@khanhtan033: Check#xuhuong #top #viral

Khánh Tân
Khánh Tân
Open In TikTok:
Region: VN
Thursday 25 June 2026 10:44:58 GMT
491
94
2
5

Music

Download

Comments

ds_1965
Đỗ sơn :
Chuẩn
2026-06-26 02:45:02
1
ds_1965
Đỗ sơn :
men
2026-06-26 02:45:16
1
To see more videos from user @khanhtan033, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

តែទាំងពីរនាក់សុទ្ធតែដឹង… «ហេតុផលហ្នឹងស្តាប់មិនសមហេតុផលសោះ» «ខ្ញុំមិនចាំបាច់ពន្យល់ឲ្យឯងស្ដាប់ទេ» «អូ៎…» Bowen ងក់ក្បាលតិចៗ ⸻ ថ្ងៃបន្ទាប់ ក្នុងម៉ោងកីឡា សិស្សទាំងអស់ត្រូវបានបែងចែកជាក្រុមសម្រាប់ប្រកួតបាល់បោះមិត្តភាព។ ជាធម្មតា Bowen និង Qihan តែងស្ថិតនៅក្រុមផ្ទុយគ្នា។ តែលើកនេះ… «Yang Bowen និង Zuo Qihan នៅក្រុមតែមួយ។» គ្រូកីឡាប្រកាស។ «អ៎?!» ថ្នាក់ទាំងមូលភ្ញាក់ផ្អើល។ «ពួកគេលេងក្រុមតែមួយ?» «សាលានឹងមិនផ្ទុះទេមែន?» ⸻ Qihan ជ្រួញចិញ្ចើម «ហេតុអីត្រូវនៅក្រុមជាមួយឯងទៀត?» Bowen ញញឹម «ប្រហែលព្រោះគ្រូចូលចិត្តពីនាក់យើង» «កុំនិយាយឆ្កួត» ⸻ ការប្រកួតចាប់ផ្ដើម ដំបូងៗ អ្នកទាំងពីរនៅតែមានទម្លាប់ប្រជែងគ្នា «បាល់មកនេះ!» «ខ្ញុំដឹងថាត្រូវធ្វើអីហើយ!» «ឯងយឺតពេកហើយ!» «Yang Bowen!!» ⸻ ប៉ុន្តែបន្តិចម្ដងៗ… ពួកគេចាប់ផ្ដើមសហការគ្នាបានល្អជាងមុន ការបញ្ជូនបាល់,ការការពារ,ការសម្របសម្រួល ដូចជាពួកគេអាចយល់ចិត្តគ្នាដោយមិនចាំបាច់និយាយ ⸻ «ល្អណាស់!» គ្រូកីឡាសរសើរ «អ្នកទាំងពីរធ្វើការជាក្រុមបានល្អមែនទែន» ⸻ Qihan ដកដង្ហើមហត់ៗ «មិនគួរឲ្យជឿសោះ…» «អី?» «ខ្ញុំកំពុងសរសើរឯងក្នុងចិត្ត» Bowen ភ្ញាក់ផ្អើល «អូ៎?» «កុំឲ្យខ្ញុំដកពាក្យវិញ» ⸻ Bowen សើច ស្នាមញញឹមនោះធ្វើឲ្យ Qihan ងាកមុខចេញភ្លាម មិនដឹងហេតុអ្វីទេ… ប៉ុន្តែពេលនេះគេមិនអាចមើលភ្នែក Bowen