GÖNÜL BAHÇEMDEN :
ADALET
Adalet bu diyardan gittin gideli,
Ardından nice canlar kaybetti neşeyi,
Hele de hürriyetleri mahkûm ettin edeli,
Şimdi kafesteki garip bülbül gibiyim.
Özgürlük hasretiyle geçti gecelerim,
Dua dua yükseldi hicranlı sözlerim,
Seher vakti umutla yazılır dizelerim,
Şimdi yüreğimden dökülen şiir gibiyim.
Yanıyor yüreğim, savruluyor külüm,
Kor olup içimde yanmaktadır özüm,
Adaletsizlik çığlıktır, bu sessiz bir ölüm,
Şimdi özgürlüğe susamış mahpus gibiyim.
Adalet sarayında açmaz oldu güller,
Sustu bahçelerdeki o nazenin diller,
Ötmez oldu dallarda güzel sesli bülbüller,
Şimdi hazan vurmuş virane gönül gibiyim.
Adalet devletin can damarıdır onu söylerim,
Adalet mülkün temelidir, bunu isterim,
Adalet varlığınla Ömer gibi adil olmanı dilerim,
Şimdi adalet diye bağıran yaralı çığlık gibiyim.
İbrahim Korkmaz✨
17.12.2024 SALI
2026-06-16 05:35:43