@katha_wachak_np: अर्जेन्टिनाको रोसारियो सहरको एउटा सामान्य परिवारमा सन् १९८७ जुन २४ मा एउटा बालक जन्मियो। त्यो बालकको नाम थियो—लियोनेल मेसी। संसारले त्यतिबेला कहाँ सोचेको थियो र, यही सानो बालक एक दिन फुटबलको इतिहासमा अमर बन्नेछ भनेर। बाल्यकालदेखि नै मेसी अरू बच्चाभन्दा फरक थिए। जब अरू बालबालिका खेलौनासँग रमाउँथे, मेसीको संसार भने एउटा फुटबल वरिपरि घुम्थ्यो। बिहान उठ्दा फुटबल, दिउँसो फुटबल र बेलुका पनि सपनामा फुटबल। तर त्यो सपनाको बाटो सजिलो थिएन। मेसी केवल चार वर्षको हुँदा नै उनको खुट्टामा रहेको असाधारण प्रतिभा परिवारले महसुस गर्न थालेको थियो। उनको पहिलो फुटबल यात्रा रोसारियोको ग्रान्डोली क्लबबाट सुरु भयो। त्यो सानो मैदानमा एउटा सानो बालक बलसँग खेलिरहेको हुन्थ्यो, अनि मैदानको छेउमा उभिएर सबैभन्दा ठूलो खुसीले उनलाई हेर्ने एक व्यक्ति थिइन्—उनकी हजुरआमा सेलिया मारिया कुक्सितिनी। अरूले मेसीको उमेर हेर्थे, उनको सानो शरीर हेर्थे, तर सेलियाले उनको भविष्य देखेकी थिइन्। उनी नै मेसीलाई पहिलो पटक फुटबल मैदानसम्म लिएर जाने व्यक्ति थिइन्। उनले नै परिवारलाई भनिन्— "यो बच्चाभित्र केही विशेष छ, यसलाई खेल्न दिनुहोस्।" सानो मेसीका लागि हजुरआमा केवल परिवारको सदस्य थिइनन्, उनी उनको सबैभन्दा ठूलो समर्थक थिइन्। खेल जित्दा सबैभन्दा धेरै खुसी हुने र हार्दा सबैभन्दा पहिले हौसला दिने व्यक्ति पनि उनी नै थिइन्। समय बित्दै गयो। मेसीको प्रतिभा अझ चम्किन थाल्यो। तर जीवनले उनको परिवारलाई एउटा कठिन परीक्षा दियो। केवल १० वर्षको उमेरमा मेसीलाई ग्रोथ हर्मोनको समस्या भएको पत्ता लाग्यो। उपचार निकै महँगो थियो। एउटा सामान्य परिवारका लागि त्यो ठूलो चुनौती थियो। तर मेसीको परिवारले हार मानेन। उनीहरूले आफ्नो छोराको सपनालाई बचाउन संघर्ष गरे। अन्ततः मेसीको प्रतिभाले उनलाई स्पेनको बार्सिलोनासम्म पुर्‍यायो। १३ वर्षको उमेरमा उनी नयाँ देश, नयाँ भाषा र नयाँ जीवनसँग जुध्न पुगे। त्यो उमेरमा धेरै बालबालिका आमाबुबाको काखमा रमाइरहेका हुन्छन्, तर मेसी भने आफ्नो सपनाको लागि अपरिचित भूमिमा संघर्ष गरिरहेका थिए। त्यो यात्रामा उनलाई अगाडि बढाउने सबैभन्दा ठूलो शक्ति थियो—बाल्यकालमा पाएको हजुरआमाको विश्वास। तर दुर्भाग्यवश, मेसीले आफ्नो महान सफलता हेर्न हजुरआमालाई धेरै समय दिन पाएनन्। मेसी विश्व फुटबलमा चम्किनुअघि नै सेलियाको निधन भयो। त्यो पीडा मेसीको मनमा सधैं रहिरह्यो। जब मेसीले बार्सिलोनाको जर्सी लगाएर मैदानमा जादु देखाउन थाले, जब हजारौं दर्शक उनको नाम चिच्याउन थाले, तब उनको मनको एउटा कुनाले सधैं एउटा अनुहार खोज्थ्यो—आफ्नो हजुरआमाको। उनी सम्झन्थे त्यो पुरानो दिन, जब एउटा हजुरआमाले सानो नातिको हात समातेर पहिलो पटक मैदानसम्म पुर्‍याएकी थिइन्। वर्षौं बिते। मेसीले अनगिन्ती गोल गरे। विश्वकप जिते। फुटबलका सबैभन्दा ठूला सम्मान पाए। तर एउटा कुरा कहिल्यै परिवर्तन भएन। जब उनी गोल गर्छन्, उनी केही क्षणका लागि आकाशतिर हेर्छन्। धेरै मानिसले सोच्छन्, मेसी आकाशतिर किन हेर्छन्? तर त्यो केवल खुसी मनाउने शैली होइन। त्यो एउटा नातिले आफ्नी हजुरआमालाई सम्झने क्षण हो। जब बल जालीभित्र पुग्छ, जब संसार उनको नामले गुञ्जिन्छ, मेसीको मनमा एउटा मौन आवाज आउँछ— "हजुरआमा… यो गोल तपाईंको लागि।" किनकि संसारले मेसीलाई महान खेलाडीको रूपमा देख्यो, तर उनको महानताको सुरुवात एउटा सानो मैदानबाट भएको थियो। अनि त्यो यात्राको पहिलो विश्वास गर्ने व्यक्ति थिइन्—उनकी हजुरआमा। आज पनि जब मेसी आकाशतिर हेर्छन्, त्यो नजरमा केवल सफलता हुँदैन। त्यहाँ एउटा बालकको सम्झना हुन्छ, एउटा हजुरआमाको माया हुन्छ र एउटा अधुरो धन्यवाद हुन्छ। फुटबलको इतिहासमा मेसीको नाम सधैं लेखिनेछ। तर उनको हृदयको इतिहासमा भने सबैभन्दा पहिलो स्थानमा सधैं एउटै नाम रहनेछ— सेलिया… त्यो हजुरआमा, जसले एउटा सानो बालकभित्र संसार बदल्ने सपना देखेकी थिइन्। #कथावाचक #storytime #fypシ #nepalistorytelling #fifaworldcup

👹♕ कथावाचक ♬🍮ﮩﮩـ

Open In TikTok:

Region: NP

Thursday 18 June 2026 08:11:53 GMT