@seyha1248596: 🎍តម្លៃកំណើតដ៏កម្របានកើតជាមនុស្ស ដែលកេីតទាន់ធម៌ព្រះពុទ្ធ ☘️ នៅក្នុងវដ្តសង្សារដ៏វែងឆ្ងាយដែលរកទីបំផុតគ្មាន ព្រះពុទ្ធទ្រង់បានឧបមាពីភាពកម្រនៃការបានកើតជាមនុស្សថា ប្រៀបបាននឹងអណ្តើកខ្វាក់មួយក្បាល ដែលរស់នៅក្នុងបាតមហាសមុទ្រដ៏ធំល្វឹងល្វើយ។ ហើយមានគេបោះឈើមួយដែលមានប្រហោងអណ្តែតលើផ្ទៃសមុទ្រ ជារៀងរាល់ ១០០ ឆ្នាំម្តង ទើបអណ្តើកខ្វាក់នោះងើបឡើងមកលើផ្ទៃទឹកម្តង ការដែលអណ្តើកខ្វាក់នោះ ងើបឡើងមកហើយប៉ះចំឈើអណ្តែតទឹកនោះ ហើយក្បាលអណ្តើតងើបមកប៉ះ ចំប្រហោងនឹមឈើដែលអណ្តែតរសាត់តាមរលកទឹក គឺជារឿងដែលកម្រ និងលំបាកបំផុតទៅហើយ ប៉ុន្តែការរើបម្រះខ្លួនចេញពីឋានអបាយភូមិ មកបានកំណើតជាមនុស្ស គឺជារឿងដែលកម្រ និងលំបាកជាងនេះទៅទៀត។ ឋានតិរច្ឆាន ដែលជាឋានគ្មានសេចក្តីចម្រើន សត្វតិរច្ឆានភាគច្រើនរស់នៅដោយសភាវគតិ ហើយចិត្តរបស់វាតែងតែប្រឡាក់ដោយអកុសលធម៌ លោភៈ ទោសៈ មោហៈ ស្ទើរតែរាល់ដង្ហើមចេញចូលក្នុងការប្រមាញ់ចំណី។ វាមិនមានជម្រើសក្នុងជីវិតដូចមនុស្សឡើយ ចិត្តរបស់វាត្រូវដេកត្រាំក្នុងអនុស័យកិលេសដោយគ្មានសតិ និងគ្មានបញ្ញាមកកាត់ផ្តាច់បានឡើយ វាស៊ីអាហារទៅតាមសភាវគតិសត្វ ។ ផ្ទុយពីសត្វតិរច្ឆាន កំណើតជាមនុស្សគឺជាចំណុចកណ្តាលដ៏ល្អឥតខ្ចោះ។ មនុស្សមិនរងទុក្ខខ្លាំងពេកដូចសត្វក្នុងឋាននរក ឬឋានតិរច្ឆាន ដែលរកពេលសម្រាកគ្មាន ហើយក៏មិនសុខស្រួលពេកដូចទេវតា រហូតដល់ភ្លេចខ្លួននោះដែរ។ ព្រះពុទ្ធសំដែងថា «កិច្ឆោ មនុស្សត្តលាភោ, កិច្ឆំ មច្ចានំ ជីវិតំ, កិច្ឆំ សទ្ធម្មសវនំ, កិច្ឆោ ពុទ្ធានមុប្បាដោ» ការបានកើតមកជាមនុស្សជាការកម្រ, ជីវិតរបស់សត្វលោកទាំងឡាយកម្រ, បានស្តាប់ព្រះសទ្ធម្មជាកម្រ, និងការកើតឡើងនៃព្រះពុទ្ធទាំងឡាយជាការលំបាក និងកម្រក្រៃលែង។ លក្ខណៈពិសេសបំផុតរបស់មនុស្ស គឺការមាន «បញ្ញា» មនុស្សអាចបែងចែកខុសនិងត្រូវ អាចរៀនសូត្រ និងមានឱកាសកសាង កុសលធម៌ ទោះបីជាធ្វើទាន និងរក្សាសីលជាបុណ្យកុសលដ៏ប្រសើរក្តី ប៉ុន្តែតម្លៃកំពូលនៃការបានកើតជាមនុស្ស គឺឱកាស កើតទាន់ធម៌ព្រះពុទ្ធ គឺ ការបដិបត្តិ វិបស្សនា ដើម្បីកាត់ផ្តាច់ឫសគល់នៃសេចក្តីទុក្ខទាំងពួង។ សូមកុំបណ្តោយឱ្យឱកាសមាសដ៏កម្រមួយនេះ កន្លងហួសទៅដោយទទេៗឡើយ ជីវិតបច្ចុប្បន្នរបស់យើងគឺជាផលនៃមហាកុសលបុណ្យចាស់ ដូចនេះត្រូវប្រើប្រាស់អត្តភាពនេះ ដើម្បីដើរនៅលើផ្លូវសីល សមាធិ បញ្ញា ចាប់ពីដង្ហើមនេះតទៅ ឆ្ពោះទៅរកអរិយទ្រព្យដស៏ប្រសើរ នៃការរលត់ទុក្ខ និងការរួចរំដោះពីចំណង ។

សីហា ព្រះសាវកពោធិសត្វ

Open In TikTok:

Region: KH

Tuesday 23 June 2026 08:52:14 GMT