထဲမှာ အဖိုးတန်ရတနာတစ်ခုလို သိမ်းထားဦးမှာပါ။ တစ်နေ့နေ့မှာ ငါတို့ ပြန်မဆုံဖြစ်ရင်တောင် ဝမ်းနည်းမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါ့ဘဝရဲ့ အလှဆုံးစာမျက်နှာတချို့မှာ မင်းရှိခဲ့ဖူးတယ်။ နိုင်ငံခြားမြေရဲ့ လေပြင်းတွေကြား၊ အထီးကျန်တဲ့ ညတွေအလယ်၊ အိမ်ကို လွမ်းတဲ့စိတ်နဲ့ မင်းကို လွမ်းတဲ့စိတ်က တစ်ခုတည်းဖြစ်သွားတဲ့အခါ… ငါ တိတ်တိတ်လေး ပြောမိတယ်— "ဘဝက ငါတို့ကို အဝေးဆီခေါ်သွားနိုင်ပေမယ့်၊ တကယ်ချစ်ခဲ့တဲ့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ အမှတ်တရတွေကိုတော့ ဘယ်နိုင်ငံ၊ ဘယ်အချိန်ကမှ ရင်ဘတ်ထဲကနေ ဆွဲထုတ်မသွားနိုင်ဘူး…" - @izl077