حضرت جابر بن عبدالله (رضي الله عنهما) فرمايي: کله چې موږ د خندق په ورځ په کیندلو بوخت وو، یو ډېره سخته او لویه ډبره مخې ته راغله چې نه ماتېده. صحابه کرام د رسول الله (صلی الله علیه وسلم) حضور ته ورغلل او ویې ویل: «یا رسول الله! په خندق کې یوه لویه ډبره راوتلې ده.» رسول الله (صلی الله علیه وسلم) وفرمایل: «زه خپله کښته کېږم.» هغه مبارک راپورته شو، په داسې حال کې چې له شدیدې لوږې یې پر مبارکې ګېډې کاڼی تړلی و؛ ځکه موږ درې ورځې داسې تېرې کړې وې چې هیڅ مو نه و څکلي. رسول الله (صلی الله علیه وسلم) کلنګ واخیست او پر ډبره یې داسې ګوزار وکړ چې هغه یې په شګو بدله کړه. ما چې کله د رسول الله (صلی الله علیه وسلم) د لوږې حالت ولید، عرض مې وکړ: «یا رسول الله! اجازه راکړئ چې کور ته لاړ شم.» اجازه یې راکړه. کور ته لاړم او مېرمنې ته مې وویل: «ما د نبي کریم (ص) داسې حال ولید چې صبر پرې نشي کېدای، ایا څه خوراک لرې؟» هغې وویل: «یوازې لږ اوربشې او یوه کوچنۍ اوزګې لرم.» ما اوزګې حلاله کړه او مېرمنې مې اوربشې میده کړې. غوښه مو په دېګ (برمه) کې واچوله. کله چې اوړه اخښل شوي وو او دېګ په پخېدو و، زه رسول الله (ص) ته ورغلم او په پټه مې ورته وویل: «یا رسول الله! موږ لږ خواړه تیار کړي دي، تاسو له یو یا دوو کسانو سره زموږ کره تشریف راوړئ.» خو کله چې هغه مبارک پوه شو چې څه لرو، ویې فرمایل: «دا خو ډېر او ښه خواړه دي!» بیا یې ماته وفرمایل: «خپلې ښځې ته ووایه چې تر څو زه نه یم راغلی، دېګ له اوره کوز نه کړي او نه ډوډۍ پخه کړي.» بیا رسول الله (صلی الله علیه وسلم) په لوړ غږ غږ وکړ: «اې د خندق خلکو! جابر خواړه تیار کړي دي، ژر راځئ!» ټول مهاجر او انصار ورسره را روان شول. زه په منډه کور ته لاړم او مېرمنې ته مې کیسه وکړه. هغې وویل: «ایا رسول الله (ص) درڅخه پوښتلي وو چې څومره خواړه لرو؟» ما ویل: «هو.» هغې وویل: «نو الله او د هغه رسول ښه پوهېږي.» (دا د هغې د عقل او بصیرت نښه وه). نبي کریم (ص) تشریف راوړ، په اخښل شويو وړو او دېګ کې یې خپلې مبارکې لاړې واچولې او د برکت دعا یې ورته وکړه. بیا یې وفرمایل: «ډوډۍ پخوونکې راوغواړئ چې ستا له مېرمنې سره مرسته وکړي او له دېګ څخه غوښه راباسئ خو له اوره یې مه کوزئ.» هلته پوره زر (۱۰۰۰) کسان وو. رسول الله (ص) به لس لس کسان کېنول، هغوی به مړه شول او نور به راتلل. قسم په خدای! هغوی ټولو تر مړېدو پورې وخوړل، خو کله چې لاړل: زموږ دېګ لا هم داسې اېشېدلو لکه په پیل کې چې ډک و. زموږ اوړه لا هم هماغسې پاتې وو او ډوډۍ ترې پخېدله. د نورو اسلامی کیسو لپاره موږ درسره وڅاری مننه - @dafikrnarey