Çocukluğumun en uzun dönemi Zonguldak'ın Devrek ilçesine bağlı Yağmurca Köyü'nde geçti. Şu an hayatta olmayan babaannemin eviydi. Benim çocukluğumun büyük bölümü babaannemin yanında geçti. Bir de halam vardı tabi. Son derece vicdansız bir insan... Çocukluğum annemi, babamı, kardeşlerimi ve memleketimi özlemekle geçti. O küçücük yaşımda sürekli ağır işler yapmaya zorlanıyor, sık sık dayak yiyor, işkenceye maruz kalıyor ve hakaretlere uğruyordum. Sokağa oyun oynamaya bile gönderilmezdim. Bazen halam döverdi, bazen babaannem, bazen de başkaları... O köye sonradan gelmiştik. Bu yüzden hep ötekiydik, yabancıydık ve istenmeyen kişilerdik. Fakir bir aile de olunca, herkes hıncını sanki benden çıkarıyordu. Neyse konu uzun, sığdırmak için kısa tutmaya çalışacağım. Bizim evde ya televizyon olmazdı, olsa da ancak siyah beyaz olurdu. Aynen ekranda gördüğünüz televizyon gibi... Derken dünyalar güzeli bir kız çıktı. O dünyalar güzeli kız, sadece bir televizyon figürü değil; o zor çocukluk günlerimde sığınabileceğim en güzel ve en masum liman oluverdi. Açıklaması çok zor bir durum. Belki bir sanatçı olarak, belki bir arkadaş olarak, belki bir kardeş olarak ne bileyim işte o kâbusun içinde, tek yakın hissettiğim insan... Belki de geleceğe açılan o renkli pencerenin ilk habercisiydi bu küçük kız. Dönüp geriye baktığımda canımı acıtan o çocukluk anılarımın arasındaki nadir güzel anılarda bir şekilde hep Gaye Aksu var... Allah korusun, kılına ufacık bir zarar gelse kahrımdan ölürüm. Allah onu bütün kötülüklerden, nazarlardan, kaza ve belalardan korusun. Ömrü çok sağlıklı ve uzun olsun.👸🏻🙏🏻💐🧿 Değil Türkiye'nin, dünyanın en büyük sanatçısı o... Atalay Kırbancıoğlu - 17 Haziran 2026 #GayeAksu #Ordu #90lar #Nostalji #Zonguldak - @gayelaksi