@malikashtarali: سعدی در این بیت با زبانی ساده اما ژرف هشداری اخلاقی و انسانی میدهد و مخاطب را از ستم بر ناتوان برحذر میدارد مزن بر سر ناتوان دست زور یعنی قدرت و توانایی خود را وسیله تحقیر و آزار کسی که قدرت دفاع ندارد قرار مده زیرا زور هنگامی که از عدالت جدا شود به ظلم تبدیل میشود و ظلم پیش از آنکه دیگری را بشکند شخصیت و انسانیتِ ستمگر را فرو میریزد در مصراع دوم که روزی به پایش در افتی چو مور تصویری از دگرگونی احوال جهان ارائه میشود سعدی یادآور میشود که قدرت پایدار نیست و گردش روزگار میتواند جایگاهها را دگرگون کند آن که امروز ناتوان است ممکن است فردا تواناتر شود یا شرایط چنان تغییر کند که تو محتاج همان کسی شوی که خوارش میشمردی مور نماد کوچکی و بیپناهی است و افتادن به پای او کنایه از نهایت خواری و نیاز است پس بیت بر دو اصل استوار است یکی ناپایداری قدرت و دیگری قانون بازگشت رفتار انسان در جهان سعدی با این هشدار ما را به فروتنی عدالت و شفقت فرا میخواند🤍 #afganistan🇦🇫 #تاجیک_هزاره_ازبک_پشتون_ترکمن🇦🇫 #furyoutiktok