@avrora_vn: Tuy Hòa đã trở thành một khám phá thật sự đối với gia đình chúng tôi 🌊 Và TUI BLUE Tuy Hoa chính là nơi khiến bạn khi trở về nhà cảm thấy mình đã thực sự được nghỉ ngơi và nạp lại năng lượng. Hãy lưu lại gợi ý này cho những ngày cuối tuần sắp tới nhé 🤍 📍TUI BLUE Tuy Hoa, 2 Hải Đ, Xã Hòa An, Tuy Hòa, Đắk Lắk #TUIBLUETuyHoa #DakLak #WellnessTour #tyuhoa #việtnam

Avrora_vn
Avrora_vn
Open In TikTok:
Region: VN
Wednesday 17 June 2026 01:37:38 GMT
66460
3252
114
252

Music

Download

Comments

rin.rin25.10
rin.rin :
Thật tuyệt, bạn nói tiếng Việt tốt thật sự phát âm chuẩn hơn cả tôi nữa huhuu
2026-06-19 15:16:58
55
giitrn54
𓇼 𝘿𝙮𝙣𝟮𝙠🍌𓍯 :
ê t cứ đa nghi là AI á tr
2026-09-04 04:14:21
12
dyamwx3t8e2a
Mạnh Hùng :
Tuyệt vời
2026-06-17 04:00:15
4
taxixanhsmph.yn
TaxiXanhSM-Phú Yên🌟 :
Wellcom Phú Yên
2026-07-24 13:39:05
4
tranvulam1302
Trần Vũ Lâm :
Nhắm mắt nghe thoại tưởng đâu người Việt
2026-07-25 07:09:24
2
mong.truc__
Tưởng vy :
tuyệt vời
2026-06-24 05:14:59
1
hnpy_2017
chuppy :
j tui làm ở đó ạ
2026-08-02 08:10:59
2
thanh13.06
Phương Thanh🎀 :
Ở quê mình nè
2026-07-12 05:48:47
1
phucnguyenvan9831
LAN :
rất tuyệt vời
2026-06-27 14:54:32
1
dulich_dongcaphuyen
dulich_DongCaPhuYen :
tuyệt vời. gần nhà mình
2026-07-28 06:11:32
1
31632490753
coi Nguyễn loan :
đẹp quá
2026-06-24 13:54:18
1
lee_chubby
Tôi yêu bóng rổ and jollibee :
chào mừng cô đã đến Phú Yên vào Tháng 6🥰
2026-08-02 15:26:08
1
lekhoapleiku
Tập làm nông :
Tuyệt ♥️
2026-06-18 13:58:58
2
ve_vuon
Về vườn :
đẹp quá🥰🥰
2026-06-19 10:46:16
2
user689492515
Cường Nguyễn :
đại gia mới sống ở nha trang
2026-06-24 09:43:48
1
anhluongvan3
Anh Luong Van :
tuyệt vời
2026-06-18 10:08:46
1
uyenle087
Uyenle :
Trời ơi! Tuyệt đẹp 👍
2026-06-17 07:07:29
1
hongdiepp67
Non Non :
Tuy hoà
2026-06-25 07:05:01
2
hunglam5612
Hunglam :
Fantastic
2026-06-17 12:38:32
2
c82e1
Hương Quê Miền Tây :
quá đẹp
2026-06-19 12:24:59
1
yn.trn323
TRần Yến :
Thích thật
2026-06-17 01:55:53
1
ttoithisao
ah toi lam a? :
Hôm qua em mới về xog 🥰
