@naqibrahmani768: هرات؛ شهر حماسه، شرافت و ایستادگی هرات، شهر فرهنگ، دانش و مدارا، بار دیگر در برابر آزمونی دشوار قرار گرفته است. خبر بازداشت زنان و دختران توسط نیروهای امر به معروف طالبان و سرکوب اعتراضات مردمی، زخمی تازه بر پیکر جامعهای است که دههها جنگ، خشونت و استبداد را تجربه کرده، اما هرگز روح آزادیخواهی و کرامت انسانی را از دست نداده است. مردم هرات، مردمی صلحجو و اهل مدارا هستند. آنان در طول تاریخ نشان دادهاند که خواهان زندگی آرام، امنیت، آموزش، آبادانی و همزیستیاند، اما هرگز در برابر تحقیر، ستم و پایمال شدن عزت انسانی سکوت نکردهاند. امروز نیز بازداشت زنان و دختران، محدود کردن آزادیهای فردی و برخوردهای خشونتآمیز، نه تنها با ارزشهای انسانی و اسلامی در تضاد است، بلکه با روح و تاریخ این سرزمین نیز ناسازگار است. هرات تنها یک شهر نیست؛ حافظه زنده مقاومت، آگاهی و شجاعت است. مردم این دیار در بیستوچهارم حوت سال ۱۳۵۷، در برابر ارتش سرخ شوروی و حکومت وابسته به آن، یکی از بزرگترین قیامهای مردمی تاریخ افغانستان را رقم زدند. آن حماسه، صرفاً یک رویداد نظامی نبود، بلکه فریاد مردمی بود که نمیخواستند عزت، استقلال و حق تعیین سرنوشتشان زیر سایه زور و سرکوب از میان برود. امروز نیز فرزندان همان هرات زندگی میکنند؛ مردمی که تاریخ خود را فراموش نکردهاند و به خوبی میدانند که هیچ قدرتی با تکیه بر ترس و سرکوب، نتوانسته است برای همیشه بر اراده مردم حکومت کند. تاریخ افغانستان و به ویژه تاریخ هرات، بارها شاهد آن بوده است که حکومتهایی که زبان گفتوگو را کنار گذاشته و راه فشار و اجبار را برگزیدهاند، سرانجام با نارضایتی عمومی و شکست سیاسی روبهرو شدهاند. دختران هرات، دختران این سرزمیناند. آنان نه دشمن جامعهاند و نه تهدیدی برای ارزشها. آنان حق دارند آموزش ببینند، کار کنند، در جامعه حضور داشته باشند و از حقوق انسانی و مدنی خود برخوردار شوند. هیچ جامعهای با محروم کردن زنان از آزادی، امنیت و کرامت، به سوی پیشرفت و ثبات حرکت نکرده است. بازداشت زنان به بهانههای مختلف و برخوردهای تحقیرآمیز با آنان، نه نشانه قدرت، بلکه نشانه ضعف در برابر مطالبات طبیعی و مشروع جامعه است. امنیت واقعی از رضایت مردم سرچشمه میگیرد، نه از ترس و محدودیت. حکومتی که میان خود و مردم دیوار بیاعتمادی ایجاد کند، دیر یا زود با بحران مشروعیت روبهرو خواهد شد. طالبان باید بدانند که احترام به کرامت انسانی و حقوق مردم، پایه ثبات و آرامش است. تجربه تاریخ نشان داده است که هیچ قدرتی نتوانسته با زندان، بازداشت، تهدید و خاموش کردن صداها، آیندهای پایدار برای خود بسازد. جامعهای که زنان آن در ترس زندگی کنند، جامعهای سالم و با ثبات نخواهد بود. پیام مردم هرات روشن است. آنان خواهان جنگ، خشونت و انتقام نیستند. آنان خواهان احترام، عدالت، امنیت و زندگی انسانیاند. آنان میخواهند دخترانشان با عزت زندگی کنند، نه آنکه به دلیل حضور در جامعه یا انتخاب سبک زندگیشان، با بازداشت و تحقیر روبهرو شوند. هرات در طول تاریخ نشان داده است که شهر فرهنگ و مدنیت است. این شهر همواره در برابر استبداد ایستاده و در سختترین روزها، از خود شجاعت و نجابت نشان داده است. مردم این دیار به خوبی میدانند که دفاع از کرامت زنان، دفاع از کرامت جامعه است؛ زیرا هیچ ملتی با شکستن شأن و منزلت زنان خود، به سعادت و پیشرفت نرسیده است. امروز مسئولیت همه وجدانهای بیدار، روشنفکران، فعالان مدنی، نهادهای حقوق بشری و همه انسانهای آزاده است که در برابر رنج زنان افغانستان سکوت نکنند. سکوت در برابر ظلم، به معنای عادی شدن ظلم است و بیتفاوتی، راه را برای تکرار بیعدالتی هموار میکند. مردم هرات سزاوار زندگی در آرامش، احترام و آزادیاند. دختران هرات سزاوار آموزش، امید و آیندهاند، نه ترس و بازداشت. تاریخ این سرزمین گواه آن است که اراده مردم را نمیتوان برای همیشه نادیده گرفت و هیچ قدرتی بالاتر از خواست مشروع انسان برای زندگی با عزت و آزادی نیست. هرات دیروز با حماسه خود در برابر اشغالگران، نام خود را در تاریخ ثبت کرد و هرات امروز نیز با پایداری، آگاهی و دفاع از کرامت انسانی، جایگاه خود را در حافظه مردم افغانستان حفظ خواهد کرد. زیرا ملتها با زور خاموش نمیشوند؛ آنان ممکن است مدتی به سکوت وادار شوند، اما آرزوی آزادی و عدالت، همواره زنده میماند و نسل به نسل منتقل میشود. و هیچ قدرتی نمیتواند برای همیشه در برابر خواست برحق مردم برای زندگی با عزت، آزادی و عدالت بایستد.
