@vlawip1: they are literally legends тгк: vlawip #cortis #fyp #on #foryou #кортис ac: kvntyperry

vlada★

Open In TikTok:

Region: UA

Friday 12 June 2026 14:01:58 GMT

46722

18824

83

1614

Music

Download

No Watermark .mp4 (1.16MB) No Watermark(HD) .mp4 (1.77MB) Watermark .mp4 (2.75MB) Music .mp3

Comments

clai :

CORTIS THE GOATTTTTT

2026-06-13 03:05:42

89

࣪˖ ִֶָ⋅𝓗𝓪𝓵𝓵𝓪¹²⁷ :

Oh damn this is life changing

2026-06-13 13:11:38

2

nqyeonam :

moots?? :))

2026-06-13 02:32:22

21

Art౨ৎ :

OH MYYYYY

2026-06-13 07:22:17

5

viltsku :

THIS IS SO AURAAAA WHAAATTT

2026-06-12 19:01:08

14

kyoby⋆˚࿔ :

2026-06-13 11:30:07

1

ᵏⁱᵗᵗⁱ :

2026-06-13 07:41:22

1

𐌌𐌀𐌄 :

AMAZING IM TOO STUNNED TO SPEAK

2026-06-12 21:05:09

7

nqyeonam :

I love this smmm

2026-06-13 02:32:18

1

gie🍮 :

DAYUMM VLADA U NAILED ITTT

2026-06-13 08:09:08

1

. :

YOU'RE SO TALENTED!

2026-06-13 07:47:31

2

femhyeon♡ :

Holyshit

2026-06-13 09:04:47

1

. :

HELLO?????

2026-06-13 07:47:06

1

anna :

OH THIS NEEDS TO GO VIRAL

2026-06-12 15:42:34

1

pia :

LEGENDARY EDIT

2026-06-13 11:17:11

4

vanillatte :

WTF BRO FIRE ASF

2026-06-12 18:14:24

1

I smell like teen spirit. :

I fucking love you.

2026-06-13 08:01:20

4

To see more videos from user @vlawip1, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

