Gecədir… şəhər yaşayır, amma mən sadəcə keçirəm bu küçələrdən. Musiqi çalır, amma beynimdə başqa səslər var. Hər şey normal görünür, amma içimdə hər şey darmadağındır. İnsan bəzən elə yorulur ki, heç kimə izah edə bilmir nə hiss etdiyini. “Apar məni” deyirəm, çünki qaldığım hər yer artıq dar gəlir mənə. Bu şəhər gözəldir, amma bəzi xatirələr onu ağır edir. Və ən pisi odur ki, sən nə qədər uzağa getsən də, o hisslər səninlə gəlir. Bəlkə də problem şəhər deyil… bəlkə də mən artıq əvvəlki mən deyiləm… 🌌