"මිනිස්සු වැඩිපුරම රිද්දුවේ... හිත රිද්දනකොටත් මොකුත්ම නොකියා හිනාවෙලා තනියෙන් ඒ දුක දරාගන්න මිනිස්සුන්වමයි.. ඉතින් හදවත..., තාමත් ගැහෙනවද.." නිහඬ හදවත්වල දරාගැනීම: සිනහවකින් වැසුණු මහා වේදනාව =========================================== ලෝකය සැමවිටම දකින්නේ අපේ මුහුණේ ඇති සිනහව මිස, ඒ සිනහව පිටුපස ඇති කඳුළු කැට නෙවේ. ඔබ පැවසූ පරිදි, මේ ලෝකය වැඩිපුරම රිද්දන්නේ, වැඩිපුරම පෑගෙන්නේ සහ වැඩිපුරම අතහැර දැමෙන්නේ "හොඳම මිනිසුන්වමයි". ඒ හොඳකම කොතරම්ද යත්, තමන්ගේ හදවත කැබලිවලට කැඩී යද්දී පවා ඔවුන් කරන්නේ තවකෙකුගේ සිත නොරිදවා නිහඬව සිනාසීමයි. නිහඬතාවය: දුර්වලකමක් නොව මහා ශක්තියක් බොහෝ දෙනෙක් සිතන්නේ හිත රිදවන විට මොකුත්ම නොකියා සිටීම දුර්වලකමක් කියාය. නමුත් සැබෑව නම්, වචනයෙන් පහර දෙනවාට වඩා දහස් වාරයක් වේදනාව දරාගෙන නිහඬව සිටීම අසීරු බවයි. • කවුරුන් හෝ තමන්ට අසාධාරණයක් කළ විට, • ආදරය කළ කෙනෙකු දරුණු ලෙස හිත රිද්දන විට, • තමන්ගේ අවංකකම අවතක්සේරු කරන විට, එය දරාගෙන "කමක් නැහැ" යැයි සිතා සිනාසීමට මහා පුදුමාකාර හදවතක් තිබිය යුතුය. ලෝකය රිද්දන්නේ එවැනි මිනිසුන්වය. මන්ද, ඔවුන් කිසිදා පෙරළා පහර නොදෙන බවත්, ඔවුන්ගේ හදවත සැමදා ඉවසන සුළු බවත් ලෝකය දන්නා බැවිනි. ඔවුන්ව "නැවත නැවත රිද්දිය හැකි" මිනිසුන් ලෙස සමාජය වර්ගීකරණය කරයි. ආදරයේ නාමයෙන් විඳින ඒකාකාරී වේදනාව ආදරයේදී මේ තත්ත්වය වඩාත් දරුණුය. අප වඩාත්ම ආදරය කරන කෙනා අපව රිද්දන විට, අප කරන්නේ ඔවුන්ට දොස් පැවරීම නොව, ඔවුන් රිදවූයේ ඇයිදැයි තනියම හිතමින් වැලපීමයි. "ඔයා නිසා මම ගොඩක් ඇඬුවා" යැයි පවසනවා වෙනුවට, "මට දැන් සතුටුයි" යැයි පවසමින් ඔවුන් ඉදිරියේ ව්‍යාජ සිනහවක් මවා ගැනීමට අප පුරුදු වී සිටිමු. අප එසේ කරන්නේ ඔවුන්ට ඇති ආදරය නිසාමය. අපේ වේදනාව දැක ඔවුන් පශ්චාත්තාප වේ යැයි අප බිය වෙමු. එසේත් නැතිනම්, අපේ කඳුළු නිසා ඔවුන් අපව අතහැර යාවි යැයි අප බිය වෙමු. ඉතින්, අප තෝරා ගන්නේ තනියම දරාගැනීමයි. රාත්‍රියේ කොට්ටය තෙත් වනතුරු හඬා වැටී, උදෑසන අවදි වී ලෝකයට පෙනෙන්නට නැවතත් ඒ පැරණි සිනහවම මවා ගනිමු. නමුත් ඒ සිනහව ඇතුළත ඇත්තේ මියගිය බලාපොරොත්තු සමුදායකි. හදවත..., තාමත් ගැහෙනවද? "ඉතින් හදවත..., තාමත් ගැහෙනවද?" - මේ ප්‍රශ්නය තුළ ඇත්තේ මහා