@nyxilo1: ​"ငါ သိပ်မိုက်မဲခဲ့တာပဲ အဲဒီတုန်းက မင်းကို ငါ့ရဲ့ နှလုံးသားတစ်ခုလုံး၊ ငါ့ရဲ့ အရိုးခံအဖြူထည်စိတ်တွေနဲ့ ပေးဆပ်ပြီး ချစ်ခဲ့တာ။ဒါမှ မင်းထွက်သွားတဲ့အခါ ဆုံးရှုံးသွားရတာဟာ ငါ့ရဲ့ လူငယ်ဘဝကောင်းကင်ပြင်ကြီးတစ်ခုလုံး မဖြစ်သွားမှာ တကယ်တော့ ငါ့ကိုယ်ငါအတွက် အနည်းငယ်လောက် ချန်ထားခဲ့သင့်တာ။ ​အဲဒါဟာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် လုံလောက်အောင် မချစ်ခဲ့ကြလို့ မဟုတ်ပါဘူး။ တကယ်တော့ ဆုံတွေ့ခဲ့ကြချိန်မှာ နှစ်ယောက်စလုံးက စစ်မှန်တဲ့အချစ်ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို နားလည်ဖို့အတွက် သိပ်ကို နုနယ်လွန်းနေသေးလို့ပါ။ ​ငါတို့ဟာ အလှပဆုံးသော နှစ်ရက်ရက်တွေမှာ ဆုံတွေ့ခဲ့ကြပေမဲ့ အချိန်ကိုက်မှုမှာတော့ အဆိုးဝါးဆုံး ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။ ငါတို့ဟာ ခံစားချက်သက်သက်တွေ၊ အနာဂတ်မှာ ဘာဖြစ်လာမှန်းမသိသေးတဲ့ ကတိကဝတ်တွေနဲ့ပဲ ချစ်ခဲ့ကြတာ။ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ချစ်နေရုံနဲ့တင် လုံလောက်ပြီလို့ ထင်ခဲ့ကြဖူးတယ် အချိန်တွေနဲ့ အပြောင်းအလဲတွေရဲ့ ရှေ့မှောက်မှာ အချစ်ဆိုတာ တစ်ခါတလေ ဘယ်လောက်တောင် တတ်နိုင်စွမ်းမရှိ ဆုံးရှုံးရတတ်လဲဆိုတာကို ဘဝက သက်သေမပြမချင်းပေါ့။ ​အဲဒီလူဟာ ငါ့ဘဝထဲကို လှပတဲ့ ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ရဲ့ အခန်းတစ်ခန်းလို ဝင်ရောက်လာပြီး၊ တန်ဖိုးကြီးလှတဲ့ သင်ခန်းစာတစ်ခုလိုမျိုး ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားခဲ့တယ်။ ​သူတို့က ငါတို့ကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ထက် တခြားလူတစ်ယောက်ကို ပိုပြီး ဘယ်လိုချစ်ရမလဲဆိုတာ သင်ပေးခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ်အချစ်ရဆုံးလူတိုင်းဟာ ကိုယ့်အနားမှာ အမြဲတမ်း တည်ရှိမနေနိုင်ဘူးဆိုတာကိုလည်း သင်ပေးသွားခဲ့ပြန်တယ် တစ်ယောက်ယောက်ကို ဘယ်လိုချစ်ရမလဲဆိုတာ သင်ပေးခဲ့သလို၊ ဘယ်လိုမျိုး လက်လွှတ်အရှုံးပေးလိုက်ရမလဲဆိုတာကိုပါ သင်ကြားပေးခဲ့တာပါ။ ​တစ်ချိန်က အရာအားလုံးဖြစ်ခဲ့ဖူးပြီးမှ တစ်နေ့မှာ သူစိမ်းတွေ ဖြစ်သွားကြရတဲ့လူတွေ ရှိပါတယ်။ မိုးလင်းတဲ့အထိ မပြတ်တမ်း ပြောခဲ့ဖူးတဲ့ စကားဝိုင်းတွေဟာလည်း... နောက်ဆုံးမှာတော့ အမှတ်တရတွေထဲမှာ ငြိမ်သက်နေတဲ့ စာတိုလေးအချို့အဖြစ်ပဲ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့တယ်။ ​ပထမအချစ်ရဲ့ အရက်စက်ဆုံးအရာဟာ "လမ်းခွဲလိုက်ရခြင်း" မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒါကတော့ နောက်ပိုင်းမှာ လူတွေအများကြီးနဲ့ ထပ်မံဆုံတွေ့ရပါစေဦးတော့၊ ငါတို့ဟာ အဲဒီတုန်းကလို အပြစ်ကင်းစင်ပြီး အရိုးခံစိတ်နဲ့ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ထပ်မချစ်နိုင်တော့တာပဲ ဖြစ်တယ်။ ​ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ပထမဆုံးလူဟာ ငါတို့ရဲ့ အစစ်မှန်ဆုံး၊ အဖြူစင်ဆုံးအရာတွေကို ယူဆောင်သွားခဲ့လို့ပါပဲ။ ​နောက်မှ ရောက်လာတဲ့လူတွေဟာ ပိုပြီးရင့်ကျက်လာတဲ့၊ ပိုပြီး