♥️ dag 5 ♥️ Wat begon als een positieve dag, eindigde letterlijk in mineur. Lyo was vandaag weer wat vrolijker. Wat actiever. De pijn leek iets meer naar de achtergrond verdwenen. We konden zelfs samen een wandeling maken naar het winkeltje in het ziekenhuis. In zijn rolstoel, maar toch. Even weg van de kamer. Rond de middag kregen we goed nieuws. De tijdelijke pacemaker en de intraveneuze baxter in zijn hals zouden in de loop van de namiddag verwijderd worden, onder een roesje. Lyo keek hier enorm naar uit. Weer wat draadjes minder. Meer bewegingsvrijheid. Weer een stapje dichter bij huis. Om 16 uur kwam de cardioloog samen met een arts en een verpleegkundige. Hij was eerst trots op zijn groot litteken en wou alles zien en foto’s hebben. Het roesje werd toegediend en iedereen ging ervan uit dat het een routineprocedure zou zijn. Maar dat verliep niet zoals verwacht. De draadjes van de pacemaker zitten vast aan zijn hartboezems. Normaal gezien worden die met één stevige trek losgemaakt en verwijderd. Alleen kwamen ze deze keer niet los. Na verschillende pogingen begon Lyo het uit te krijsen van de pijn. De cardioloog stopte en belde professor Heying. Er werd extra medicatie toegediend. Opnieuw werd geprobeerd de draadjes los te krijgen. Maar de pijn werd alleen maar erger. Onze jongen raakte volledig in paniek. Hij kermde, schreeuwde en smeekte om hulp. “Mama, help mij.” “Ik ga dood.” “Bescherm mij.” “Kom op mij liggen.” Woorden die door merg en been gaan. Woorden die geen enkele ouder ooit wil horen uit de mond van zijn kind. Na opnieuw overleg en nog een extra dosis roesmedicatie werd ook de hartchirurg erbij geroepen. Ook hij probeerde de draadjes te verwijderen. Wat daarna volgde, was misschien wel één van de moeilijkste momenten die we ooit hebben meegemaakt. Ik heb mijn kind nog nooit zoveel pijn zien hebben. Alleen al de gedachte dat er getrokken wordt aan draadjes die vastzitten aan zijn hart… het is onbeschrijfelijk. Na bijna vijftig minuten besloot de chirurg uiteindelijk om de draadjes af te knippen. Ze zitten nu nog steeds in zijn lijfje. Straks komt de cardioloog langs om meer uitleg te geven over hoe het nu verder moet. Sinds de procedure heeft Lyo opnieuw stekende pijn op zijn borst en is hij erg angstig. Het vertrouwen dat hij zo hard probeerde terug te vinden, kreeg vandaag opnieuw een zware klap. En als mama… Als mama brak mijn hart duizend keer. Want niets doet meer pijn dan je kind te zien lijden terwijl je hem niet kan beschermen. Oh schatje toch… Ik wilde je beschermen. Ik wilde ervoor zorgen dat je nooit meer pijn zou hebben. Maar vandaag kon ik alleen je hand vasthouden terwijl jij vocht door de zwaarste pijn. En dat gevoel van machteloosheid zal ik niet snel vergeten. #hartekind #uzleuven #eerlijkouderschap - @huisjechaosmetliefde