2026-06-18 05:38:52
2
thanh.tr.v5
Thanh Trì Vũ :
chúc bạn kỳ du lịch tại vn lý tưởng
2026-06-20 13:01:16
4
ho.con.gameshow
Hoà gameshow :
Tiếng việt quá đỉnh
2026-06-22 03:14:07
1
mit_oi_matac_roi
mít :
hay cô thử đi đà lạt đi nó rất tyuệt nhưng đồ ở đấy cũng khá đắt vì nó là 1 khu du lịch😁
2026-06-21 03:48:13
2
To see more videos from user @avrora_vn, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

ناول) حيدرآباد جي حور پري!! پارٽ ۱ هيءَ ڪهاڻي اڄ کان ڳچ عرصو اڳ جي آهي، جڏهن ماڻهن وٽ دل وندرائڻ لاءِ فيسبڪ، ٽڪ ٽاڪ ۽ سوشل ميڊيا جون ايتريون سهولتون نه هيون. تڏهن دل جي ڳالهه دل ۾ دفن ڪرڻ کان سواءِ ڪو رستو نه هوندو هو. نوجوانن وٽ وندر جا ٻه ئي سهارا هوندا هئا؛ موسيقي يا شاعري. ڪو محبوب کي گيت ٻڌي ياد ڪندو هو، ته ڪو وري شاعريءَ جا ٻه لفظ ميسيج ۾ موڪلي پنهنجي دل جو بار هلڪو ڪندو هو. پر اهو دور رڳو نوجوان ڇوڪرن جو نه هو. ڪٿي ڪٿي نوجوان ڇوڪريون به ان دؤر جو حصو رھيون آھن . ان وقت ڇوڪرين وٽ موبائيل فون رکڻ ڪا عام ڳالهه نه هئي. جن ڇوڪرين کي يونيورسٽي، ڪاليج يا هاسٽل سبب گهر کان پري رهڻو پوندو هو، تن وٽ موبائيل رکڻ جو جواز به هوندو هو: “گهر وارن سان خير خبر لاءِ ضروري آهي... اوکي سوکي ۾ ڪم اچي ٿو.” پر انسان سڄو ڏينهن پڙهندو به ته نٿو رهي نه ؟!! ڪنهن وقت ڪتاب بند ٿيندا هئا، پوء موسيقي ڪنن ۾ لهندي هئي، ۽ ڪڏهن دل چوندي هئي ته ڪنهن سنگت ساٿ سان ٻه گهڙيون ڪچهري ڪجي. پوءِ ڪنهن دوست ڏانهن ڪال ٿيندي هئي يا ڪنهن خاص ماڻهوءَ ڏانهن ننڍڙو ميسيج ڪيو ويندو ھو... پر ويچاريون ڇوڪريون ڇا ڪن؟ پيڪيج به روز روز ڪير ڪرائي ڏي؟ سو، ڪڏهن ڪڏهن ڪو “رونگ نمبر” به قسمت جو دروازو بڻجي ويندو هو. ڪنهن سان ٻه چار مٺيون ڳالهيون ڪري بيلنس ڪڍي وينديون ھيون ، ته ڪنهن کي ٽل سل ڏئي جان ڇڏائي به وينديون هيون. پر ڪي اسان جهڙا سادا ماڻهو به هوندا هئا، جيڪي هڪ ڀيرو ڪنهن جي ڳالهين ۾ اچي ويندا هئا ته پوءِ نڪرڻ جو رستو ئي وساري ويهندا هئا. بار بار ميسيج... ڪڏهن “سوري”... ڪڏهن “بس آخري ميسيج آهي”... ۽ ڪڏهن وري ايزي لوڊ موڪلي موڪلي، پاڻ ئي فقير بڻجي ويندا هئا ويچارا! البته قسمت سڀني سان هڪجهڙي ناهي هوندي. ڪي خوشنصيب اهڙا به هوندا هئا، جيڪي آهستي آهستي هڪ ٻئي کي سمجهي وٺندا هئا. پهرين ميسيج... پوءِ دوستي... پوءِ ڪچهريون... پوءِ ملڻ جلڻ... ۽ ڪڏهن ڪڏهن اها ڪهاڻي شاديءَ تائين به وڃي پهچندي هئي. سو، اهڙي ئي هڪ دور ۾ مون فقير وٽ به هڪ نمبر اچي پهتو. نمبر مونکي هڪ دوست ڏنو ۽ چيائين: “هيءَ ڇوڪري ڪنهن يونيورسٽي ۾ پڙهي ٿي. چوي ٿي مون سان ميسيجن تي ڳالهاءِ.” مان ته اڻپڙهيل ماڻهو آھيان. شاعري ته پري جي ڳالهه، ميسيج به ڪڏهن ڪنهن کان لکرايان ته ڪڏهن ڪنهن کان پڙهايان!  ان ڪري ھي نمبر تنهنجي ڪم جو آ!! مون چيو ھا پوء ڏي مونکي ڏسون ڀاڳ آزمائي! پوءِ ان درويش مونکي نمبر ڏيندي وڌيڪ حڪم جاري ڪيو ته!!^° “هن کي شاعري وارا ميسيج ڏاڍا پسند اٿئي. موڪليندو رهجانس.” مون چيو: “تون اصل ڇٽين!” پر اندر ئي اندر ۾ سوچيم ته، “چلو، ڏسون ٿا قسمت ۾ ڇا لکيل آهي.” آخرڪار مون هڪ شاعري وارو ميسيج موڪلي ڇڏيو. صبح جو ميسيج ڪيو هئم... پر جواب؟ شام جو چار وڳي ڌاري آيو. صرف ٽي لفظ: “توهان ڪير؟” آئون ٿورو ڇرڪيس. پوءِ نهايت شريف بڻجي جواب ڏنم: “سوري، توهان شايد مون کي سڃاڻو ئي نٿا، تنهنڪري پنهنجو تعارف ڪرائڻ جو به ڪو خاص فائدو ناهي. مونکي بس هڪ دوست توهان جو نمبر ڏنو ۽ چيائين ته توهان کي شاعري پسند آهي، سو ان ڪري موڪلي ڇڏي آھي.” ڪجهه پل خاموشي رهي. پوءِ سندس ميسيج آيو: “اڇا... ڀلا ان دوست جو نالو ٻڌايو؟” مون به سچائيءَ سان ان جو اصل نالو ٻڌائي ڇڏيو. مون کي ڪهڙي خبر هئي ته جنهن درويش نمبر ڏنو، تنهن پنهنجو نالو ئي غلط ٻڌايو هو! ٿوري دير کان پوءِ جواب آيو: “مان ته ان کي به نٿي سڃاڻان!” هاڻي مان به منجهيل. چيم: “برحال، مونکي خبر ناهي. باقي نمبر مونکي ان ئي ڏنو آهي.” بس... ايتري ئي ڪچهري ٿي ته اوچتو هوءَ خاموش ٿي وئي. ميسيجن جي دنيا ۾ ڪڏهن ڪڏهن خاموشي به وڏو جواب هوندو آھي. مون هڪ اڌ ميسيج ڪيو، پر جڏهن جواب نه آيو ته مون به وڌيڪ تنگ ڪرڻ مناسب نه سمجهيو. سوچيم: “بس فقير، تنهنجو ڪم ختم. جنهن جي قسمت ۾ لکيل هوندو، سو تنهن کي ئي ملندو.” رات ڪافي گذري چڪي هئي. مان به سمهڻ وارو هئس ته اوچتو موبائيل ۾ ميسيج جو آواز آيو. موبائيل کڻي ڏٺم ته... هن جو ميسيج آھي.. ۽ ميسيج ۾ هڪ شاعري هئي. مان ڪجهه لمحن لاءِ اسڪرين کي ڏسندو رهيس. پوءِ لکيم ته: “رحم بابا رحم!” ان وقت اڄ وانگر کلڻ وارا ايموجي نه  هئا؟ سو، جواب ۾ هن رڳو لکيو: “hahahahaha” آئون موبائيل هٿ ۾ کڻي مسڪرائڻ لڳس. شايد اها رڳي هڪ معمولي کل هئي... يا شايد ڪنهن نئين ڪهاڻيءَ جو پهريون صفحو! هلندڙ...