sehat selalu sayangku#storybucin #masukberanda#fyp #4u

sehat selalu sayangku#storybucin #masukberanda#fyp #4u

ច្រវ៉ាក់ស្នេហ៍ ||107 «បងដឹងថាអូនកំពុងតែអាណិត និងនឹកគិតដល់ជេយ៍... បងមិនប្រចណ្ឌអូនរឿងអតីតកាលឡើយ ដួងកែវ។ ជេយ៍ជាអ្នកមានគុណដ៏ធំធេងរបស់អូន បើអូនអាណិតគេ នឹកគេ យំដើម្បីគេ បងយល់ព្រមទទួលយកគ្រប់យ៉ាង... តែពេលនេះ អូនជាប្រពន្ធរបស់បងហើយ ទុកឱ្យបងបានចែករំលែកភាពឈឺចាប់ទាំងនេះពីអូនផងណា៎» វរ្ម័នដកដង្ហើមធំស្រាលៗ គេដឹងច្បាស់ណាស់ថាប្រពន្ធរបស់គេកំពុងតែនឹកគិតដល់អ្នកណា។ គេមិនខឹងសម្បារឡើយ ផ្ទុយទៅវិញ គេបែរជាឱនចុះមកថើបថ្ងាសនាងមួយខ្សឺតធំ រួចនិយាយលួងលោមទាំងចិត្តធ្ងន់ «បងវរ្ម័ន... ហេតុអីបានជាបងល្អដាក់ខ្ញុំថ្នាក់ហ្នឹង?» ដួងកែវយំអណ្តឺតអណ្តក នាងលូកដៃទៅអោបកញ្ចឹងករបស់វរ្ម័នជាប់ណែន ផ្អឹបទ្រូងអាក្រាតរបស់នាងទៅនឹងទ្រូងមាំរបស់គេ។ «ព្រោះអូនជាជីវិតរបស់បង... គេងទៅណា៎ ស្រីតូចរបស់បង គ្រប់យ៉ាងមានបងនៅទីនេះហើយ» វរ្ម័នខ្សឹបប្រាប់ រួចដណ្ដប់ភួយឱ្យនាងជិតណែន បំពេរនាងឱ្យចូលគេងវិញកណ្តាលរាត្រីដ៏សែនវិលវល់។ ទោះបីជាទទួលបានពាក្យលួងលោមដ៏សែនកក់ក្តៅពីវរ្ម័នយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏ដួងកែវនៅតែមិនព្រមបិទភ្នែកគេងឡើយ។ នាងនៅតែបន្តបើកភ្នែកសម្លឹងមើលទៅមេឃងងឹតទាំងទឹកភ្នែកហូររហាម ក្តីអាណិតអាល័យនិងអារម្មណ៍ខុសឆ្គងចំពោះជេយ៍បានដោតជាប់នៅក្នុងចិត្តរបស់នាងរហូតធ្វើឱ្យនាងមិនអាចលង់លក់បាន។ «បងវរ្ម័ន... ខ្ញុំសុំទោស... ខ្ញុំពិតជាសុំទោសខ្លាំងណាស់» ដួងកែវងើបមុខដែលជោកជាំដោយទឹកភ្នែកសម្លឹងមើលគេទាំងក្តុកក្តួល «ខ្ញុំដឹងថាខ្ញុំជាប្រពន្ធរបស់បងហើយ តែខ្ញុំបែរជាធ្វើខ្លួនបែបនេះទៅវិញ... ខ្ញុំមិនចង់យំទេ តែបេះដូងខ្ញុំវាមិនព្រមស្តាប់ឡើយ» ឃើញភរិយាក្មេងរងទុក្ខផ្លូវចិត្តខ្លាំងថ្នាក់នេះ វរ្ម័នមិនបានបង្ហាញក្តីធុញទ្រាន់សូម្បីតែបន្តិច។ រាងកាយមាំមួនដែលគ្មានសម្លៀកបំពាក់របស់គេ បានរំកិលទៅឱបក្រសោបកាយស្តើងរបស់នាងឱ្យកាន់តែផ្អឹបជាប់នឹងទ្រូង ដៃម្ខាងអង្អែលសក់ក្បាលខ្មៅរលោងរបស់នាងថ្នមៗ ឯបបូរមាត់ក្តៅឧណ្ហៗបន្តថើបលួងលោមត្រង់ថ្ងាស និងថ្ពាល់របស់នាងមិនដាច់ ដើម្បីជួយរំសាយភាពភ័យព្រួយ និងក្តីសោកសៅរបស់នាង។ «បងមិនខឹងទេអូនទេ ដួងកែវ... បងយល់ពីចិត្តអូន មិនបាច់សុំទោសបងឡើយ» វរ្ម័នស្រដីតបវិញទាំងស្នាមញញឹមស្រទន់ គេប្រើម្រាមដៃជូតទឹកភ្នែកចេញពីកែវភ្នែកដ៏កំសត់របស់នាងម្តងហើយម្តងទៀត «បងនៅទីនេះហើយ យំចេញមកឱ្យអស់មកណា៎ស្រីតូច