Türkiye’de şeytan olmak kolay iş değil. Çünkü burada insanın kulağına fısıldamaya kalksan, adam senin cümleni alıp üç bölüm diziye, iki icra dosyasına, bir de aile travmasına çeviriyor. Sen “bugün orucu aksat” diyorsun, o meseleyi ahlaki iflas paketine bağlıyor. Sen “işi biraz savsakla” diyorsun, o kasayı hesaplıyor. Hem de yanlış hesaplıyor. Şeytan bile düzeltmek zorunda kalıyor. Kötülüğün matematiği bozulmuş, niyetin muhasebesi çoktan batmış. Videonun komik tarafı tam da burada: Şeytan artık kışkırtıcı değil, arabulucu gibi duruyor. İnsanların içindeki açlık, öfke, çaresizlik ve fırsatçılık o kadar büyümüş ki vesvese küçük kalıyor. Eskiden kötülük kapıdan içeri sızardı, şimdi salonun ortasında oturuyor, çay istiyor, kira artışını konuşuyor, “piyasa böyle” diye kendini temize çekiyor. Kimse kendine kötü demiyor. Herkesin bir bahanesi var. Geçim zor, sistem bozuk, herkes yapıyor, ben yapmasam başkası yapacak. Cehennemin en popüler cümlesi de bu zaten: “Ne yapalım, devir böyle.” Ama mesele yalnızca bireysel ahlak değil. Bir toplum uzun süre adaletsizlik, pahalılık, güvensizlik ve belirsizlik içinde kalınca insanların içindeki frenler zayıflıyor. Kiracı düşman oluyor, müşteri av oluyor, çalışan enayi gibi hissediyor, yardım bile şüpheli hale geliyor. İyilik yapmak bile cesaret istiyor artık. Çünkü herkes bir yerden yaralanmış, herkes bir yerden sıkışmış, herkes kendi küçük kurtuluş planını büyük bir haklılıkla anlatıyor. Bu yüzden video güldürüyor ama gülerken boğazda bir şey bırakıyor. Çünkü şeytanın “ben öyle bir şey söylemedim” demesi, aslında en acı cümle. Demek ki kötülük artık dışarıdan gelmiyor. İçeride büyüyor. Küçük bir bahanenin üstüne koca bir vicdansızlık inşa ediyoruz. Şeytanın bile “bu kadarını ben düşünmedim” dediği yerde, insanın durup kendine bakması gerekiyor. Belki de en büyük mesele şu: Türkiye’de şeytan olmak zor değil, gereksiz. Çünkü insan çoğu zaman kendi karanlığına taşeronluk veriyor. Hem de ihalesiz. #keşfet #seniniçin #fyp #türkiye #şeytan - @varolusgunlukleri