ناول) حيدرآباد جي حور پري!! پارٽ ۱ هيءَ ڪهاڻي اڄ کان ڳچ عرصو اڳ جي آهي، جڏهن ماڻهن وٽ دل وندرائڻ لاءِ فيسبڪ، ٽڪ ٽاڪ ۽ سوشل ميڊيا جون ايتريون سهولتون نه هيون. تڏهن دل جي ڳالهه دل ۾ دفن ڪرڻ کان سواءِ ڪو رستو نه هوندو هو. نوجوانن وٽ وندر جا ٻه ئي سهارا هوندا هئا؛ موسيقي يا شاعري. ڪو محبوب کي گيت ٻڌي ياد ڪندو هو، ته ڪو وري شاعريءَ جا ٻه لفظ ميسيج ۾ موڪلي پنهنجي دل جو بار هلڪو ڪندو هو. پر اهو دور رڳو نوجوان ڇوڪرن جو نه هو. ڪٿي ڪٿي نوجوان ڇوڪريون به ان دؤر جو حصو رھيون آھن . ان وقت ڇوڪرين وٽ موبائيل فون رکڻ ڪا عام ڳالهه نه هئي. جن ڇوڪرين کي يونيورسٽي، ڪاليج يا هاسٽل سبب گهر کان پري رهڻو پوندو هو، تن وٽ موبائيل رکڻ جو جواز به هوندو هو: “گهر وارن سان خير خبر لاءِ ضروري آهي... اوکي سوکي ۾ ڪم اچي ٿو.” پر انسان سڄو ڏينهن پڙهندو به ته نٿو رهي نه ؟!! ڪنهن وقت ڪتاب بند ٿيندا هئا، پوء موسيقي ڪنن ۾ لهندي هئي، ۽ ڪڏهن دل چوندي هئي ته ڪنهن سنگت ساٿ سان ٻه گهڙيون ڪچهري ڪجي. پوءِ ڪنهن دوست ڏانهن ڪال ٿيندي هئي يا ڪنهن خاص ماڻهوءَ ڏانهن ننڍڙو ميسيج ڪيو ويندو ھو... پر ويچاريون ڇوڪريون ڇا ڪن؟ پيڪيج به روز روز ڪير ڪرائي ڏي؟ سو، ڪڏهن ڪڏهن ڪو “رونگ نمبر” به قسمت جو دروازو بڻجي ويندو هو. ڪنهن سان ٻه چار مٺيون ڳالهيون ڪري بيلنس ڪڍي وينديون ھيون ، ته ڪنهن کي ٽل سل ڏئي جان ڇڏائي به وينديون هيون. پر ڪي اسان جهڙا سادا ماڻهو به هوندا هئا، جيڪي هڪ ڀيرو ڪنهن جي ڳالهين ۾ اچي ويندا هئا ته پوءِ نڪرڻ جو رستو ئي وساري ويهندا هئا. بار بار ميسيج... ڪڏهن “سوري”... ڪڏهن “بس آخري ميسيج آهي”... ۽ ڪڏهن وري ايزي لوڊ موڪلي موڪلي، پاڻ ئي فقير بڻجي ويندا هئا ويچارا! البته قسمت سڀني سان هڪجهڙي ناهي هوندي. ڪي خوشنصيب اهڙا به هوندا هئا، جيڪي آهستي آهستي هڪ ٻئي کي سمجهي وٺندا هئا. پهرين ميسيج... پوءِ دوستي... پوءِ ڪچهريون... پوءِ ملڻ جلڻ... ۽ ڪڏهن ڪڏهن اها ڪهاڻي شاديءَ تائين به وڃي پهچندي هئي. سو، اهڙي ئي هڪ دور ۾ مون فقير وٽ به هڪ نمبر اچي پهتو. نمبر مونکي هڪ دوست ڏنو ۽ چيائين: “هيءَ ڇوڪري ڪنهن يونيورسٽي ۾ پڙهي ٿي. چوي ٿي مون سان ميسيجن تي ڳالهاءِ.” مان ته اڻپڙهيل ماڻهو آھيان. شاعري ته پري جي ڳالهه، ميسيج به ڪڏهن ڪنهن کان لکرايان ته ڪڏهن ڪنهن کان پڙهايان! ان ڪري ھي نمبر تنهنجي ڪم جو آ!! مون چيو ھا پوء ڏي مونکي ڏسون ڀاڳ آزمائي! پوءِ ان درويش مونکي نمبر ڏيندي وڌيڪ حڪم جاري ڪيو ته!!^° “هن کي شاعري وارا ميسيج ڏاڍا پسند اٿئي. موڪليندو رهجانس.” مون چيو: “تون اصل ڇٽين!” پر اندر ئي اندر ۾ سوچيم ته، “چلو، ڏسون ٿا قسمت ۾ ڇا لکيل آهي.” آخرڪار مون هڪ شاعري وارو ميسيج موڪلي ڇڏيو. صبح جو ميسيج ڪيو هئم... پر جواب؟ شام جو چار وڳي ڌاري آيو. صرف ٽي لفظ: “توهان ڪير؟” آئون ٿورو ڇرڪيس. پوءِ نهايت شريف بڻجي جواب ڏنم: “سوري، توهان شايد مون کي سڃاڻو ئي نٿا، تنهنڪري پنهنجو تعارف ڪرائڻ جو به ڪو خاص فائدو ناهي. مونکي بس هڪ دوست توهان جو نمبر ڏنو ۽ چيائين ته توهان کي شاعري پسند آهي، سو ان ڪري موڪلي ڇڏي آھي.” ڪجهه پل خاموشي رهي. پوءِ سندس ميسيج آيو: “اڇا... ڀلا ان دوست جو نالو ٻڌايو؟” مون به سچائيءَ سان ان جو اصل نالو ٻڌائي ڇڏيو. مون کي ڪهڙي خبر هئي ته جنهن درويش نمبر ڏنو، تنهن پنهنجو نالو ئي غلط ٻڌايو هو! ٿوري دير کان پوءِ جواب آيو: “مان ته ان کي به نٿي سڃاڻان!” هاڻي مان به منجهيل. چيم: “برحال، مونکي خبر ناهي. باقي نمبر مونکي ان ئي ڏنو آهي.” بس... ايتري ئي ڪچهري ٿي ته اوچتو هوءَ خاموش ٿي وئي. ميسيجن جي دنيا ۾ ڪڏهن ڪڏهن خاموشي به وڏو جواب هوندو آھي. مون هڪ اڌ ميسيج ڪيو، پر جڏهن جواب نه آيو ته مون به وڌيڪ تنگ ڪرڻ مناسب نه سمجهيو. سوچيم: “بس فقير، تنهنجو ڪم ختم. جنهن جي قسمت ۾ لکيل هوندو، سو تنهن کي ئي ملندو.” رات ڪافي گذري چڪي هئي. مان به سمهڻ وارو هئس ته اوچتو موبائيل ۾ ميسيج جو آواز آيو. موبائيل کڻي ڏٺم ته... هن جو ميسيج آھي.. ۽ ميسيج ۾ هڪ شاعري هئي. مان ڪجهه لمحن لاءِ اسڪرين کي ڏسندو رهيس. پوءِ لکيم ته: “رحم بابا رحم!” ان وقت اڄ وانگر کلڻ وارا ايموجي نه هئا؟ سو، جواب ۾ هن رڳو لکيو: “hahahahaha” آئون موبائيل هٿ ۾ کڻي مسڪرائڻ لڳس. شايد اها رڳي هڪ معمولي کل هئي... يا شايد ڪنهن نئين ڪهاڻيءَ جو پهريون صفحو! هلندڙ...
من الداخل. بدلاً من التركيز على ما ينقصك، ابدأ بتقدير ما تملكه الآن. • تمرين بسيط: دوّن كل يوم ثلاثة أشياء بسيطة جعلتك تبتسم (كوب قهوة، رسالة من صديق، أو حتى لحظة هدوء). هذا يدرب عقلك على رصد الإيجابيات وسط الضجيج. • توقف عن المقارنة: تذكر أن وسائل التواصل الاجتماعي تعرض
من الداخل. بدلاً من التركيز على ما ينقصك، ابدأ بتقدير ما تملكه الآن. • تمرين بسيط: دوّن كل يوم ثلاثة أشياء بسيطة جعلتك تبتسم (كوب قهوة، رسالة من صديق، أو حتى لحظة هدوء). هذا يدرب عقلك على رصد الإيجابيات وسط الضجيج. • توقف عن المقارنة: تذكر أن وسائل التواصل الاجتماعي تعرض "أفضل اللقطات" فقط، فلا تقارن كواليس حياتك المتعبة بعروض الآخرين المثالية. 2. إدارة العقل والمشاعر أفكارك هي التي تلون عالمك؛ إذا كانت سوداوية، سيصبح العالم باهتًا. • عش اللحظة: القلق هو عيش في المستقبل الذي لم يأتِ بعد، والندم هو عيش في الماضي الذي انتهى. ركز على "الآن". • تقبل المشاعر: الحياة ليست سعادة دائمة. من الطبيعي أن تحزن أو تغضب، تقبل هذه المشاعر وأعطِ نفسك حقها في التعبير ثم امضِ قدمًا. 3. الاستثمار في العلاقات الإنسان كائن اجتماعي بطبعه، وجود دائرة داعمة هو سر الصمود النفسي. • النوعية لا الكمية: صديق واحد حقيقي يفهم صمتك خير من مئة صديق للمجاملات. • العطاء: مساعدة الآخرين تعزز هرمونات السعادة (الإندورفين). اصنع يومًا جميلًا لشخص آخر، وستجد أن يومك أصبح أجمل تلقائيًا. #outfitideast #مشاهير_تيك_توك_مشاهير_العرب 💜🌺 #اخوتي #الشعب_الصيني_مال

About