បើវារឹតតែធ្វើឱ្យអូនធូរចិត្ត... បងនឹងនៅចាំឱបអូនបែបនេះរហូតដល់អូនបាត់យំ» វរ្ម័ននៅតែបន្តនិយាយលួងលោម ដេកបំពេរ និងផ្តល់រង្វង់ដៃដ៏មានសុវត្ថិភាពដល់នាងរហូតដល់កណ្តាលអធ្រាត្រកន្លងហួស។ ភាពកក់ក្តៅរបស់គេ បូករួមនឹងភាពហត់នឿយផ្លូវចិត្តពេញមួយថ្ងៃ ចុងក្រោយបានធ្វើឱ្យដួងកែវទន់កម្លាំងចុះ នាងស៊ុបមុខចូលទៅក្នុងទ្រូងមាំរបស់គេ មុននឹងដកដង្ហើមចេញចូលស្មើៗគ្នា ហើយលង់លក់ទៅក្នុងដំណេកដ៏ជ្រៅទាំងដានទឹកភ្នែកនៅដិតជាប់ថ្ពាល់។ ពេលដឹងច្បាស់ថាប្រពន្ធសម្លាញ់បានលង់លក់ទៅហើយ វរ្ម័នក៏លែងដៃដែលអង្អែលសក់នាងយឺតៗ។ ស្នាមញញឹមដ៏ទន់ភ្លន់ លួងលោមអម្បាញ់មិញ បានរលាយបាត់អស់គ្មានសល់ពីលើផ្ទៃមុខសង្ហារបស់មនុស្សដល់មានអំណាចនៃត្រកូលឃាត ជំនួសមកវិញនូវខ្សែភ្នែកដ៏សែនឈឺចាប់ និងទាល់ច្រកជាទីបំផុត។ វរ្ម័នសម្លឹងមើលផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាតលើសធីតាសួគ៌របស់ដួងកែវទាំងបេះដូងឡើងក្រហាយដូចត្រូវភ្លើងដុត។ គេខាំធ្មេញសង្កត់ចិត្តទាំងអារម្មណ៍ឈឺចុកណែនក្នុងដើមទ្រូង ទឹកភ្នែកបុរសដែលគេខំប្រឹងលាក់បាំងយ៉ាងជិតនៅចំពោះមុខនាង ពេលនេះបានស្រក់ចុះមកកាត់ថ្ពាល់មួយតំណក់យ៉ាងកំសត់។ «អូនដឹងទេ ដួងកែវ... បងប្រាប់អូនថាបងមិនអីៗ មិនប្រចណ្ឌ មិនខឹងឡើយ... តែធាតុពិត ក្នុងនាមជាប្តីម្នាក់ តើមានប្រុសណាដែលមិនឈឺចាប់ខ្លះ?» វរ្ម័នខ្សឹបនិយាយជាមួយនាងដែលកំពុងសន្លប់ទាំងសំឡេងញ័រទទ្រើក «ការដែលប្រពន្ធខ្លួនឯង មកដេកយំឱបកាយអាក្រាតកាយជាមួយខ្លួន ហើយនិយាយពីប្រុសផ្សេង នឹកប្រុសផ្សេងនៅចំពោះមុខប្តីចំៗបែបនេះ... វាទារុណចិត្តបងខ្លាំងណាស់ ដួងកែវ... បេះដូងបងឈឺស្ទើរតែធ្លាយចេញមកក្រៅទៅហើយ...»គេលូកដៃទៅប៉ះថ្ពាល់នាងស្រាលៗទាំងក្តីស្រឡាញ់ងប់ងល់ «បងចង់ឱ្យអូននឹកបង... ចង់ឱ្យកែវភ្នែករបស់អូនមានតែរូបបង ចង់ឱ្យបេះដូងរបស់អូននឹកគិតដល់បងគ្រប់វិនាទី មិនមែនដេកឱបបងតែចិត្តរត់ទៅរកជេយ៍បែបនេះឡើយ។ បងខំប្រឹងល្អគ្រប់យ៉ាង ខំប្រែប្រួលគ្រប់យ៉ាង ក៏ព្រោះតែចង់ឈ្នះចិត្តអូន... តែចុងក្រោយ បងនៅតែចាញ់ស្រមោលរបស់បុរសម្នាក់នោះដដែល» វរ្ម័នដកដង្ហើមធំវែងទាំងទឹកភ្នែករមៀលចុះមកដានចាស់។ ទោះបីជាបេះដូងត្រូវឈឺចាប់រហូតចង់ហែកហួរយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏គេនៅតែមិនដាច់ចិត្តលែងដៃចាកចេញពីនាងឡើយ។ គេអូសទាញភួយសូត្រមកដណ្ដប់លើរាងកាយអាក្រាតរបស់ពួកគេទាំងពីរឱ្យជិតណែនម្តងទៀត រួចឱបក្រសោបស្រីតូចចូលមកក្នុងល្វែងទ្រូងយ៉ាងណែនហាក់ដូចជាខ្លាចនាងរត់បាត់ បិទភ្នែកចុះសម្រាកទាំងក្តីឈឺចាប់លាក់បាំងកណ្តាលរាត្រីផ្សំដំណេកដ៏សែនទារុណផ្លូវចិត្ត។

