@nyxilo1: ငယ်စဉ်ကတည်းက မရရှိခဲ့ဖူးတဲ့အရာကို အရွယ်ရောက်မှ ကိုယ့်ဘာသာ ဖန်တီးယူရခြင်းက ပျော်ရွှင်မှု မဟုတ်ဘူး... နာကျင်မှုကို အဖတ်ဆယ်ခြင်းသက်သက်ပါပဲ။ ​လူတွေက မွေးနေ့မှာ ဆုတောင်းပေးမယ့်သူ ရှိတာကို အထူးအဆန်းလို့ မထင်ကြဘူး၊ ငါ့အတွက်တော့ အဲဒီရိုးရှင်းတဲ့အရာက တစ်ဘဝလုံးစာ လိုချင်ခဲ့ရတဲ့ အိမ်မက်။ မွေးဖွားခြင်းရဲ့ တန်ဖိုးကို တစ်ခါမျှ အသိအမှတ်ပြုမခံခဲ့ရဖူးတဲ့ အတိတ်တစ်ခု ရှိခဲ့ရင်၊ အခုလို ကိတ်မုန့်တစ်လုံးရှေ့မှာ တစ်ယောက်တည်း ထိုင်နေရခြင်းက အောင်ပွဲတစ်ခု မဟုတ်တော့ပါဘူး။ ​သူတို့က မွေးနေ့တိုင်းမှာ ပျော်ရွှင်မှုတွေကို ထပ်ဆင့်ရယူနေကြချိန်မှာ၊ ကိုယ်ကတော့ တစ်သက်လုံး မရဖူးခဲ့တဲ့ ကိတ်မုန့်လေးတစ်လုံးနဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ ငယ်ဘဝဒဏ်ရာကို လာရောက်ချော့မြှူနေရတာပါ။ ​ဘဝမှာ အခါးသီးဆုံးအရာက မွေးကတည်းက မွေးနေ့ကိတ်ဆိုတာ ဘာမှန်းမသိဘဲ၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာရဲ့ အရိပ်အာဝါသအပြင်ဘက်မှာ ကြီးပြင်းခဲ့ရခြင်းပါပဲ။ လူအတော်များများဟာ ကိုယ့်အနားမှာ အဖော်တွေ ရှိနေတာကို ပုံမှန်လိုမျိုး သတ်မှတ်ထားတတ်ကြပေမဲ့၊ တချို့သူတွေအတွက်တော့ အဲဒီအဖော်မဲ့ခြင်းဟာ မွေးရာပါ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုလို ဖြစ်နေတတ်ပါတယ်။ အရွယ်ရောက်လာလို့ ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ်ကိုယ် ရပ်တည်နိုင်ချိန်ကျမှ ငယ်ငယ်က မရခဲ့ဖူးတဲ့ ကိတ်မုန့်လေးကို ကိုယ့်ဘာသာ ပြန်ဝယ်ပြီး မွေးနေ့ပွဲအဖြစ် ဖန်တီးနေရတာဟာ တကယ့်ကို ရင်နာစရာကောင်းတဲ့ အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ ​ဒါဟာ ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲတစ်ခု မဟုတ်ဘူး။ ကြည့်ရှုသူမရှိတဲ့ ဇာတ်ခုံပေါ်မှာ ကိုယ့်ရဲ့ အထီးကျန်မှုကို ကိတ်မုန့်တစ်လုံး၊ ဝက်ဝံရုပ်တစ်ရုပ်နဲ့ အဖော်ပြုပြီး ဟန်ဆောင်နှစ်သိမ့်နေရတဲ့ ဖြစ်တည်မှုသက်သက်ပဲ။ လူတွေက မွေးနေ့ကို အသက်တစ်ခု တိုးလာလို့ ဆင်နွှဲကြပေမဲ့၊ ငါကတော့ လောကကြီးထဲကို ဘာကြောင့် ရောက်လာခဲ့ရသလဲဆိုတဲ့ မေးခွန်းဟောင်းကြီးကို အထီးကျန်စွာနဲ့ပဲ ပြန်လည်မွှေနှောက်နေမိတယ်။ ကိုယ့်အနားမှာ ချစ်ရတဲ့သူတစ်ယောက်မှ မရှိဘဲ တစ်ယောက်တည်း ဖြတ်သန်းရတဲ့ မွေးနေ့ဟာ... ကိတ်မုန့်တွေ ဘယ်လောက်ပဲ ချိုမြိန်နေပါစေဦးတော့၊ ရင်ထဲက ဆာလောင်မွတ်သိပ်မှုကိုတော့ ဘယ်လိုမှ ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ​တကယ်တော့ နာကျင်မှုဆိုတာ ငိုကြွေးနေခြင်း မဟုတ်ဘူး။ တစ်သက်လုံး အခွင့်အရေး အပယ်ခံခဲ့ရတဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ ဖြစ်တည်မှုကို... အခုလို အမှောင်ခန်းလေးထဲမှာ တစ်ယောက်တည်း လက်ခုပ်တီးပြီး၊ သနားစရာကောင်းအောင် ပြန်လည်ကုစားနေရတဲ့ တိတ်ဆိတ်ခြင်းရဲ့ အထွတ်အထိပ်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

Nyxilo

Open In TikTok:

Region: MM

Thursday 18 June 2026 12:36:31 GMT