យូរដូចមុនបានទៀតឡើយ។ ⸻ ក្រោយការប្រកួតចប់ សិស្សជាច្រើននៅតែជជែកគ្នា «ពួកគេទាំងពីរចម្លែកណាស់» «ខ្ញុំក៏គិតអ៊ីចឹងដែរ» «ពីមុនពួកគដឈ្លោះគ្នារាល់ថ្ងៃ តែឥឡូវ…» «ដូចជាស្និទ្ធគ្នាខ្លាំងពេកហើយ» ⸻ នៅពេលនោះ សិស្សស្រីម្នាក់ដើរមករក Qihan «Qihan អាចជួយខ្ញុំលើកឯកសារបន្តិចបានទេ?» «បាន» ⸻ Bowen ឈរមើលពីចម្ងាយ មើល Qihan កំពុងនិយាយជាមួយសិស្សស្រីនោះ មើលគេសើច,មើលគេជួយកាន់ឯកសារ ⸻ មិនដឹងហេតុអ្វី… អារម្មណ៍មួយកើតឡើងក្នុងចិត្តគេ។ អារម្មណ៍ដែលមិនសូវសប្បាយ។ មិនសូវចូលចិត្ត។ ហើយមិនសូវចង់ឃើញ។ ⸻ «Bowen?» មិត្តរួមថ្នាក់ម្នាក់គោះស្មាគេ «ហេតុអីសម្លឹងទៅទីនោះយូរម្ល៉េះ?» «អត់មានអីទេ» «មុខឯងមើលទៅដូចជាប្រច័ណ្ឌ» ⸻  Bowenស្ទើរតែអួលទឹក «អ្នកណាប្រច័ណ្ឌ?!» «អ៎…» មិត្តរួមថ្នាក់ញញឹមបែបដឹងរឿង «អញ្ចឹងប្រហែលខ្ញុំមើលច្រឡំហើយ»  ⸻ តែពាក្យនោះ…ធ្វើឲ្យ Bowen ស្ងៀម “ប្រច័ណ្ឌ?” គេធ្លាប់សួរ Qihan ដោយពាក្យនេះ តែឥឡូវ… ហេតុអ្វីគេទើបយល់អារម្មណ៍នោះ? ⸻ នៅល្ងាចថ្ងៃនោះ Bowen ដើរចេញពីសាលាជាមួយ Qihan ដូចសព្វដង ផ្លូវស្ងប់ស្ងាត់ ខ្យល់ល្ងាចបក់តិចៗ ⸻ «ថ្ងៃនេះឯងនិយាយជាមួយសិស្សស្រីម្នាក់នោះយូរមែន» Bowen និយាយឡើងធម្មតាៗ Qihan ងាកមកមើលភ្លាម «Yang Bowen…» «អី?» «ឯងប្រច័ណ្ឌមែនទេ?» ⸻ ភ្លាមនោះ Bowen ឈប់ដើរ បេះដូងរបស់គេលោតញាប់ខ្លាំង ចំណែក Qihan… ក៏មានអារម្មណ៍ថាបេះដូងរបស់ខ្លួនលោតមិនចាញ់គ្នាដែរ ហើយនេះជាលើកដំបូង… Yang Bowen មិនអាចឆ្លើយតបវិញភ្លាមៗបាន «ខ្ញុំ…» ពាក្យជាច្រើនកកស្ទះនៅក្នុងបំពង់ក Qihan សម្លឹងមើលគេ មិនព្រមដកភ្នែកចេញ «មើលទៅឯងពិតជាប្រច័ណ្ឌមែនហើយ» មុខរបស់ Bowen ក្ដៅឡើងភ្លាម «កុំចេះតែនិយាយ!» «អញ្ចឹងឆ្លើយមក» «…» «Yang Bowen?» Bowen ដកដង្ហើមវែងមួយ។ «បើខ្ញុំប្រច័ណ្ឌមែន ចុះយ៉ាងម៉េច?» ភ្នែករបស់ Qihan បើកធំបន្តិច