ច្រវ៉ាក់ស្នេហ៍ ||107 «បងដឹងថាអូនកំពុងតែអាណិត និងនឹកគិតដល់ជេយ៍... បងមិនប្រចណ្ឌអូនរឿងអតីតកាលឡើយ ដួងកែវ។ ជេយ៍ជាអ្នកមានគុណដ៏ធំធេងរបស់អូន បើអូនអាណិតគេ នឹកគេ យំដើម្បីគេ បងយល់ព្រមទទួលយកគ្រប់យ៉ាង... តែពេលនេះ អូនជាប្រពន្ធរបស់បងហើយ ទុកឱ្យបងបានចែករំលែកភាពឈឺចាប់ទាំងនេះពីអូនផងណា៎» វរ្ម័នដកដង្ហើមធំស្រាលៗ គេដឹងច្បាស់ណាស់ថាប្រពន្ធរបស់គេកំពុងតែនឹកគិតដល់អ្នកណា។ គេមិនខឹងសម្បារឡើយ ផ្ទុយទៅវិញ គេបែរជាឱនចុះមកថើបថ្ងាសនាងមួយខ្សឺតធំ រួចនិយាយលួងលោមទាំងចិត្តធ្ងន់ «បងវរ្ម័ន... ហេតុអីបានជាបងល្អដាក់ខ្ញុំថ្នាក់ហ្នឹង?» ដួងកែវយំអណ្តឺតអណ្តក នាងលូកដៃទៅអោបកញ្ចឹងករបស់វរ្ម័នជាប់ណែន ផ្អឹបទ្រូងអាក្រាតរបស់នាងទៅនឹងទ្រូងមាំរបស់គេ។ «ព្រោះអូនជាជីវិតរបស់បង... គេងទៅណា៎ ស្រីតូចរបស់បង គ្រប់យ៉ាងមានបងនៅទីនេះហើយ» វរ្ម័នខ្សឹបប្រាប់ រួចដណ្ដប់ភួយឱ្យនាងជិតណែន បំពេរនាងឱ្យចូលគេងវិញកណ្តាលរាត្រីដ៏សែនវិលវល់។ ទោះបីជាទទួលបានពាក្យលួងលោមដ៏សែនកក់ក្តៅពីវរ្ម័នយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏ដួងកែវនៅតែមិនព្រមបិទភ្នែកគេងឡើយ។ នាងនៅតែបន្តបើកភ្នែកសម្លឹងមើលទៅមេឃងងឹតទាំងទឹកភ្នែកហូររហាម ក្តីអាណិតអាល័យនិងអារម្មណ៍ខុសឆ្គងចំពោះជេយ៍បានដោតជាប់នៅក្នុងចិត្តរបស់នាងរហូតធ្វើឱ្យនាងមិនអាចលង់លក់បាន។ «បងវរ្ម័ន... ខ្ញុំសុំទោស... ខ្ញុំពិតជាសុំទោសខ្លាំងណាស់» ដួងកែវងើបមុខដែលជោកជាំដោយទឹកភ្នែកសម្លឹងមើលគេទាំងក្តុកក្តួល «ខ្ញុំដឹងថាខ្ញុំជាប្រពន្ធរបស់បងហើយ តែខ្ញុំបែរជាធ្វើខ្លួនបែបនេះទៅវិញ... ខ្ញុំមិនចង់យំទេ តែបេះដូងខ្ញុំវាមិនព្រមស្តាប់ឡើយ» ឃើញភរិយាក្មេងរងទុក្ខផ្លូវចិត្តខ្លាំងថ្នាក់នេះ វរ្ម័នមិនបានបង្ហាញក្តីធុញទ្រាន់សូម្បីតែបន្តិច។ រាងកាយមាំមួនដែលគ្មានសម្លៀកបំពាក់របស់គេ បានរំកិលទៅឱបក្រសោបកាយស្តើងរបស់នាងឱ្យកាន់តែផ្អឹបជាប់នឹងទ្រូង