Bəlkə indi həyatında mənim yerim belə yoxdur. Bəlkə adımı eşidəndə heç nə hiss etmirsən. Bəlkə bir vaxtlar gecələri saatlarla danışdığımız söhbətlər, birlikdə güldüyümüz anlar, qurduğumuz xəyallar sənin üçün çoxdan bitib. Amma mənim üçün bəzi şeylər heç bitmədi. Çünki insan həqiqətən dəyər verdiyi birini bir gündə unuda bilmir. Bəzən gecələr hamı yatandan sonra sakitcə keçmişə qayıdıram. Səninlə olan ən adi anları belə xatırlayıram. Heç kimin əhəmiyyət vermədiyi xırda şeylər belə mənim üçün böyük xatirəyə çevrilib. Bir cümlən, bir gülüşün, bir dəfə adımı deməyin belə yaddaşımdan silinməyib. Hətta bəzən köhnə şəkillərə baxmadan belə, gözlərimi yumanda o günləri bütün detalları ilə yenidən yaşayıram. Sanki zaman keçsə də, bəzi hisslər olduğu yerdə qalıb. İnsan qəribədir. Bəzən yanında olmayan birinə illərlə ürəyində yer verir. Mən də nə qədər özümü güclü göstərməyə çalışsam da, bəzi gecələr içimdəki darıxmaq hissini gizlədə bilmirəm. Hamıya yaxşı görünürəm, amma heç kim bilmir ki, içimdə neçə dəfə sənin yoxluğunla savaşmışam. Neçə dəfə özümə “artıq unutmuşam” desəm də, bir xatirə, bir mahnı, bir qoxu hər şeyi yenidən oyadıb. Bəlkə sən çoxdan başqa həyata alışmısan. Bəlkə artıq başqa insanlarla gülür, başqa xəyallar qurursan. Mən isə hələ də bəzi mahnılarda səni tapıram, bəzi küçələrdə səni xatırlayıram, bəzi gecələr isə sadəcə susub göyə baxıram. Çünki bəzən insanın əlindən heç nə gəlmir, sadəcə darıxır. Və ən qəribəsi odur ki, insan darıxdığını hər kəsdən gizlədə bilir, amma öz ürəyindən gizlədə bilmir. Kaş biləydin, sənin yoxluğun mənə nə qədər ağır gəldi. Kaş bir dəfə olsun içimdəki səssizliyi eşidə biləydin. Çünki mən səni itirəndən sonra hər şey əvvəlki kimi görünsə də, içimdə heç nə əvvəlki kimi qalmadı. Gülməyi öyrəndim, yaşamağa davam etdim, amma bəzi boşluqlar var ki, zaman keçsə də tam dolmur. Bəlkə heç vaxt geri qayıtmayacaqsan. Bəlkə yollarımız bir daha kəsişməyəcək. Amma nə qədər zaman keçsə də, mən bir vaxtlar ürəkdən dəyər verdiyim insanı pis xatırlaya bilmərəm. Çünki bəzi insanlar həyatımızdan getsələr də, xatirələri bizdən getmir. Onlar bəzən bir cümlədə, bəzən bir mahnıda, bəzən isə səbəbsiz bir kədərdə yenidən qarşımıza çıxır. İndi tək istəyim odur ki, harada olursansa ol, xoşbəxt ol. Çünki mən səni itirsəm də, sənə olan dualarımı itirmədim. Və bəlkə də ən ağır sevgi budur… Qovuşa bilmədiyin birini ürəyində incitmədən sevməyə davam etmək… Bəzən düşünürəm ki, bəlkə də sən heç bilmədin, uzaqlardan səni sevən, səni düşünən, səni səssizcə izləyən bir qəlb var idi. Mira, bəlkə həyat səni başqa yollara aparıb, amma haradasa bir insan hələ də sənin xoşbəxtliyinə sevinir, kədərinə üzülür və adını eşidəndə içində qəribə bir istilik hiss edir. Çünki həqiqi sevgi hər zaman yanında olmaq deyil, bəzən uzaqdan belə birinin yaxşı olmasını istəməkdir. Mən heç vaxt səndən qarşılıq gözləmədim. Sadəcə istədim ki, harada olursansa ol, özünü tək hiss etməyəsən. Çünki bu dünyada səni sevən, səni düşünən, gecələr dualarında adını çəkən bir insanın var olduğunu bilmək belə bəzən insana güc verir. Bəlkə bunu heç vaxt demədim, amma ürəyimdə daşıdığım hisslər həmişə saf qaldı. Çünki bəzi sevgilər qovuşmaqla deyil, səssizcə yaşamaqla yadda qalır. Bəzi insanlar isə həyatımızdan getsələr belə, ürəyimizin ən sakit yerində həmişə öz izlərini saxlayırlar. Mən də bəlkə bir gün tamamilə unutmaram, amma zamanla bu ağrını da sevməyi öyrənərəm. Və harada olursansa ol, bil ki, bir zamanlar səni bütün qəlbi ilə sevən, səni uzaqdan belə gözləyən və xoşbəxtliyini hər şeydən üstün tutan biri vardı və o sevgi heç vaxt nifrətə çevrilmədi. 💔 - @19noyabrm