@lostykay:

Minnie-18
Minnie-18
Open In TikTok:
Region: ZA
Thursday 25 June 2026 17:49:29 GMT
202
14
0
1

Music

Download

Comments

There are no more comments for this video.
To see more videos from user @lostykay, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

#pov || Between Two Hearts pt. 18 || | JEO'S POV | Hindi ko alam kung anong nagawa ko. Hindi ko rin alam kung saan ako nagkulang.  Ang alam ko lang, nagising ako—ng wala na siya.  Her scent. Her smile. Her face. Her laugh. All of it, is still here. I can still see it. But when I look around, She was nowhere to be found.  She left. No goodbyes. Not leaving any clues.  No one knows where she is. Not even her own manager. Parang sinadya niyang walang makaalam para walang makahanap sakanya.  Her fans were looking for her. Bigla siyang nawala sa mga contracts niya.  She got the title as 'The Girl Who Run Away'. And until now, It was a mystery for all of us. I even remember our last night together. We were happy—she was happy.  Until now I can still hear the way she said those three words—like it was some kind of music in my ears.  'I love you' Her sweet voice keeps echoing inside me. She took a part of me when she left. A part where I questioned myself.  Hinanap ko siya. God knows how hard I tried to look for her. Hindi ako tumigil. Lahat ginawa ko to find her.  Pero gaya nga ng sabi ni Mommy, Mahirap hanapin ang taong ayaw magpahanap.  So I stopped.  Not because I got tired—but because I know, that's what she wants me to do.  3 years. It's been 3 years since she run away.  Tatlong taon na rin akong naghihintay. Dahil alam ko sa sarili kong babalik siya. At gusto ko, sa pagbalik niya—ay maipaliwanag niya sakin kung bakit niya ako iniwan. Gusto ko siyang maintindihan.  Maraming nangyare sa loob ng 3 years. I continued living my life. Busy sa work, lots of business.  Alyssa and I got close again. When Cali left, She was there. She became a friend.  I know she still loves me and hoping for something deeper than friends. I did try to like her again—pero puro si Cali lang ang nakikita ko.  Para siyang lason sakin.  Every time I close my eyes, all I can see is her. All I can hear is her laughs.  Para akong minumulto ng mga alaala niya. Hindi naman naging kami pero sobrang hirap niyang kalimutan. Maybe that's why. Dahil merong unfinished business between us.  That's why I never stepped foot in Palawan again. Dahil unang tapak ko palang, puro alaala na niya ang nakikita ko doon.  Because that's the place where everything started.  Kwento pa ni mommy na before Cali left, She planned something in Palawan. She was planning to finally make it official with me.  But when Mommy asked her contacts there, She already cancelled everything. Even our flight were cancelled.  Kaya ang laking tanong sakin kung bakit? What made her do that? What pushed her away?
#pov || Between Two Hearts pt. 18 || | JEO'S POV | Hindi ko alam kung anong nagawa ko. Hindi ko rin alam kung saan ako nagkulang. Ang alam ko lang, nagising ako—ng wala na siya. Her scent. Her smile. Her face. Her laugh. All of it, is still here. I can still see it. But when I look around, She was nowhere to be found. She left. No goodbyes. Not leaving any clues. No one knows where she is. Not even her own manager. Parang sinadya niyang walang makaalam para walang makahanap sakanya. Her fans were looking for her. Bigla siyang nawala sa mga contracts niya. She got the title as 'The Girl Who Run Away'. And until now, It was a mystery for all of us. I even remember our last night together. We were happy—she was happy. Until now I can still hear the way she said those three words—like it was some kind of music in my ears. 'I love you' Her sweet voice keeps echoing inside me. She took a part of me when she left. A part where I questioned myself. Hinanap ko siya. God knows how hard I tried to look for her. Hindi ako tumigil. Lahat ginawa ko to find her. Pero gaya nga ng sabi ni Mommy, Mahirap hanapin ang taong ayaw magpahanap. So I stopped. Not because I got tired—but because I know, that's what she wants me to do. 3 years. It's been 3 years since she run away. Tatlong taon na rin akong naghihintay. Dahil alam ko sa sarili kong babalik siya. At gusto ko, sa pagbalik niya—ay maipaliwanag niya sakin kung bakit niya ako iniwan. Gusto ko siyang maintindihan. Maraming nangyare sa loob ng 3 years. I continued living my life. Busy sa work, lots of business. Alyssa and I got close again. When Cali left, She was there. She became a friend. I know she still loves me and hoping for something deeper than friends. I did try to like her again—pero puro si Cali lang ang nakikita ko. Para siyang lason sakin. Every time I close my eyes, all I can see is her. All I can hear is her laughs. Para akong minumulto ng mga alaala niya. Hindi naman naging kami pero sobrang hirap niyang kalimutan. Maybe that's why. Dahil merong unfinished business between us. That's why I never stepped foot in Palawan again. Dahil unang tapak ko palang, puro alaala na niya ang nakikita ko doon. Because that's the place where everything started. Kwento pa ni mommy na before Cali left, She planned something in Palawan. She was planning to finally make it official with me. But when Mommy asked her contacts there, She already cancelled everything. Even our flight were cancelled. Kaya ang laking tanong sakin kung bakit? What made her do that? What pushed her away? "You miss her?" Isang boses ng babae ang nagsalita mula sa likod ko. It was Alyssa. She sat next to me. Dito sa balcony ng bahay. Hawak ko ang picture ni Cali from Palawan na ako ang kumuha. It was a stolen pic. This was the time na nagdadalawang isip siya kung tatalon ba siya sa falls o hindi. "A lot." Tipid kong sagot. I heard Alyssa sighed. Pilit na ngumiti. "Nandito naman ako. Isipin mo nalang na ako siya." She said that made me look at her. "Alyssa, we already talked about this." Mahinang sabi ko. She laughed. Pero alam kong pilit yun. "Yes Jeo. I know. Alam ko naman na kahit ano pa ang gawin ko ngayon, Hinding hindi ko na siya mapapalitan diyan sa puso mo. I will never be her." She said with pain in her voice. "I'm sorry." Yun lang ang nasabi ko. "Don't be Jeo. Hindi parin naman ako nawawalan ng pag asa na darating ang araw, makikita mo ako ulit." She said smiling bitterly. Kung ganoon lang kadali, matagal ko na sanang ginawa. Hindi ako magtitiis ng tatlong taong sakit sa kakahintay sa kanya kahit walang kasiguraduhan kung babalik ba siya o hindi. "Inom nalang natin yan. Masyado kang malungkot diyan." She said trying to lift my mood up. "Gagawin mo lang akong babysitter mo." Natatawang sabi ko kaya hinampas naman niya ako. "Ang sama mo. Hindi kaya." She somehow lighten my mood tuwing nangungulila ako sakanya. Kaya masaya akong kaibigan ko parin siya. ++CONTINUATION IN COM SEC #jeoongfam #au #jeo #fyp

About