ដៃម្ខាងអង្អែលសក់ក្បាលខ្មៅរលោងរបស់នាងថ្នមៗ ឯបបូរមាត់ក្តៅឧណ្ហៗបន្តថើបលួងលោមត្រង់ថ្ងាស និងថ្ពាល់របស់នាងមិនដាច់ ដើម្បីជួយរំសាយភាពភ័យព្រួយ និងក្តីសោកសៅរបស់នាង។ «បងមិនខឹងទេអូនទេ ដួងកែវ... បងយល់ពីចិត្តអូន មិនបាច់សុំទោសបងឡើយ» វរ្ម័នស្រដីតបវិញទាំងស្នាមញញឹមស្រទន់ គេប្រើម្រាមដៃជូតទឹកភ្នែកចេញពីកែវភ្នែកដ៏កំសត់របស់នាងម្តងហើយម្តងទៀត «បងនៅទីនេះហើយ យំចេញមកឱ្យអស់មកណា៎ស្រីតូច បើវារឹតតែធ្វើឱ្យអូនធូរចិត្ត... បងនឹងនៅចាំឱបអូនបែបនេះរហូតដល់អូនបាត់យំ» វរ្ម័ននៅតែបន្តនិយាយលួងលោម ដេកបំពេរ និងផ្តល់រង្វង់ដៃដ៏មានសុវត្ថិភាពដល់នាងរហូតដល់កណ្តាលអធ្រាត្រកន្លងហួស។ ភាពកក់ក្តៅរបស់គេ បូករួមនឹងភាពហត់នឿយផ្លូវចិត្តពេញមួយថ្ងៃ ចុងក្រោយបានធ្វើឱ្យដួងកែវទន់កម្លាំងចុះ នាងស៊ុបមុខចូលទៅក្នុងទ្រូងមាំរបស់គេ មុននឹងដកដង្ហើមចេញចូលស្មើៗគ្នា ហើយលង់លក់ទៅក្នុងដំណេកដ៏ជ្រៅទាំងដានទឹកភ្នែកនៅដិតជាប់ថ្ពាល់។ ពេលដឹងច្បាស់ថាប្រពន្ធសម្លាញ់បានលង់លក់ទៅហើយ វរ្ម័នក៏លែងដៃដែលអង្អែលសក់នាងយឺតៗ។ ស្នាមញញឹមដ៏ទន់ភ្លន់ លួងលោមអម្បាញ់មិញ បានរលាយបាត់អស់គ្មានសល់ពីលើផ្ទៃមុខសង្ហារបស់មនុស្សដល់មានអំណាចនៃត្រកូលឃាត ជំនួសមកវិញនូវខ្សែភ្នែកដ៏សែនឈឺចាប់ និងទាល់ច្រកជាទីបំផុត។ វរ្ម័នសម្លឹងមើលផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាតលើសធីតាសួគ៌របស់ដួងកែវទាំងបេះដូងឡើងក្រហាយដូចត្រូវភ្លើងដុត។ គេខាំធ្មេញសង្កត់ចិត្តទាំងអារម្មណ៍ឈឺចុកណែនក្នុងដើមទ្រូង ទឹកភ្នែកបុរសដែលគេខំប្រឹងលាក់បាំងយ៉ាងជិតនៅចំពោះមុខនាង ពេលនេះបានស្រក់ចុះមកកាត់ថ្ពាល់មួយតំណក់យ៉ាងកំសត់។ «អូនដឹងទេ ដួងកែវ... បងប្រាប់អូនថាបងមិនអីៗ មិនប្រចណ្ឌ មិនខឹងឡើយ... តែធាតុពិត ក្នុងនាមជាប្តីម្នាក់ តើមានប្រុសណាដែលមិនឈឺចាប់ខ្លះ?» វរ្ម័នខ្សឹបនិយាយជាមួយនាងដែលកំពុងសន្លប់ទាំងសំឡេងញ័រទទ្រើក «ការដែលប្រពន្ធខ្លួនឯង មកដេកយំឱបកាយអាក្រាតកាយជាមួយខ្លួន ហើយនិយាយពីប្រុសផ្សេង នឹកប្រុសផ្សេងនៅចំពោះមុខប្តីចំៗបែបនេះ... វាទារុណចិត្តបងខ្លាំងណាស់ ដួងកែវ... បេះដូងបងឈឺស្ទើរតែធ្លាយចេញមកក្រៅទៅហើយ...»