@whyareyoulookingatme...r: ច្រវ៉ាក់ស្នេហ៍ ||112 «បងសុំទោសណា៎ ដែលថ្ងៃនេះមិនបាននៅមើលថែអូន ហើយថែមទាំងត្រឡប់មកវិញយប់ជ្រៅថ្នាក់នេះទៀត» «មិនអីទេ ខ្ញុំដឹងថាបងមានការងាររដ្ឋច្រើនណាស់... បងខំធ្វើការដើម្បីអនាគតពួកយើង ខ្ញុំយល់ច្បាស់ ទើបខ្ញុំមិនចង់រំខានបង» ដួងកែវពោលវាចាចេញពីចិត្ត ពាក្យសម្តីដឹងក្តីរបស់នាងធ្វើឱ្យវរ្ម័នរឹតតែស្រឡាញ់ និងគ្រវាត់ចោលអស់នូវរាល់មន្ទិលសង្ស័យទាំងឡាយ។ ស្របពេលដែលបរិយាកាសកំពុងតែស្ងប់ស្ងាត់ និងពោរពេញដោយមនោសញ្ចេតនាជ្រាលជ្រៅ ស្រាប់តែមានពន្លឺតូចៗពណ៌ខៀវលាយលឿងចាប់ផ្ដើមភ្លឺភ្លឹបភ្លែតៗហើរចេញពីគុម្ពផ្កាក្បែរនោះ។ សត្វអំពិលអំពែករាប់សិបក្បាលបានហើរអណ្តែតឡើងមកកណ្តាលអាកាស ព័ទ្ធជុំវិញរាងកាយរបស់ពួកគេទាំងពីរ ហាក់បីដូចជាពពួកទេវតាតូចៗកំពុងតែមកជួយចាក់បំពេញពន្លឺវេទមន្ត បង្កើតបានជាទស្សនីយភាពដ៏សែនរ៉ូមែនទិក និងផ្អែមល្ហែមជាទីបំផុតកណ្តាលរាត្រីដ៏ស្ងាត់ជ្រងំ។ «អូហ៍... បងមើលនោះចុះ! មានអំពិលអំពែកច្រើនណាស់ ស្អាតខ្លាំងណាស់បង!» ដួងកែវឧទានឡើងទាំងក្តីរំភើប ភ្នែករបស់នាងចែងចាំងឆ្លុះនឹងពន្លឺអំពិលអំពែក ទឹកមុខដែលធ្លាប់តែស្រពោនកាលពីល្ងាច ពេលនេះប្រែជាមានឈាមជ័រឡើងវិញភ្លាមៗ។វរ្ម័នមិនបានងាកទៅមើលអំពិលអំពែកទាំងនោះឡើយ ខ្សែភ្នែកងប់ងល់របស់គេសម្លឹងចំតែផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់ភរិយាប៉ុណ្ណោះ គេឱនចុះទៅខ្សឹបក្បែរត្រចៀកនាងទាំងសំឡេងស្រទន់ «សម្រាប់បង... អំពិលអំពែកទាំងនេះក៏មិនស្អាតស្មើនឹងស្នាមញញឹមរបស់អូនដែរ ដួងកែវ។ បងចង់ឃើញអូនញញឹមបែបនេះរាល់ថ្ងៃ... ចង់ឱ្យអូនមានក្តីសុខនៅក្បែរបងបែបនេះរហូតទៅ» ដួងកែវងាកមកសម្លឹងចំកែវភ្នែកដ៏មានអត្ថន័យរបស់វរ្ម័ន នាងមានអារម្មណ៍ថាកក់ក្តៅក្នុងចិត្តយ៉ាងខ្លាំង។ ក្តីស្រឡាញ់ដ៏ធំធេង និងការលះបង់របស់បុរសចំពោះមុខ បានធ្វើឱ្យបេះដូងរបស់នាងរលាយចុះបន្តិចម្តងៗ នាងងក់ក្បាលទទួល រួចផ្អឹបកាយចូលទៅក្នុងរង្វង់ដៃរបស់គេកាន់តែណែន ក្រោមពន្លឺព្រះច័ន្ទ និងហ្វូងអំពិលអំពែកដែលកំពុងតែហើររេរាំបំពេររាត្រីទឹកឃ្មុំដ៏ផ្អែមល្ហែមរបស់ពួកគេ។ វរ្ម័នចាប់ទាញប្រមូលបាតដៃទន់ល្វើយដូចជាគ្មានឆ្អឹងរបស់ដួងកែវថ្នមៗ ធ្វើឱ្យនាងត្រូវងាកមកមើលទាំងងឿងឆ្ងល់។ មុននឹងនាងទាន់បាននិយាយអ្វី វរ្ម័នក៏កាន់ចិញ្ចៀនពេជ្រនោះ រួចស៊កបញ្ចូលទៅក្នុងម្រាមដៃនាងយឺតៗយ៉ាងសមល្មម។ «នេះបង...» ដួងកែវឧទានឡើងទាំងបើកភ្នែកធំៗ សម្លឹងមើលចិញ្ចៀននៅលើម្រាមដៃនាងទាំងបេះដូងលោតញាប់។ «នេះជាចិញ្ចៀនតំណាងឱ្យបេះដូងរបស់បង» «ចិញ្ចៀនអាពាហ៍ពិពាហ៍កាលពីម្សិលមិញ គឺសម្រាប់ឱ្យមនុស្សគ្រប់គ្នាដឹងថាអូនជាភរិយារបស់បង... តែចិញ្ចៀនវង់តូចមួយនេះគឺបងទិញជូនអូនដើម្បីបញ្ជាក់ថា ចាប់ពីពេលនេះទៅ រាងកាយ និងដួងចិត្តរបស់ ឃាត វរ្ម័ន គឺជាជារបស់ ដួងកែវ ម្នាក់គត់» «បងស្រឡាញ់អូនខ្លាំងណាស់ មនោ ដួងកែ » វរ្ម័នលើកដៃនាងមកផ្ដិតបបូរមាត់ថើបពីលើខ្សឺតធំ រួចពោលពាក្យផ្អែមល្ហែមចេញពីជម្រៅចិត្ត «ខ្ញុំក៏ស្រឡាញ់បងដែរ» ញញឹមសម្លឹងមើលមុខគេយ៉ាងស្រទន់ផ្អែកក្បាលនិងទ្រូងរបស់គេម្ដងទៀត ---- វរ្ម័នបីត្រកងរាងកាយស្តើងស្រឡូនរបស់ដួងកែវចូលមកដល់ក្នុងបន្ទប់ដេកដ៏ធំទូលាយ។ គេបោះជំហានសំដៅទៅរកគ្រែពូកទន់ល្វើយ រួចទម្លាក់កាយនាងចុះដេកទៅលើនោះយ៉ាងថ្នមៗបំផុត ហាក់បីដូចជាខ្លាចថាបើខំប្រឹងខ្លាំងបន្តិច អាចនឹងធ្វើឱ្យស្រីតូចចំពោះមុខត្រូវឈឺសាច់អញ្ចឹង។ មិនទុកឱ្យនាងបានដកឃ្លាដកដង្ហើមវែងឆ្ងាយឡើយ វរ្ម័នក៏ប្រញាប់ឡើងទៅដេកក្បែរនាងភ្លាមៗ។ ដៃមាំមួនលូកទៅចាប់ចង្កេះអង្ក្រងរបស់ដួងកែវ រួចបង្វិលយោងរាងកាយស្តើងរបស់នាងតិចៗ ធ្វើឱ្យខ្លួនប្រាណស្រទន់របស់នាងត្រូវមកស្ថិតនៅពីលើទ្រូងមាំរបស់គេវិញយ៉ាងរហ័ស។ ដួងកែវស្រឡាំងកាំង នាងខំប្រឹងយកបាតដៃទាំងសងខាងច្រតទប់នឹងល្វែងទ្រូងរបស់គេ ទាំងបើកភ្នែកធំៗសម្លឹងមើលមុខស្វាមីដោយភាពអៀនប្រៀនរហូតដល់ឡើងក្រហមពេញថ្ពាល់។ «បង... ធ្វើអីហ្នឹង? ងើបឡើងវិញទៅបានទេ» ដួងកែវរអ៊ូស្រាលៗ ទាំងមិនហ៊ានសម្លឹងចំកែវភ្នែកដ៏មានមន្តស្នេហ៍ និងមានឥទ្ធិពលរបស់គេឡើយ។ «ដួងកែវ... ដោះអាវឱ្យបងបន្តិចទៅ» វរ្ម័នលួចញញឹមចុងមាត់ដោយក្តីគ្រឺតក្នាញ់ គេលើកដៃម្ខាងទៅអង្អែលសក់ក្បាលរលោងរបស់នាងថ្នមៗ ឯដៃម្ខាងទៀតនៅតែក្រសោបចង្កេះនាងជាប់មិនឱ្យរត់រួច រួចបន្លឺវាចាឡើងទាំងសំឡេងធ្ងន់ស្រទន់ បញ្ជាទៅកាន់ភរិយាក្មេង «ចាស? ឱ្យខ្ញុំ... ដោះអាវឱ្យបង?» ដួងកែវឧទានឡើងទាំងភ័យអរៗ នាងក្រវីក្បាលតិចៗទាំងអៀនប្រៀនស្ទើរតែចង់កប់មុខចុះទៅក្នុងពូក «មិន... មិនសមទេដឹងបងវរ្ម័ន បងដោះខ្លួនឯងទៅ» «ហេតុអីមិនសម? អូនជាភរិយារបស់បង ការបម្រើ និងរៀបចំខ្លួនឱ្យស្វាមី គឺជារឿងដែលអូនត្រូវធ្វើស្រាប់ហើយ» វរ្ម័នសម្លឹងមើលទៅបបូរមាត់ផ្កាឈូករបស់នាងទាំងចិត្តស្រេកឃ្លាន មុននឹងនិយាយបន្ថែមទាំងសម្តីអង្វរករលាយឡំនឹងការបង្ខំចិត្ត «បងហត់នឿយនឹងការងារពេញមួយថ្ងៃហើយ ពេលនេះសូម្បីតែកម្លាំងលើកដៃដោះឡេវអាវក៏បងមិនចង់មានដែរ បងចង់ឱ្យប្រពន្ធសម្លាញ់របស់បងជាអ្នកធ្វើឱ្យ... ធ្វើឱ្យបងទៅណា៎ដួងកែវ» ឮសម្តីផ្អែមល្ហែមលាយឡំនឹងឫកពាធ្វើជាហត់នឿយរបស់វរ្ម័នបែបនេះ ដួងកែវទាល់តម្រិះមិនដឹងជាត្រូវប្រកែកយ៉ាងណាឡើយ។ gentlemanអីតែពូជេយ៍ហ៍ប្រូគីក៏ចេះដែរ

៊

Open In TikTok:

Region: KH

Thursday 18 June 2026 07:20:23 GMT