@pirozesh: 📚 آرتور شوپنهاور در کتاب «در باب حکمت زندگی» به زیبایی به این موضوع اشاره میکنه و میگه: «ارواحِ برتر و مقتدر محکوم به نوعی تنهاییِ عمیق و پیشگام بودن هستند؛ آنها زرهی از صبوری بر تن میکنند تا بارِ سنگینِ ناملایمات را در سکوت به دوش بکشند، بیآنکه مایهٔ تسلیِ خود را در شفقتِ تودهها جستجو کنند. کسی که در جایگاهِ پناهگاه و تکیهگاهِ دیگران قرار میگیرد، از درون به نوعی خودبسندگی و غنایِ اصیل دست یافته است. بخشش و صلابتِ اینگونه افراد، نه از رویِ بیمهری دیدن، بلکه ناشی از ابهتِ دژِ روانیِ آنهاست که برای بزرگی کردن و فراتر رفتن از رفتارهایِ کوتهفکرانه بنا شده است.» ✍️: Arthur Schopenhauer 📖: Parerga and Paralipomena / The Wisdom of Life اگه این حس، حرف دلته و دنبال عصاره این کتابهایی، پیج رو دنبال کن.