Ақзат Қонабайқызы :
Мәңгілік деген не?..
Оны ешкім көрген жоқ, бірақ бәрі соған жеткім келеді.
Біреулер өзін мәңгі жүретіндей ұстайды,
бірақ адамға берілген өмір — көзді ашып-жұмғандай ғана уақыт.
Кеше ғана бала едің, бүгін есейдің,
ертең біреудің естелігіне айналасың.
Уақыт деген — үнсіз ұры.
Ол сенен рұқсат сұрамайды.
Жастығыңды да, жақындарыңды да, мүмкіндігіңді де біртіндеп алып кетеді.
Сен байқамайсың, тек бір күні артына қарап:
«Уақыт қайда жоғалды?..» — деп қаласың.
Адам өмір бойы бірдеңеге үлгеруге тырысады:
ақшаға, атаққа, дәлелдеуге, биікте жүруге.
Бірақ өмірдің ең ауыр шындығы —
сен бұл дүниеден ештеңе алып кете алмайсың.
Сенен кейін қымбат көлігің де қалмайды,
киімің де, жинаған дүниең де мәнін жоғалтады.
Тек адамдардың жүрегінде қалған ізің ғана қалады.
Сондықтан бұл өмірде адамды төмен көріп, тәкаппар болудың қажеті жоқ.
Бүгін сен менсінбеген адам ертең сенен биік болуы мүмкін.
Бүгін қасыңда жүрген адам ертең болмай қалуы мүмкін.
Ал кейбір айтылған ауыр сөз өмір бойы ұмытылмайды.
Адамның байлығы — ақшасында емес,
оған дұға қылатын адамдардың барында.
Сені жоқтағанда шын жылайтын жан болса — сен бос өмір сүрмегенсің.
Өмір қысқа.
Бірақ адамдар оны мәңгі өмір сүретіндей бос нәрселерге жұмсап өтеді.
Бірі ренішпен,
бірі мақтанмен,
бірі өзгенің өміріне қарап.
Ең өкініштісі — адам бәрін уақыт өткен соң ғана түсінеді.
Қадірді — жоғалтқанда,
жастықты — қартайғанда,
адамды — кеткенде.
Сондықтан уақыт барда тірі бол.
Жай ғана өмір сүріп емес — адам болып өмір сүр.
Себебі бұл дүниеде бәрі қалады…
Тек сен ғана қайта келмейсің.
2026-06-24 16:09:41