အကျိုးအကြောင်းဆင်ခြင်တတ်လာတဲ့၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ ပိုသိလာတဲ့ ငါတို့ရဲ့ ပုံစံသစ်ကိုပဲ မြင်တွေ့ရတော့မှာပါ။ အဲဒီပထမဆုံးလူကတော့ ငါတို့ရဲ့ နှလုံးသား အရိုးခံအတိုင်း ရှိနေသေးတဲ့အချိန်၊ ဘာအခြေအနေမှမပါဘဲ ခြွင်းချက်မရှိ ယုံကြည်ပေးဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေတဲ့အချိန်၊ ကိုယ့်အတွက် ဘာတစ်ခုမှ ချန်မထားဘဲ အကုန်ပုံအောပြီး ချစ်ခဲ့တဲ့အချိန်မှာ ဆုံတွေ့ခဲ့ရတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ​နောက်ဆုံးတော့ ပထမအချစ်ဆိုတာ ကျက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်တဲ့ ဒဏ်ရာတစ်ခုရဲ့ အမာရွတ်လိုပါပဲ။ သူက နေ့တိုင်းတော့ မနာကျင်တော့ဘူး ဒါပေမဲ့ ဘယ်တော့မှလည်း ပျောက်ကွယ်မသွားတော့ပါဘူး။ ​တစ်ခါတလေ သီချင်းဟောင်းလေးတစ်ပုဒ်၊ ရင်းနှီးနေတဲ့ လမ်းကလေးတစ်ခု ဒါမှမဟုတ် မတော်တဆဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ခဏတာအခိုက်အတန့်လေးတစ်ခုကြောင့်... ငါတို့ဟာ ငါတို့ဘဝထဲကို တစ်ချိန်က ရောက်ရှိခဲ့ဖူးတဲ့ အဲဒီလူကို ပြန်သတိရမိတတ်ပြန်တယ်။ အဲဒါဟာ ချစ်နေသေးလို့ မဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့က ငါတို့ဘယ်တော့မှ ပြန်မရနိုင်တော့မယ့် လူငယ်ဘဝရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုလုံးကိုပါ ယူဆောင်သွားခဲ့လို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ​ပြီးတော့ အဲဒါကပဲ အနှမြောရဆုံး အရာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ငါတို့က လူတစ်ယောက်ကို နှမြောတသဖြစ်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ​ငါတို့က အဲဒီနှစ်တွေတုန်းက ကိုယ့်ရဲ့ ပုံစံလေးကို နှမြောနေတာပါ။ ကတိတိုင်းဟာ ထာဝရဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်ခဲ့ဖူးတဲ့ နှလုံးသားလေးကို နှမြောနေမိတာ... ​ပထမအချစ်ဆိုတာ သိပ်ကို လှပခဲ့တာပဲ လှလွန်းလို့ သူထွက်သွားခဲ့တာကိုတောင် ငါ အပြစ်မတင်ရက်ဘူး။ ငါ အပြစ်တင်မိတာကတော့ အဲဒီတုန်းက ငါတို့ ဆုံတွေ့ခဲ့ကြတာ သိပ်စောလွန်းသွားခဲ့တယ်ဆိုတာကိုပဲ။ နှစ်ယောက်စလုံးက လူတစ်ယောက်ကို ကိုယ့်အနားမှာ မြဲအောင် ဘယ်လိုဆွဲထားရမလဲဆိုတာ မသင်ယူရသေးတဲ့အချိန်ပေါ့။ ​ငါက သူတပါးကို အပြစ်တင်ရမယ့်အစား အဲဒီနှစ်တွေတုန်းက မိုက်မဲခဲ့တဲ့ ကောင််မလေးကိုပဲ ပိုပြီး အပြစ်တင်မိတယ်။ ကိုယ်ချစ်ရတဲ့လူအတွက် အေးချမ်းမှုလေး အနည်းငယ်ရဖို့အတွက်ပဲ ကိုယ့်ဘက်က နစ်နာဆုံးရှုံးမှုတွေကို လက်ခံပြီး ကလေးတစ်ယောက်လို ငြိမ်ခံပြုံးပြနေတတ်တဲ့ အဲဒီကောင်မလေးကို အပြစ်တင်မိတာ။ ​အမြဲတမ်း ကိုယ်ပဲ နောက်ဆုတ်ပေးတတ်ပြီး၊ ကိုယ်ပဲ အရင်တောင်းပန်တတ်တဲ့၊ ကိုယ်ကသာ နည်းနည်းလေး ပိုကြိုးစားလိုက်ရင် အရာအားလုံး ပိုကောင်းလာလိမ့်မယ်လို့ အမြဲတွေးနေတတ်တဲ့ အဲဒီကောင်မလေးကို အပြစ်တင်မိတာပါ။ ​သူက သူ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စိတ်ရင်းတစ်ခုလုံးကို လူတစ်ယောက်ပေါ်မှာပဲ အကုန်ပုံအောပေးခဲ့ပြီး မိမိကိုယ်တိုင်လည်း နာကျင်တတ်မှန်း မေ့လျော့နေခဲ့တဲ့အထိပါပဲ။

Nyxilo

Open In TikTok:

Region: MM

Tuesday 16 June 2026 01:58:56 GMT