အမေရိကန်သမ္မတဟောင်း အေဘရာဟမ် လင်ကွန်း (Abraham Lincoln) က သူ့ရဲ့ သားဖြစ်သူ ပထမဆုံး ကျောင်းစတက်မယ့်နေ့မှာ အတန်းပိုင်ဆရာဆီ ရေးသားပေးပို့ခဲ့တဲ့ စာဟာ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းမှာ ယနေ့တိုင် အလွန်ကျော်ကြားပြီး လေးနက်တဲ့ သင်ခန်းစာတွေ ပါဝင်တဲ့ စာတစ်စောင် ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီစာထဲမှာ လင်ကွန်းက သူ့သားကို စာပေတတ်မြောက်ရုံတင်မကဘဲ လူ့လောကကြီးရဲ့ အမှန်တရားတွေကို နားလည်ပြီး ကြံ့ခိုင်တဲ့ လူသားကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်အောင် သွန်သင်ဆုံးမပေးဖို့ ဆရာဖြစ်သူကို တောင်းဆိုထားပါတယ်။ အေဘရာဟမ် လင်ကွန်းက သူ့သားရဲ့ဆရာထံပေးစာ.... "ကျွန်တော့်သားလေးဟာ လူ့လောကကြီးထဲကို ဝင်ရောက်ပြီး ကျောင်းစတက်ရတော့မှာ ဖြစ်တဲ့အတွက် ဆရာ့အနေနဲ့ သူ့ကို ဒါတွေကို သင်ကြားပေးစေချင်ပါတယ် လူတိုင်းဟာ မမှန်ကန်နိုင်သလို၊ လူတိုင်းဟာလည်း သစ္စာရှိကြတာမဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သူ သိလာအောင် သင်ပေးပါ။ ဒါပေမဲ့ လူယုတ်မာတစ်ယောက်ရှိတိုင်း ရဲရင့်တဲ့ ခေါင်းဆောင်ကောင်းတစ်ယောက်လည်း ရှိတတ်တယ် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တဲ့ နိုင်ငံရေးသမားတစ်ယောက်ရှိတိုင်း ကိုယ်ကျိုးစွန့်မယ့် ခေါင်းဆောင်ကောင်းတစ်ယောက် ရှိတတ်တယ်ဆိုတာကိုလည်း သူ့ကို သင်ပေးပါ။ ရန်သူတစ်ယောက်ရှိတိုင်း မိတ်ဆွေကောင်းတစ်ယောက်လည်း ရှိစမြဲဆိုတာကို သင်ပေးပါ။ ဒါဟာ အချိန်ယူရလိမ့်မယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဖြစ်နိုင်ရင်တော့ အလကားရတဲ့ ပိုက်ဆံထက် ကိုယ့်ချွေးနည်းစာနဲ့ ရှာဖွေလို့ရတဲ့ တစ်ဒေါ်လာဟာ အများကြီး ပိုပြီးတန်ဖိုးရှိတယ်ဆိုတာကို သူ့ကို သင်ပေးပါ။ ရှုံးနိမ့်မှုကို ဘယ်လိုရင်ဆိုင်ရမလဲဆိုတာ သင်ပေးသလို၊ အောင်မြင်မှုကို ဘယ်လိုပျော်ရွှင်ရမလဲဆိုတာကိုလည်း သင်ပေးပါ။ သူ့ကို မနာလိုဝန်တိုမှုတွေနဲ့ ဝေးဝေးမှာ နေတတ်ပါစေ။ တိတ်ဆိတ်စွာ ရယ်မောခြင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကိုလည်း သူ့ကို သိပါစေ။ သူတစ်ပါးကို နိုင်ထက်စီးနင်း နှိပ်စက်တတ်သူတွေဟာ တကယ်တော့ အပျော့ညံ့ဆုံးလူတွေဖြစ်တယ်ဆိုတာကို သူ့ကို စောစောစီးစီး သိခွင့်ပေးပါ။ စာအုပ်တွေရဲ့ အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ ကမ္ဘာကြီးကို သူ့ကို မြင်အောင်ပြပေးပါ။ ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်မှာ ပျံသန်းနေတဲ့ ငှက်ကလေးတွေ၊ နေရောင်ခြည်အောက်က ပျားပိတုန်းလေးတွေနဲ့ စိမ်းလန်းတဲ့ တောင်ကုန်းပေါ်က ပန်းကလေးတွေရဲ့ ထာဝရလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုကို ငေးမောတွေးတောဖို့အတွက်လည်း သူ့ကို အချိန်ပေးပါ။ ကျောင်းမှာ လိမ်ညာပြီး အမှတ်ကောင်းကောင်းရတာထက် ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိ ကျရှုံးရတာက ပိုပြီးဂုဏ်ယူဖို့ကောင်းတယ်ဆိုတာ သူ့ကို သင်ပေးပါ။ လူအများစုက သူ့ရဲ့ အတွေးအခေါ်ကို