Language
English
عربي
Tiếng Việt
русский
français
español
日本語
한글
Deutsch
हिन्दी
简体中文
繁體中文
API
Home
How To Use
Language
English
عربي
Tiếng Việt
русский
français
español
日本語
한글
Deutsch
हिन्दी
简体中文
繁體中文
Home
Detail
@estoloje.3003: #raste_lak #acitve #foryooooouuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuu #قورئانی_پیرۆز🌹 #قورئان_ئارامی_دڵان🕋📿
✪ Estoloje / ئیسـتۆلۆجی ✪
Open In TikTok:
Region: IQ
Saturday 13 June 2026 16:07:44 GMT
6144
548
12
64
Music
Download
No Watermark .mp4 (
0.78MB
)
No Watermark(HD) .mp4 (
0.78MB
)
Watermark .mp4 (
1.5MB
)
Music .mp3
Comments
ڕئزدار ڕئژييار :
2026-06-13 22:24:11
0
ياران عدنان💐 :
🥰🥰🥰🥰
2026-06-13 16:12:23
1
اسماعيل شواني :
🌹🌹🌹
2026-06-19 19:03:43
0
Harde :
🥰🥰🥰
2026-06-13 16:10:16
0
mhamadhalaq1 :
❤️❤️❤️
2026-06-18 13:42:30
0
korsha rash🦁 :
🥰🥰🥰
2026-06-13 22:48:04
0
Dlovan Taqana :
❤️❤️❤️
2026-06-13 16:10:51
0
hazhar_Bradosti :
❤️
2026-06-18 23:08:08
0
﮼جوحاگەردی♥️ :
♥️
2026-06-19 19:19:42
0
To see more videos from user @estoloje.3003, please go to the Tikwm homepage.
Other Videos
love you 💋🥹#CapCut #templetcapcut #viral #Love #couplegoals @Seeker's Memory 🤍
İn my heart 💙💙🎶…#travel #Love #memories #sunset
#thoitrangnu #quanjeannu #aokhoacnu #dobonu #quannu
Jatuh cinta lagi dengan mantan pacarku #pinedrama #id #pinedramaid #dramapendek
Full Trending Effect on Tik Tok🙏 Don't Under Review My Video
บางครั้ง คนสองคนที่กลัวการหายไป อาจได้พบกันในความเงียบเดียวกันนั้นเอง #นิยายreadawrite #นามปากกาน้ำค้างพิมพ์ลภัส #น้ําค้างพิมพ์ลภัส #tiktok #นามปากกา " width="135" height="240">
นิยายเเรงดึงดูดระหว่างเรา ตอนที่3 คาเฟ่ที่กลายเป็นที่ปลอดภัยของใครบางคน “ไม่ต้องเข้าใจเราทุกอย่างก็ได้ แค่ไม่เดินหนีไปตอนเราอ่อนแอ ก็ขอบคุณมากแล้ว” – บันทึกเช้าวันพุธ อากาศเย็นกว่าทุกวัน เมฆเทาหนาแน่นเหมือนฟ้าจะร้องไห้ได้ทุกเมื่อแต่น้ำค้างก็ยังเดินเข้าร้านลำพูคาเฟ่ฯ ตรงเวลา เธอสวมเสื้อไหมพรมคอเต่าสีขาวซีด พันคอสีน้ำตาลเข้มพันรอบลำคอ ใบหน้าเธอดูอ่อนล้ากว่าวันก่อน ๆ ขอบตาคล้ำจาง ๆ เหมือนไม่ได้นอนเต็มตา เธอไม่ได้พูดอะไรกับใคร