គេលូកដៃទៅប៉ះថ្ពាល់នាងស្រាលៗទាំងក្តីស្រឡាញ់ងប់ងល់ «បងចង់ឱ្យអូននឹកបង... ចង់ឱ្យកែវភ្នែករបស់អូនមានតែរូបបង ចង់ឱ្យបេះដូងរបស់អូននឹកគិតដល់បងគ្រប់វិនាទី មិនមែនដេកឱបបងតែចិត្តរត់ទៅរកជេយ៍បែបនេះឡើយ។ បងខំប្រឹងល្អគ្រប់យ៉ាង ខំប្រែប្រួលគ្រប់យ៉ាង ក៏ព្រោះតែចង់ឈ្នះចិត្តអូន... តែចុងក្រោយ បងនៅតែចាញ់ស្រមោលរបស់បុរសម្នាក់នោះដដែល» វរ្ម័នដកដង្ហើមធំវែងទាំងទឹកភ្នែករមៀលចុះមកដានចាស់។ ទោះបីជាបេះដូងត្រូវឈឺចាប់រហូតចង់ហែកហួរយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏គេនៅតែមិនដាច់ចិត្តលែងដៃចាកចេញពីនាងឡើយ។ គេអូសទាញភួយសូត្រមកដណ្ដប់លើរាងកាយអាក្រាតរបស់ពួកគេទាំងពីរឱ្យជិតណែនម្តងទៀត រួចឱបក្រសោបស្រីតូចចូលមកក្នុងល្វែងទ្រូងយ៉ាងណែនហាក់ដូចជាខ្លាចនាងរត់បាត់ បិទភ្នែកចុះសម្រាកទាំងក្តីឈឺចាប់លាក់បាំងកណ្តាលរាត្រីផ្សំដំណេកដ៏សែនទារុណផ្លូវចិត្ត។

baby em như bông hoa [Gfx] #songlyrics #nhachaymoingay #gfx #nhacbuontamtrang #xuhuong @𝙔𝙪𝙢𝙞❄️

baby em như bông hoa [Gfx] #songlyrics #nhachaymoingay #gfx #nhacbuontamtrang #xuhuong @𝙔𝙪𝙢𝙞❄️

#suaruamatdatset #cuocduanhasangtao #muataitiktok #salevuivodoi #salegiuathang

#suaruamatdatset #cuocduanhasangtao #muataitiktok #salevuivodoi #salegiuathang

Lại là siêu phẩm Maybach S680 1 chiếc duy nhất tại Mercedes Bình Dương #mercedes_binhduong #mercedes #maybachs680

Lại là siêu phẩm Maybach S680 1 chiếc duy nhất tại Mercedes Bình Dương #mercedes_binhduong #mercedes #maybachs680

About

Robot
API

Legal

Privacy Policy