မှားတယ်လို့ ပြောနေရင်တောင် မိမိရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အတွေးအခေါ်အပေါ် ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိအောင် သင်ပေးပါ။ နူးညံ့တဲ့သူတွေအပေါ် နူးညံ့ပျော့ပြောင်းပြီး၊ ရိုင်းစိုင်းတဲ့သူတွေအပေါ် ပြတ်သားရဲရင့်တတ်အောင် သင်ပေးပါ။ လူအုပ်ကြီးနောက်ကို မျက်စိမှိတ်ပြီး လိုက်မသွားဘဲ မိမိကိုယ်ပိုင်ရပ်တည်ချက်နဲ့ ရပ်တည်နိုင်တဲ့ ခွန်အားမျိုး သူ့မှာရှိအောင် သင်ပေးပါ။ လူတိုင်းရဲ့ စကားကို နားထောင်တတ်အောင် သင်ပေးပါ၊ ဒါပေမဲ့ သူကြားသမျှ စကားလုံးတွေကို အမှန်တရားရဲ့ ဇကာနဲ့ စစ်ထုတ်ပြီး ကောင်းတဲ့အရာတွေကိုပဲ လက်ခံတတ်အောင် သင်ပေးပါ။ ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေရတဲ့ အချိန်မျိုးမှာတောင် ဘယ်လိုပြုံးရမလဲဆိုတာ သင်ပေးပါ။ မျက်ရည်ကျခြင်းဟာ ရှက်စရာမဟုတ်ဘူးဆိုတာကိုလည်း သင်ပေးပါ။ ကိုယ့်အကျိုးပဲကြည့်ပြီး အပြစ်ရှာတတ်သူတွေကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျော်ဖြတ်နိုင်အောင် သင်ပေးပါ။ ပြီးတော့ အလွန်အမင်း ချိုသာလွန်းတဲ့ စကားအရာမှာလည်း သတိထားတတ်ပါစေ။ မိမိရဲ့ လုပ်အားနဲ့ ဉာဏ်ပညာကို အဖိုးတန်ဆုံး ဈေးနှုန်းနဲ့ ရောင်းချနိုင်အောင် သင်ပေးပါ။ ဒါပေမဲ့ မိမိရဲ့ နှလုံးသားနဲ့ ဝိညာဉ်ကိုတော့ ဘယ်တော့မှ အရောင်းအဝယ်မလုပ်ဖို့ (ငွေနဲ့မလဲဖို့) သူ့ကို သင်ပေးပါ။ ဆူညံသောင်းကျန်းနေတဲ့ လူအုပ်ကြီးက ဝိုင်းအော်နေရင်တောင် မိမိကိုယ်မိမိ မှန်ကန်တယ်လို့ ယုံကြည်ရင် နားပိတ်ထားပြီး မကြောက်မရွံ့ တိုက်ပွဲဝင်တတ်အောင် သင်ပေးပါ။ သူ့ကို နူးနူးညံ့ညံ့ ဆုံးမပေးပါ၊ ဒါပေမဲ့ အလိုမလိုက်ပါနဲ့။ အကြောင်းကတော့ အကောင်းဆုံး သံမဏိဖြစ်ဖို့ဆိုတာ ပြင်းထန်တဲ့ မီးလျှံထဲမှာ ဖြတ်သန်းရတာမျိုး ဖြစ်လို့ပါပဲ။ သူ့မှာ မတရားမှုကို ရင်ဆိုင်ရဲတဲ့ သတ္တိရှိဖို့အတွက် စိတ်မရှည်နိုင်တဲ့ စရိုက်မျိုး ရှိပါစေ၊ တတ်နိုင်သမျှ သည်းခံတတ်ဖို့အတွက်လည်း ရဲရင့်တဲ့ သတ္တိမျိုး ရှိပါစေ။ မိမိကိုယ်မိမိ အမြဲတမ်း အထင်မသေးဘဲ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ယုံကြည်မှုရှိအောင် သင်ပေးပါ၊ ဒါမှသာ လူသားမျိုးနွယ်အပေါ်မှာလည်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ယုံကြည်မှု ရှိလာမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါဟာ တကယ့်ကို ကြီးမားလှတဲ့ တောင်းဆိုမှုတစ်ခုပါပဲ ဆရာ။ ဒါပေမဲ့ ဆရာ တတ်နိုင်သလောက် ကြိုးစားပြီး သင်ကြားပေးပါ။ ကျွန်တော့်သားလေးဟာ တကယ်ကို ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက် ဖြစ်လို့ပါခင်ဗျာ။ ( ဒီစာဟာ မိဘတစ်ယောက်က သားသမီးအပေါ် ထားရှိတဲ့ စေတနာ၊ ပညာရေးအပေါ် ထားရှိတဲ့ အမြင်နဲ့ လူသားတစ်ယောက်မှာ ရှိသင့်တဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာတွေကို ပေါ်လွင်စေတဲ့အတွက် ကမ္ဘာ့ပညာရေးလောကမှာ စံပြစာတစ်စောင်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြပါတယ် ) Credit: Original Writer - @nay.linn.hr.consultant