Ilang beses mo nang inakusahan ang Diyos na parang hindi Niya pinakikinggan ang mga panalangin mo? Ilang dasal na ang paulit-ulit mong binabanggit sa Kanya, pero hanggang ngayon parang wala ka pa ring nakikitang sagot? Pero paano kung ang buong akala mo, hindi ka Niya pinakikinggan, samantalang all this time sinasagot ka na pala Niya—hindi lang sa paraan na inaasahan mo? May narinig akong testimony mula sa isang churchmate noon. Sabi niya, araw-araw pareho ang laman ng panalangin niya. Protection. Strength. Direction. Iyon ang mga hinihingi niya sa Diyos araw-araw. “Lord, protect me.” “Lord, strengthen me.” “Lord, guide me.” Simple lang. Pero isang araw, napansin niya na parang unti-unting nagsimulang mag-collapse ang mundo niya. Yung trabahong ilang linggo niyang ipinagdarasal at hinihintay ang feedback, ni-reject siya. Masakit. Pero sabi niya sa sarili niya, baka okay lang. Baka hindi pa ito ang timing. Pero hindi doon nagtapos. Pagkalipas ng ilang linggo, unti-unti ring lumalayo ang mga kaibigan niya. Yung mga taong pinagkakatiwalaan niya. Yung mga taong akala niya ay laging nandiyan para sa kanya. Bigla na lang naging distant. Messages became less frequent. Invitations stopped coming. People she trusted slowly disappeared from her life. Tapos mas marami pang pintuan ang nagsarang sunod-sunod. Plans started failing. Opportunities started disappearing. And for the first time in a very long time, nagalit siya sa Diyos. Sabi niya, “Lord, bakit Mo hinahayaan mangyari ito sa akin?” “Saan ba ako nagkulang?” “Matagal na akong nagdarasal.” “Tapat naman akong naglilingkod sa Inyo.” “Akala ko ba pinoprotektahan Ninyo ako?” “Bakit parang puro kabaligtaran ang nangyayari?” Dahil sa lahat ng nangyari, unti-unti siyang nadepress. Nagtampo siya sa Diyos. At sa unang pagkakataon sa matagal na panahon, lumayo siya sa Kanya. Pero nagpatuloy pa rin ang buhay. Lumipas ang mga taon. At isang araw, may nalaman siya mula sa isang common friend. Yung company na gustong-gusto niyang pasukan noon, yung company na iniyakan niya dahil hindi siya natanggap… became known for having a toxic culture. Employees were constantly overworked. Maraming burnout. Maraming umalis. Maraming nag-resign dahil sa impossible workloads at management problems. At noong gabing iyon, pagkatapos ng matagal na panahon, muli siyang lumuhod para magdasal. Doon lang ulit siya nagdasal matapos siyang magtampo sa Diyos. At ang una niyang ginawa ay humingi ng tawad. Dahil doon niya na-realize na yung mismong lugar na pilit niyang ipinagdarasal na dalhin siya ng Diyos… iyon pala ang mismong lugar na inilalayo siya ng Diyos. The very place she begged God to bring her into was the exact place God was protecting her from. Pero hindi lang iyon. May isa pa siyang natuklasan. Yung mga kaibigan niyang unti-unting lumayo noon at iniwan siya… nalaman niya kalaunan na pinag-uusapan pala siya behind her back. Hindi pala ganoon kalinis ang intensyon ng ilan sa kanila. There were conversations she never heard. Intentions she never saw. The people she was loyal to were not loyal to her. At doon niya lubos na naintindihan ang isang bagay na hindi niya nakita noon. Buong panahon na akala niyang hindi siya pinakikinggan ng Diyos… sinasagot na pala siya ng Diyos. Buong panahon na akala niyang tahimik ang Diyos… kumikilos na pala Siya. Buong panahon na akala niyang pinaparusahan siya… pinoprotektahan na pala Siya. Hindi lang sa paraan na inaasahan niya. At alam mo, sa tingin ko marami sa atin ang may maling pagkaunawa kung paano sumasagot ang Diyos sa panalangin. Many people say they trust God. Pero sa sandaling ang sagot Niya ay sobrang layo sa sagot na gusto natin, nagtatampo tayo. Nasasaktan tayo. Minsan nao-offend pa tayo. Bakit? Because deep down inside, nagpe-pray tayo pero nakapagdesisyon na pala tayo kung ano ang gusto nating maging sagot. We pray for God’s will. Pero sa totoo lang, may sarili na tayong will na gusto nating sundin niya #fyp #filipinocreator #viralph #christian #tiktokph - @shainebarrera14