បេះដូងរបស់គេលោតញាប់រហូតស្ទើរតែឮសំឡេង ⸻ អ្នកទាំងពីរស្ងៀម ខ្យល់ល្ងាចបក់កាត់ស្លឹកឈើបង្កើតសំឡេងស្រាលៗ។ «Qihan…» Bowen ហៅឈ្មោះគេដោយសំឡេងទាប។ «ហេតុអី?» «ខ្ញុំគិតថា…» គេឈប់មួយភ្លែត «ខ្ញុំលែងមើលឯងជាគូប្រជែងទៀតហើយ» ពាក្យនោះធ្វើឲ្យបេះដូងរបស់ Qihan ញ័រ «ហើយ…?» Bowen ញញឹមតិចៗ «ហើយខ្ញុំក៏មិនដឹងថាពេលណាដែរ ដែលខ្ញុំចាប់ផ្ដើមចង់នៅក្បែរឯងជារៀងរាល់ថ្ងៃ។» ⸻ Qihan ឈរនៅទីនោះដូចត្រូវគេបញ្ឈប់ពេលវេលា គេធ្លាប់គិតថា Yang Bowen ជាមនុស្សដែលគេមិនអាចចុះសម្រុងជាមួយបាន តែឥឡូវ… មនុស្សដែលគេចង់ជួបរាល់ព្រឹក មនុស្សដែលធ្វើឲ្យគេញញឹម និងមនុស្សដែលធ្វើឲ្យគេប្រច័ណ្ឌ…គឺជាមនុស្សតែម្នាក់នោះ «Bowen…» «អឹម?» Qihan ញញឹមបន្តិច «ខ្ញុំក៏ដូចគ្នា» ⸻ ភ្នែករបស់ Bowen ពោរពេញដោយភាពភ្ញាក់ផ្អើល «ឯង…» «កុំឲ្យខ្ញុំនិយាយម្ដងទៀត» មុខរបស់ Qihan ក្រហមដល់ត្រចៀក «វាគួរឲ្យខ្មាស់ណាស់» Bowen អស់សំណើច «នេះជាលើកដំបូងដែលខ្ញុំឃើញ Zuo Qihan ទទួលស្គាល់អ្វីមួយដោយស្មោះត្រង់» «បិទមាត់ទៅ!» «មិនបិទទេ» «Yang Bowen!» ⸻ អ្នកទាំងពីរសម្លឹងមើលគ្នា បន្ទាប់មកក៏សើចចេញមកព្រមគ្នា ពេលនេះគ្មានការប្រកួតប្រជែង គ្មានការឈ្លោះប្រកែក គ្មានរបាំងនៃការស្អប់ដែលធ្លាប់បាំងបេះដូងពួកគេទៀតឡើយ។ នៅសល់តែអារម្មណ៍កក់ក្ដៅមួយ… ដែលដុះឡើងបន្តិចម្ដងៗ តាំងពីថ្ងៃដែលពួកគេត្រូវបង្ខំឲ្យធ្វើគម្រោងជាមួយគ្នា ⸻ មួយសប្ដាហ៍ក្រោយ សាលាបានប្រកាសដំណើរកម្សាន្តរយៈពេលពីរថ្ងៃមួយយប់។ ភ្លាមៗនោះ ថ្នាក់ទាំងមូលក៏ផ្ទុះសំឡេងសប្បាយរីករាយ «ទីបំផុតក៏មានដំណើរកម្សាន្តហើយ!» «ខ្ញុំរង់ចាំយូរហើយ!» Qihan កំពុងអង្គុយមើលកាលវិភាគ ខណៈ Bowen អង្គុយនៅកៅអីខាងមុខ។ «ឯងសប្បាយចិត្តណាស់មែន?» Bowen ងាកមកសួរ។ «ប្រាកដហើយយ៉ូៗបានមានដំណើរកម្សាន្តម្ដងណា» «Bowen សើចតិចៗទាំងមានភាពក្នាញ់ជាមួយqihanយ៉ាងខ្លាំង» ⸻ បន្ទាប់មក គ្រូក៏ចាប់ផ្ដើមបែងចែកបន្ទប់ស្នាក់នៅ សិស្សទាំងអស់អង្គុយរង់ចាំដោយអន្ទះសា «បន្ទប់លេខ ៣…» គ្រូមើលបញ្ជីមួយភ្លែត។ «Yang Bowen និង Zuo Qihan» #novel #wenhan