කලකිරීමකි. රිදීම්, තුවාල, පරාජයන් සහ රැවටීම් මැද පවා තවමත් ගැහෙන ඒ හදවත ගැන අපටම පුදුමයකි. මස් පිඩක් පමණක් වූ හදවතකට මෙතරම් බරක් දරාගත හැක්කේ කෙසේද? සමහර වෙලාවට අපට සිතෙන්නේ හදවත ගැහෙන එක නතර වුණා නම් හොඳයි කියාය. එවිට මේ වේදනාව දැනෙන එක නතර වනු ඇත. දරාගැනීමේ සීමාව ඉක්මවා ගිය තැන, හදවත හිරිවැටෙන්නට පටන් ගනී. එවිට රිදීමක් දැනෙන්නේ නැත; දැනෙන්නේ හිස් බවක් පමණි. ගැහෙන හදවතේ රිද්මය පවා වේදනාවෙන් පිරුණු විලාපයක් බඳුය. ඔබ වැනි මිනිසුන්ට දිය යුතු පණිවිඩය ඔබේ හිත රිද්දන විටත් සිනාසී සිටින ඔබ, ලෝකයට උතුම් මිනිසෙකු විය හැකිය. නමුත් ඔබ ඔබටම කරන අසාධාරණය ගැන මඳක් සිතන්න. 1. ඔබේ වේදනාවට අයිතියක් ඇත: හැඬීමට සහ ඔබේ වේදනාව ප්‍රකාශ කිරීමට ඔබට අයිතියක් ඇත. නිහඬව සිටීමෙන් ඔබ කරන්නේ අනෙකාට ඔබව තව තවත් රිදවීමට අවසර දීමයි. 2. සිනහව ආයුධයක් කර නොගන්න: සැබෑ සිනහවක් මිස, වේදනාව වසන්නට දමන වෙස් මුහුණක් ඔබට සැනසීමක් ලබා නොදේ. 3. තනියම දරා නොගන්න: ලෝකයේ ඔබ වැනිම වේදනා විඳින තවත් හදවත් ඇත. ඔබේ දුක බෙදාගත හැකි එකම එක මිනිසෙකු හෝ සොයා ගන්න. අළු මතින් නැගිටින හදවත පීඩනයට ලක් වූ හදවතක් දිනෙක දියමන්තික් මෙන් ශක්තිමත් විය හැකිය. ඔබ රිදීම් මැද ඉවසූ ඒ සෑම තත්පරයක්ම ඔබේ ආත්මය ශක්තිමත් කරයි. නමුත් මතක තබා ගන්න, ඔබව රිද්දන මිනිසුන් මැද ඔබ තවදුරටත් සිනාසිය යුතු නැත. ඔබ ඔබේ වටිනාකම තේරුම් ගත යුතුය. ඔබේ හදවත තවමත් ගැහෙනවා නම්, එයින් අදහස් කරන්නේ ඔබට තවමත් බලාපොරොත්තුවක් ඇති බවයි. රිද්දපු මිනිසුන්ට සමාව දී, ඔවුන්ගෙන් දුරස් වී, ඔබේ හදවතේ තුවාල සුවපත් කරගැනීමට කාලය දෙන්න. හදවත ගැහිය යුත්තේ වේදනාව දරා ගැනීමට නොව, සැබෑ ආදරයේ සහ සතුටේ රිද්මය විඳීමටය. අවසාන සිතුවිල්ල නිහඬව දරාගන්නා මිනිසුනේ..., ඔබ මේ ලෝකයට ආලෝකයකි. එහෙත් ඒ ආලෝකය නිවී යන්නට ඉඩ නොදෙන්න. ඔබ රිදෙන කොටත් හිනා වුණේ අනුන් වෙනුවෙනි. දැන් දැන්වත් ඔබේ හදවත වෙනුවෙන් මඳක් සිතන්න. රිදුණු තැන්වලට බෙහෙත් ගල්වා, බිඳුණු තැන් පෑස්සීමට ඔබටම ශක්තිය ඇත. ලෝකය ඔබව රිද්දුවත්, ඔබේ ආත්මය පිරිසිදු නම්, දිනෙක ඔබට හිමි විය යුතු සැබෑ සැනසීම ඔබ සොයා එනු ඇත. එතෙක්, ඒ රිදෙන හදවතට මඳක් විවේක දෙන්න. එයට ආදරය කරන්න. #ආදරය #ජීවිතය #අතහැරීම #සැබෑආදරය #හදවතටදැනෙනවදන් Copied 💙 - @nilu12368