แค่พยักหน้าเบา ๆ ให้พนักงานแล้วเดินตรงไปยังโต๊ะริมหน้าต่างที่กลายเป็น “ที่ของเธอ” แสงเหนือสังเกตได้ทันที เขารินน้ำเปล่าใส่แก้ว วางข้างกาแฟเย็นที่ไม่ได้เพิ่มช็อตเหมือนเมื่อวาน แต่เพิ่มใจ…ในการชงมากกว่าเดิม “วันนี้ไม่ค่อยสบายหรือเปล่าครับ” เขาถามหลังจากวางเครื่องดื่ม เสียงของเขานุ่มเท่าเดิม แต่แฝงความห่วงใยไว้ในทุกคำ เธอเงยหน้าขึ้นสบตาเขา แล้วส่ายหัวเบา ๆ “แค่ฝันแปลก ๆ มาทั้งคืนค่ะ” “ฝันแบบไหนครับ?” เขาไม่ได้เร่ง ไม่ได้จ้อง แค่ถาม…อย่างคนที่อยากรู้โดยไม่ฝืนใจ น้ำค้างชั่งใจอยู่ครู่ ก่อนจะถอนหายใจ “ฝันว่าเราหายไปค่ะ” “ไม่มีใครสังเกตเลยว่าเราหายไป… เหมือนเราถูกลบออกจากโลกทีละนิด” แสงเหนือเงียบไปชั่วขณะ เหมือนกำลังกลืนถ้อยคำบางอย่างไว้ ก่อนจะพูดว่า… “บางคนบนโลกนี้…อาจมีแค่คนเดียวที่มองเห็นเขาได้จริง ๆ” “แล้วคุณก็อาจยังไม่เจอคนนั้นก็ได้…หรืออาจจะเจอแล้ว แต่ยังไม่รู้ตัว” น้ำค้างนิ่งไป เธอไม่แน่ใจว่าเขาหมายถึงอะไร แต่มีบางอย่างในคำพูดนั้นที่คล้ายกับ “ความหวัง” ความหวังเล็ก ๆ ที่โผล่มาในวันที่หัวใจรู้สึกกลวง บ่ายวันนั้น เธอไม่ได้วาดรูป แค่เปิดสมุดบันทึก แล้วเขียนข้อความลงไป “เรายังอยู่ตรงนี้นะ ถึงแม้บางวันจะรู้สึกว่าไม่มีใครเห็นเลยก็ตาม” ก่อนจะลุกขึ้นและเดินไปวางสมุดเล่มนั้นไว้ที่เคาน์เตอร์ จงใจ เหมือนตอนที่เคย "ลืมไว้" ในวันแรก แสงเหนือมองเธอด้วยแววตาเหมือนเข้าใจ เขาไม่ได้เปิดอ่านทันที แต่หยิบมันไว้ข้างตัว เหมือนของบางอย่างที่มีความหมาย หลังจากเธอกลับไปแล้ว เขาจึงค่อยเปิดมัน ข้อความที่เธอเขียน…มีหมึกเปื้อนน้ำบาง ๆ เขาไม่แน่ใจว่าเป็นหยดน้ำจากแก้ว หรือหยดน้ำตา แต่เขาเข้าใจดี บางครั้ง ความรู้สึกของคนเราก็ล้นจนไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว เขาหยิบปากกา แล้วเขียนตอบไว้บรรทัดล่างสุดเป็นครั้งแรกที่เขา “ตอบกลับ” บนหน้าสมุดเล่มนั้น “ผมเห็นครับเห็นว่าคุณยังอยู่ตรงนี้และคุณไม่ได้ไร้ตัวตนเลยสักนิดเดียว” และในค่ำคืนนั้น...คาเฟ่เล็ก ๆ ที่เงียบสงบหลังปิดร้าน ก็กลายเป็นพื้นที่ปลอดภัยของชายคนหนึ่ง ที่เคยเชื่อว่า…ไม่มีใครมองเห็นตัวตนของเขาเลยเช่นกัน > บางครั้ง คนสองคนที่กลัวการหายไป อาจได้พบกันในความเงียบเดียวกันนั้นเอง #นิยายreadawrite #นามปากกาน้ำค้างพิมพ์ลภัส #น้ําค้างพิมพ์ลภัส #tiktok #นามปากกา
About
Robot
API
Legal
Privacy Policy