ရည်မှန်းချက်ပန်းတိုင်ကို မပြောင်းလိုက်ပါနဲ့ တခါတုန်းက ရွာတစ်ရွာမှာ အရမ်းကို ဆင်းရဲတဲ့ လူတစ်ယောက်ရှိတယ်။ တစ်နေ့တော့ အဲ့ဒီရွာရဲ့ မနီးမဝေးမှာရှိတဲ့ မြို့လေးတစ်မြို့က သူဌေးကြီးတစ်ဦးဟာ အဲ့ဒီရွာကို အလုပ်ကိစ္စတစ်ခုနဲ့ ရောက်လာပါတယ်။ သူဌေးကြီးဟာ အဲ့ဒီဆင်းရဲသားကို တွေ့တော့ ကရုဏာဖြစ်ပြီး သူ့ကို ကြီးပွားလာအောင် ကူညီချင်စိတ်တွေ ပေါ်လာတယ်။ ဒါနဲ့ သူဌေးက သူ့ကို နွားတစ်ကောင် လက်ဆောင် ပေးခဲ့တယ်။ သူ့ကို လယ်ယာ ထွန်ယက်ဖို့ သေချာ မှာခဲ့တယ်။ အခုချိန် မျိုးစေ့ ကြဲထားပြီး ကောင်းကောင်း ထွန်ယက်ရင် ဒီနှစ်ကုန်ရင် ဆင်းရဲတယ် ဆိုတဲ့ စကားလုံးနဲ့ ဝေးဝေးနေနိုင်တော့မှာပါ လို့ ပြောခဲ့တယ်။ သူဆင်းရဲလေးကတော့ အစပိုင်းမှာ မျှော်လင့်ချက် အပြည့်နဲ့ တက်တက်ကြွကြွ လုပ်ရှာတယ်။ ဒါပေမယ့် ဘယ်လောက်မှ မကြာလိုက်ပါဘူး။ ဖြတ်သန်းရတဲ့ ဘဝက အရင်က ထက်တောင် ခက်ခဲနေသေးတယ်။ သူဆင်းရဲလေးက ပြန်စဉ်းစားတယ်။ နွားကို ရောင်းလိုက်ပြီး ဆိတ်တချို့ ဝယ်လိုက်ရင် ကောင်းမယ်။ တစ်ကောင်ကို အရင်ေ,ပါ် စားလိုက်ပြီး ကျန်တာတွေကို ဆက်မွေးထားလိုက်မယ်။ ဆိတ်ကလေးတွေ မွေးလာလို့ ကြီးလာရင် ပြန်ရောင်းစားလို့ ရတယ်။ ဒါလည်း တော်တော်လေး အမြတ်ရနိုင်တယ် ပိုအဆင်ပြေနိုင်တယ်။ သူဆင်းရဲလေးက သူ့ရဲ့ အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည် ဖေါ်လိုက်ပါတယ်။ ဆိတ်တစ်ကောင် ေ,ပါ်စားလိုက်တယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ ဆိတ်ကလည်း တော်တော်နဲ့ ကလေးမမွေးနိုင်တာနဲ့ မအောင့်နိုင်ပဲ ဆိတ်နောက်တစ်ကောင် ေ,ပါ် စားလိုက်ပြန်ပါတယ်။ သူ ပြန်စဉ်းစားတယ်။ ဒီတိုင်းဆို မဖြစ်တော့ဘူး။ ဆိတ်ကိုလည်း ရောင်းပစ်လိုက်ပြီး ကြက်ဝယ်လိုက်ရင် ကောင်းမယ်။ ကြက်က ဥ ဥတာ ပိုမြန်တယ်။ ကြက်ဥကနေ ဝင်ငွေ ချက်ချင်း ရနိုင်တယ်။ ဒါဆိုရင် ငါလည်း နည်းနည်း ချောင်လည်သွားလိမ့်မယ်။ သူစီစဉ်ထားတဲ့ အတိုင်း လုပ်လိုက်ပြန်တယ်။ ဒါပေမယ့် သူ့ရဲ့ ဘဝက ပြောင်းလဲမှု မရှိဘူး။ ခက်ခဲလာပြန်ပြီ။ နောက်ဆုံးတော့လည်း မနေနိုင်ပဲ တစ်ကောင်ပြီး တစ်ကောင် ချက်စားမိပြန်တယ်။ ဒီလိုနဲ့နောက်ဆုံး ကြက်တစ်ကောင်ပဲ ကျန်တဲ့အချိန်မှာ သူတော်တော်လေး စိတ်ဓာတ်ကျသွားတယ်။ သူ ပြန်စဉ်းစားတယ်။ ကြီးပွားဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တော့ပါဘူး။ ကြက်ကို ရောင်းပြီး အရ,က်ဝယ်သောက်တာပဲ ကောင်းပါတယ်။ ဗိုက်ထဲ အရက်ဝင်သွားရင် အတွေးထဲကို အနောက်အယှက် မဝင်တော့ပါဘူးလေ။ နှစ်ကုန်လို့ သူ့ကို ကူညီခဲ့တဲ့ သူဌေး သူ့ဆီကို ပြန်ရောက်လာတယ်။ ပြန်တွေ့လိုက်တာကတော့ အရ,က်လေး တမြမြနဲ့ မူးနေတဲ့ သူကိုတွေ့လိုက်တယ်။ နွားကလည်း မရှိတာကြာရောပေါ့။ အိမ်ကလည်း စုတ်ပြတ်မြဲ စုတ်ပြတ်နေတယ်။ သူဌေးက သူ့ရှေ့မှာ ရှိတဲ့ မြင်ကွင်းကို တွေ့တော့ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဘာမှပြန်မပြောပဲ လှည့်ထွက်သွားလိုက်တယ်။ သူဆင်းရဲလေးကတော့ ဆင်းရဲမြဲ ဆင်းရဲနေတယ်။ ဆင်းရဲတဲ့လူ အများစုမှာလည်း အိပ်မက်ဆိုတာ ရှိခဲ့ပါတယ်။ အခွင့်အရေး ဆိုတာလည်း ကြုံခဲ့ပါတယ်။ ကြိုးလည်း ကြိုးစားခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် တစိုက်မက်မက် လုပ်ဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲလာတယ်။ အခက်အခဲနဲ့ ကြုံလာတဲ့အခါ ရည်မှန်းချက်ကို အပြောင်းအလဲ လုပ်ပစ်လိုက်ကြတယ်။ စီးပွားရေး လုပ်ငန်းရှင်ကြီးတစ်ယောက် သူအောင်မြင်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ပြောခဲ့ဖူးတယ်... “ပိုက်ဆံ မရှိတဲ့အချိန် ဘယ်လောက်ထိပဲ ခက်ခဲနေပါစေ ရင်းနှီးထားတဲ့ ငွေနဲ့ စုထားတဲ့ငွေကို မထိမိပါစေနဲ့။ အခက်အခဲရဲ့ဖိအားက မင်းကို ငွေရှာဖို့ နည်းလမ်းသစ်တွေ ပေးနိုင်တယ်။ အကြွေးရှင်းဖို့ တွန်းအားပေးနိုင်တယ်။ ဒါဟာ ကောင်းတဲ့ အကျင့်လေးတစ်ခု ပါတဲ့” စရိုက်က အကျင့်တစ်ခု ဖြစ်စေတယ်။ အဲဒီအကျင့်က အောင်မြင်မှုကို ဆုံးဖြတ်ပေးတယ်။ အောင်မြင်တဲ့သူနဲ့ ကျရှုံးတဲ့သူရဲ့ အဓိက ကွာခြားတဲ့ နေရာကတော့ အောင်မြင်တဲ့သူမှာ ပန်းတိုင်ကို သတ်မှတ်ထားပြီးရင် ရဲရဲချီတက်တယ်။ အခက်အခဲတွေ့ရင် နည်းလမ်းကို ပြောင်းပြီး ထပ်ကြိုးစားတယ်။ ရှုံးနိမ့်တဲ့သူကတော့ ပန်းတိုင်ကို သတ်မှတ်ပြီးရင် အခက်အခဲတွေ့တာနဲ့ ပန်းတိုင်ကို ပြောင်းပစ်တယ်။ လမ်းကြောင်းကို ပြောင်းပစ်တယ်။ အစီအစဉ်က ပြောင်းလဲမှုတွေကို ဘယ်လိုမှ လိုက်မမှီဘူးပေါ့။ ဒါဟာ ဆင်းရဲခြင်း၏ အကြောင်းရင်း အမှန်တွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီပုံပြင်လေးက ကျွန်တော်တို့ဘဝတွေအတွက် အသိပညာတွေ သင်ခန်းစာတွေပေးတဲ့ ပုံပြင်ကောင်းလေးတစ်ပုဒ်ပဲဖြစ်ပါတယ်။ #စာတို #စာတို💯 #လူငယ်များဆီသို့ - @tak12654