@petal.vibes5: ලංකාවේ අපි අතර තියෙන පොදු මතයක් තමයි, ඇති වෙන්න ආදරේ කරලා Breakup වුණාම තමයි වැඩියෙන්ම රිදෙන්නේ කියන එක. 🥲 හැබැයි ඇත්තම කතාව ඊට වඩා හාත්පසින්ම වෙනස්. යාළුවෙක් වගේ ළඟින් ඉඳලා, පස්සේ ඊට වඩා ටිකක් කිට්ටු වෙලා, හැබැයි ලෝකෙට පේන්න "Boy friend" හෝ "Girl friend" කියලා නමක් නැතුව ඇදගෙන යන මේ "Situationship" එකක් කඩා වැටුණාම දැනෙන වේදනාව, සාමාන්‍ය ප්‍රේම සම්බන්ධතාවයක් ඉවර වුණාම දැනෙන වේදනාවට වඩා සිය දහස් ගුණයක් දරුණුයි. ඒක හරියට තමන් ආසම පොතක් කියව කියව ඉන්නකොට, කවුරු හරි ඇවිත් එකපාරටම ඒ පොතේ මැද පිටු ටිකක් ඉරා දැම්මා වගේ වැඩක්. අපිට හිතාගන්න බැහැ මොකක්ද වුණේ කියලා. හැමදේම අතරමඟ නැවතුණාම, ඒක ඇයි වුණේ කියලා හිත හිතා අපේම මොළය අපිටම වද දෙන්න පටන් ගන්නවා. සාමාන්‍ය ආදර කතාවක් නතර වෙද්දී අඩුම තරමේ "අපි මේ මේ හේතු නිසා වෙන් වෙමු" කියලා වචනයක් හරි ඉතිරි වෙනවා. අපිට හේතුව දන්න නිසා හිත හදාගන්න පුළුවන්. හැබැයි මේ "නමක් නැති" බැඳීම්වල එහෙම නෑ. එකපාරටම මැසේජ් සීන් නොකර ඉන්නවා, නැත්නම් බ්ලොක් කරනවා, එහෙමත් නැත්නම් පාරේ හමුවුණත් අහක බලාගෙන යනවා. කිසිම හේතුවක් නැතුව මෙහෙම "Ghost" වෙලා යද්දී (මඟහැරලා යද්දී), ඒ හිස්තැන දරාගන්න හරිම අමාරුයි. අනිත් පැත්තෙන්, මේ වගේ බැඳීමකදී හැමදාම එක විදිහට ආදරේ ලැබෙන්නේ නෑ. 😑 දවසක් පුදුම විදිහට ආදරේ පෙන්නනවා, ඊළඟ දවස් තුනේම අඳුරන්නේ නැති ගාණට ඉන්නවා. මේ අස්ථිර බව නිසා අපේ හිත හරියට සූදුවකට ඇබ්බැහි වුණා වගේ වෙනවා. කවදා හරි "එයා මගේම වෙයි" කියන හීන බලාපොරොත්තුවෙන් ඉන්නකොට එකපාරටම ඒක කුඩුපට්ටම් වෙලා යද්දී පිස්සු හැදෙනවා වගේ දැනෙන්නේ ඒකයි.🥲 මේකේ තියෙන ලොකුම අසාධාරණය සහ වේදනාව තමයි, අපිට කාටවත් කියලා අඬන්නවත් අයිතියක් නැති එක. කොල්ලෙක් හරි කෙල්ලෙක් හරි එක්ක නිල වශයෙන් යාළුවෙලා ඉඳලා බ්‍රේකප් වුණොත් යාලුවන්ට කියලා අඬන්න පුළුවන්, එයාලා අපව සනසනවා. හැබැයි මේ වගේ එකක් කැඩුණාම යාලුවෙකුට කිව්වොත් එයාලා කියන්නේ "ඉතින් උඹලා යාළුවෙලා හිටියේ නෑනේ, ඕකට ඔච්චර මැරෙන්න හදන්න එපා, ඒක සාමාන්‍ය දෙයක්" කියලා. අන්න ඒ වෙලාවට තමන්ගේ දුක අසාධාරණයි වගේ හිතිලා, මිනිස්සු ඒ වේදනාව හිත ඇතුළේම තද කරන් තනිවම විඳවනවා. ඒ විතරක් නෙවෙයි, අපි මෙතනදී ඇත්තටම අඬන්නේ අර පුද්ගලයා නැති වුණාට විතරක් නෙවෙයි; "එයා එක්ක මෙහෙම ලස්සනට ඉන්න තිබුණා, අපි අතරේ මෙහෙම දේවල් වෙන්න තිබුණා" කියලා අපි හිතින් මවාගත්ත ඒ ලස්සන අනාගතය අහිමි වුණු එකටයි. මේ හැමදේටම වඩා තමන්ගේ ආත්ම අභිමානයට දැනෙන ලොකුම පහර තමයි, "මම එයාට පෙම්වතා හෝ පෙම්වතිය කරගන්න තරම් වටින්නේ නැතිද?" කියන හිතිවිල්ල. තමන්ගේ අඩුපාඩුවක් නිසාද එයා මට "ආදරෙයි" කියලා ලෝකෙට කියන්න මැලි වුණේ කියලා හිතන්න ගත්තම තමන් ගැනම තියෙන විශ්වාසය බිංදුවටම වැටෙනවා. "අපි දෙන්නා අතර එච්චර ලස්සන, කිට්ටු බැඳීමක් තිබුණා, හැබැයි එයා මාව නිල වශයෙන් තෝරාගත්තේ නෑ" කියන මේ පරස්පර අදහස් දෙක අස්සේ හිරවුණාම ඔලුව විකාර වෙනවා. අන්තිමේදී වෙන්නේ, කිසිම රණ්ඩුවක්වත්, බැනගැනීමක්වත් නැතුව මෙච්චර කාලයක් තමන්ගේ පණ වගේ ළඟින් හිටපු, හැම රහසක්ම දැනගෙන හිටපු කෙනෙක් එකපාරටම නන්නාඳුනන අන්‍යයෙක් වුණාම, මිනිස්සු කෙරෙහි තියෙන විශ්වාසය සම්පූර්ණයෙන්ම නැති වෙලා යන එකයි. මිනිස්සු හිතන්න පටන් ගන්නවා "ලෝකේ කාවවත් විශ්වාස කරන්න බෑ" කියලා. ඊටපස්සේ ඇත්තටම තමන්ට අවංකව ආදරේ කරන කෙනෙක් ජීවිතයට ආවත්, එයාලව ලං කරගන්න හිත බය වෙනවා. ඉතින්, කවුරු මොනවා කිව්වත්, සමාජය හිනා වුණත්, ඒ සම්බන්ධතාවයට "නමක්" තිබුණේ නැති වුණාට, හිතට දැනුණු ආදරය වගේම ඒක කැඩුණාම දැනෙන රිදීමත් සියයට සියයක්ම ඇත්ත. ඒක කියාගන්න බැරි තරම් දරුණුයි.🤐🤐🤐

Petal Vibes

Open In TikTok:

Region: LK

Sunday 21 June 2026 04:17:34 GMT