តែទាំងពីរនាក់សុទ្ធតែដឹង… «ហេតុផលហ្នឹងស្តាប់មិនសមហេតុផលសោះ» «ខ្ញុំមិនចាំបាច់ពន្យល់ឲ្យឯងស្ដាប់ទេ» «អូ៎…» Bowen ងក់ក្បាលតិចៗ ⸻ ថ្ងៃបន្ទាប់ ក្នុងម៉ោងកីឡា សិស្សទាំងអស់ត្រូវបានបែងចែកជាក្រុមសម្រាប់ប្រកួតបាល់បោះមិត្តភាព។ ជាធម្មតា Bowen និង Qihan តែងស្ថិតនៅក្រុមផ្ទុយគ្នា។ តែលើកនេះ… «Yang Bowen និង Zuo Qihan នៅក្រុមតែមួយ។» គ្រូកីឡាប្រកាស។ «អ៎?!» ថ្នាក់ទាំងមូលភ្ញាក់ផ្អើល។ «ពួកគេលេងក្រុមតែមួយ?» «សាលានឹងមិនផ្ទុះទេមែន?» ⸻ Qihan ជ្រួញចិញ្ចើម «ហេតុអីត្រូវនៅក្រុមជាមួយឯងទៀត?» Bowen ញញឹម «ប្រហែលព្រោះគ្រូចូលចិត្តពីនាក់យើង» «កុំនិយាយឆ្កួត» ⸻ ការប្រកួតចាប់ផ្ដើម ដំបូងៗ អ្នកទាំងពីរនៅតែមានទម្លាប់ប្រជែងគ្នា «បាល់មកនេះ!» «ខ្ញុំដឹងថាត្រូវធ្វើអីហើយ!» «ឯងយឺតពេកហើយ!» «Yang Bowen!!» ⸻ ប៉ុន្តែបន្តិចម្ដងៗ… ពួកគេចាប់ផ្ដើមសហការគ្នាបានល្អជាងមុន ការបញ្ជូនបាល់,ការការពារ,ការសម្របសម្រួល ដូចជាពួកគេអាចយល់ចិត្តគ្នាដោយមិនចាំបាច់និយាយ ⸻ «ល្អណាស់!» គ្រូកីឡាសរសើរ «អ្នកទាំងពីរធ្វើការជាក្រុមបានល្អមែនទែន» ⸻ Qihan ដកដង្ហើមហត់ៗ «មិនគួរឲ្យជឿសោះ…» «អី?» «ខ្ញុំកំពុងសរសើរឯងក្នុងចិត្ត» Bowen ភ្ញាក់ផ្អើល «អូ៎?» «កុំឲ្យខ្ញុំដកពាក្យវិញ» ⸻ Bowen សើច ស្នាមញញឹមនោះធ្វើឲ្យ Qihan ងាកមុខចេញភ្លាម មិនដឹងហេតុអ្វីទេ… ប៉ុន្តែពេលនេះគេមិនអាចមើលភ្នែក Bowen យូរដូចមុនបានទៀតឡើយ។ ⸻ ក្រោយការប្រកួតចប់ សិស្សជាច្រើននៅតែជជែកគ្នា «ពួកគេទាំងពីរចម្លែកណាស់» «ខ្ញុំក៏គិតអ៊ីចឹងដែរ» «ពីមុនពួកគដឈ្លោះគ្នារាល់ថ្ងៃ តែឥឡូវ…» «ដូចជាស្និទ្ធគ្នាខ្លាំងពេកហើយ» ⸻ នៅពេលនោះ សិស្សស្រីម្នាក់ដើរមករក Qihan «Qihan អាចជួយខ្ញុំលើកឯកសារបន្តិចបានទេ?» «បាន» ⸻ Bowen ឈរមើលពីចម្ងាយ មើល Qihan កំពុងនិយាយជាមួយសិស្សស្រីនោះ មើលគេសើច,មើលគេជួយកាន់ឯកសារ ⸻ មិនដឹងហេតុអ្វី… អារម្មណ៍មួយកើតឡើងក្នុងចិត្តគេ។ អារម្មណ៍ដែលមិនសូវសប្បាយ។ មិនសូវចូលចិត្ត។ ហើយមិនសូវចង់ឃើញ។ ⸻ «Bowen?» មិត្តរួមថ្នាក់ម្នាក់គោះស្មាគេ «ហេតុអីសម្លឹងទៅទីនោះយូរម្ល៉េះ?» «អត់មានអីទេ» «មុខឯងមើលទៅដូចជាប្រច័ណ្ឌ» ⸻ Bowenស្ទើរតែអួលទឹក «អ្នកណាប្រច័ណ្ឌ?!» «អ៎…» មិត្តរួមថ្នាក់ញញឹមបែបដឹងរឿង «អញ្ចឹងប្រហែលខ្ញុំមើលច្រឡំហើយ» ⸻ តែពាក្យនោះ…ធ្វើឲ្យ Bowen ស្ងៀម “ប្រច័ណ្ឌ?” គេធ្លាប់សួរ Qihan ដោយពាក្យនេះ តែឥឡូវ… ហេតុអ្វីគេទើបយល់អារម្មណ៍នោះ? ⸻ នៅល្ងាចថ្ងៃនោះ Bowen ដើរចេញពីសាលាជាមួយ Qihan ដូចសព្វដង ផ្លូវស្ងប់ស្ងាត់ ខ្យល់ល្ងាចបក់តិចៗ ⸻ «ថ្ងៃនេះឯងនិយាយជាមួយសិស្សស្រីម្នាក់នោះយូរមែន» Bowen និយាយឡើងធម្មតាៗ Qihan ងាកមកមើលភ្លាម «Yang Bowen…» «អី?» «ឯងប្រច័ណ្ឌមែនទេ?» ⸻ ភ្លាមនោះ Bowen ឈប់ដើរ បេះដូងរបស់គេលោតញាប់ខ្លាំង ចំណែក Qihan… ក៏មានអារម្មណ៍ថាបេះដូងរបស់ខ្លួនលោតមិនចាញ់គ្នាដែរ ហើយនេះជាលើកដំបូង… Yang Bowen មិនអាចឆ្លើយតបវិញភ្លាមៗបាន «ខ្ញុំ…» ពាក្យជាច្រើនកកស្ទះនៅក្នុងបំពង់ក Qihan សម្លឹងមើលគេ មិនព្រមដកភ្នែកចេញ «មើលទៅឯងពិតជាប្រច័ណ្ឌមែនហើយ» មុខរបស់ Bowen ក្ដៅឡើងភ្លាម «កុំចេះតែនិយាយ!» «អញ្ចឹងឆ្លើយមក» «…» «Yang Bowen?» Bowen ដកដង្ហើមវែងមួយ។ «បើខ្ញុំប្រច័ណ្ឌមែន ចុះយ៉ាងម៉េច?» ភ្នែករបស់ Qihan បើកធំបន្តិច បេះដូងរបស់គេលោតញាប់រហូតស្ទើរតែឮសំឡេង ⸻ អ្នកទាំងពីរស្ងៀម ខ្យល់ល្ងាចបក់កាត់ស្លឹកឈើបង្កើតសំឡេងស្រាលៗ។ «Qihan…» Bowen ហៅឈ្មោះគេដោយសំឡេងទាប។ «ហេតុអី?» «ខ្ញុំគិតថា…» គេឈប់មួយភ្លែត «ខ្ញុំលែងមើលឯងជាគូប្រជែងទៀតហើយ» ពាក្យនោះធ្វើឲ្យបេះដូងរបស់ Qihan ញ័រ «ហើយ…?» Bowen ញញឹមតិចៗ «ហើយខ្ញុំក៏មិនដឹងថាពេលណាដែរ ដែលខ្ញុំចាប់ផ្ដើមចង់នៅក្បែរឯងជារៀងរាល់ថ្ងៃ។» ⸻ Qihan ឈរនៅទីនោះដូចត្រូវគេបញ្ឈប់ពេលវេលា គេធ្លាប់គិតថា Yang Bowen ជាមនុស្សដែលគេមិនអាចចុះសម្រុងជាមួយបាន តែឥឡូវ… មនុស្សដែលគេចង់ជួបរាល់ព្រឹក មនុស្សដែលធ្វើឲ្យគេញញឹម និងមនុស្សដែលធ្វើឲ្យគេប្រច័ណ្ឌ…គឺជាមនុស្សតែម្នាក់នោះ «Bowen…» «អឹម?» Qihan ញញឹមបន្តិច «ខ្ញុំក៏ដូចគ្នា» ⸻ ភ្នែករបស់ Bowen ពោរពេញដោយភាពភ្ញាក់ផ្អើល «ឯង…» «កុំឲ្យខ្ញុំនិយាយម្ដងទៀត» មុខរបស់ Qihan ក្រហមដល់ត្រចៀក «វាគួរឲ្យខ្មាស់ណាស់» Bowen អស់សំណើច «នេះជាលើកដំបូងដែលខ្ញុំឃើញ Zuo Qihan ទទួលស្គាល់អ្វីមួយដោយស្មោះត្រង់» «បិទមាត់ទៅ!» «មិនបិទទេ» «Yang Bowen!» ⸻ អ្នកទាំងពីរសម្លឹងមើលគ្នា បន្ទាប់មកក៏សើចចេញមកព្រមគ្នា ពេលនេះគ្មានការប្រកួតប្រជែង គ្មានការឈ្លោះប្រកែក គ្មានរបាំងនៃការស្អប់ដែលធ្លាប់បាំងបេះដូងពួកគេទៀតឡើយ។ នៅសល់តែអារម្មណ៍កក់ក្ដៅមួយ… ដែលដុះឡើងបន្តិចម្ដងៗ តាំងពីថ្ងៃដែលពួកគេត្រូវបង្ខំឲ្យធ្វើគម្រោងជាមួយគ្នា ⸻ មួយសប្ដាហ៍ក្រោយ សាលាបានប្រកាសដំណើរកម្សាន្តរយៈពេលពីរថ្ងៃមួយយប់។ ភ្លាមៗនោះ ថ្នាក់ទាំងមូលក៏ផ្ទុះសំឡេងសប្បាយរីករាយ «ទីបំផុតក៏មានដំណើរកម្សាន្តហើយ!» «ខ្ញុំរង់ចាំយូរហើយ!» Qihan កំពុងអង្គុយមើលកាលវិភាគ ខណៈ Bowen អង្គុយនៅកៅអីខាងមុខ។ «ឯងសប្បាយចិត្តណាស់មែន?» Bowen ងាកមកសួរ។ «ប្រាកដហើយយ៉ូៗបានមានដំណើរកម្សាន្តម្ដងណា» «Bowen សើចតិចៗទាំងមានភាពក្នាញ់ជាមួយqihanយ៉ាងខ្លាំង» ⸻ បន្ទាប់មក គ្រូក៏ចាប់ផ្ដើមបែងចែកបន្ទប់ស្នាក់នៅ សិស្សទាំងអស់អង្គុយរង់ចាំដោយអន្ទះសា «បន្ទប់លេខ ៣…» គ្រូមើលបញ្ជីមួយភ្លែត។ «Yang Bowen និង Zuo Qihan» #novel #wenhan

About