Diyaliz savaşçısı :
Yine bir şeylere sığınıyorum belki mutlu olurum diye. Bana iyi gelir diye, kendimi kötü de hissetsem o an , ve anlar da anlikda olsa mutlu oluyorsam o hissin bağımlısı oluyorum. Ve sürekli onu istiyorum ve bu çok kötü bir şey. Karanlığa sokuyor adeta o his, her yeri karanlık yapıyor, içimi öldürüyor günden güne. Bedenim, ruhumun ölmesine rağmen çok daha iyi dayandı. Hemde bu yaşımda.... Bedenim 80 yaşındaki insanın bedeniyle yemin ederim ki aynıdır. Günden güne sanki çürüdüğümü hissediyorum ve elimden hiç bir şey gelmiyor. Kendi çürümemi kendim izliyorum. Elimde bir mısırım eksik. Çünkü adeta bir film gibi. Filmin ismide "Bir insan kendisine neden bu kadar kötülük eder ? "Tartışılır, kimisi belki hak verir bana, kimisi küfür eder, kızar, ağlar, hayatım aslında bir filmden ibaret senaristi sadece bir kızın kendisine ne kadar ihanet edebileceğini göstermek istemiş. Ve oyuncu ben, çokta güzel oynuyorum rolümü. Öyle bir kaptırmışım ki kendimi rolüme, adeta gerçeğim o sanıp artık öyle yaşıyorum. Ve bu his kendini 50. Kattan aşağıya atmakla aynı his, birden yere çakılmak, o zaman ruhla birlikte beden de ölür. İşte her şey o zaman son bulur huzura kavuşurum. Buda benim hayalim, ama gerçekleştirmeyecegim bir hayalim. Gece tamamen artık simsiyah olucak, gündüzler gece olmuş olacak. Derin bir uyku , hemde sonsuzluğa kadar giden bir uyku, kimsenin hiç bir zaman rahatsız etmeyeceği bir uyku, ağrıların dindigi bir uyku, bedenin huzura ermiş olucak var mı daha güzeli? Bedenin ağlamayacak artık inanabiliyor musunuz? Siz bedeninizin ağlamasına şahit oldunuz mu hiç ? Ben her gün şahit olup bizzat onu içimde yaşıyorum. Acı cekmesini izliyorum, günden güne ne kadar eridiğini görüyorum. Ama kimseler bilmez bilseler hissedemez bu denli acıyı. Hayat acısı gibi bir şey bu. Hayatın acısını vermişler sırtına yüklemisler , yüklemisler dayananildigim yere kadar , birşey de diyemiyorum güçsüz görmesinler diye. O yüzden devam ediyorum taşımaya , gururum izin vermiyor. Aslinda kabul etmesem taşımaya belki ölmeme bile gerek kalmayacak. Ama yapamıyorum işte. Belki bir gün umudu ile....
2026-06-19 12:33:03