@useraliyev17:

#27# :

Bilmirəm bu necə başlayım… Sözlər o qədər qarışıb ki içimdə, hansını deyim, hansını saxlayım bilmirəm. Amma bir şeyi bilirəm ki, artıq susmaq mənə daha ağır gəlir. Səninlə keçirdiyim hər an, hər gülüş, hər xırda xatirə mənim üçün çox dəyərli idi. Bəlkə də həyatımın ən saf, ən səmimi hisslərini səninlə yaşamışdım. Səni sevdim… həm də çox sevdim. Elə bir sevdim ki, bəzən özümü belə unutdum. Sənin bir sözünlə sevinib, bir baxışınla qırıldım. Səninlə gələcək planları qururdum, xəyallarımda həmişə sən var idin. Amma zaman keçdikcə hiss etdim ki, nəsə dəyişir… əvvəlki kimi deyil artıq. Nə qədər çalışsam da, əvvəlki istiliyi, o doğmalığı geri gətirə bilmədim. Bəlkə də problem nə səndə idi, nə məndə… sadəcə biz artıq əvvəlki “biz” deyilik. Bəzən insanlar bir-birini çox sevsə də, birlikdə qala bilmir. Mən də artıq yoruldum… içimdə susduğum, demədiyim o qədər şey yığılıb ki. Hər şeyi düzəltmək istədim, çox düşündüm, çox şans vermək istədim, amma bəzi şeylər var ki, insan nə qədər istəsə də dəyişmir. Səni incitmək istəməzdim… hələ də istəmirəm. Amma özümü də daha çox incitmək istəmirəm. Bu qərarı vermək mənim üçün heç asan olmadı, bəlkə də həyatımda verdiyim ən çətin qərarlardan biridir. Amma bilirəm ki, bəzən buraxmaq qalmaqdan daha doğrudur. Sən mənim üçün həmişə xüsusi biri olaraq qalacaqsan. Səni heç vaxt pis xatırlamayacam. Sadəcə həyat bizi fərqli yollara aparır. Ümid edirəm ki, bir gün sən də, mən də həqiqətən xoşbəxt olacağımız yerlərə çatacağıq. Özünə yaxşı bax… həqiqətən. Həyatında hər şeyin ən gözəlini yaşa. Mən isə səssizcə bu xatirələrlə yoluma davam edəcəm… Sağ ol… hər şey üçün 🤍