Η πατρότητα δεν είναι ένας ρόλος που ασκείται περιστασιακά. Δεν είναι μια παρουσία που εμφανίζεται μόνο τα Σαββατοκύριακα, στις γιορτές ή όταν το επιτρέπουν οι συνθήκες. Για ένα παιδί, ο πατέρας δεν είναι επισκέπτης στη ζωή του. Είναι κομμάτι της ταυτότητάς του, της ασφάλειάς του και του τρόπου με τον οποίο θα μάθει να σχετίζεται με τον κόσμο. Τα παιδιά δεν έχουν ανάγκη από τέλειους γονείς. Έχουν ανάγκη από διαθέσιμους γονείς. Από ανθρώπους που θα είναι συναισθηματικά παρόντες, που θα ακούσουν, θα αγκαλιάσουν, θα βάλουν όρια και θα αντέξουν τα δύσκολα συναισθήματα χωρίς να απομακρυνθούν. Η απουσία ενός γονέα δεν μετριέται μόνο με τα χιλιόμετρα ή τις ημέρες που πέρασαν. Μετριέται πολλές φορές από τις στιγμές που το παιδί χρειάστηκε να μοιραστεί έναν φόβο, μια χαρά, μια αποτυχία ή μια επιτυχία και δεν βρήκε εκείνον που θα ήθελε δίπλα του. Η σχέση με τα παιδιά δεν χτίζεται με μεγάλες δηλώσεις αγάπης. Χτίζεται μέσα από τη συνέπεια, τη συμμετοχή και τη σταθερή παρουσία στην καθημερινότητα. Μέσα από τα μικρά πράγματα που επαναλαμβάνονται ξανά και ξανά και μετατρέπονται σε αίσθημα ασφάλειας. Γιατί στο τέλος, αυτό που θυμάται ένα παιδί δεν είναι πόσο συχνά το επισκέφτηκαν οι γονείς του. Θυμάται ποιοι ήταν πραγματικά παρόντες στη ζωή του. - @giorgoskoutsouradis