@teknoocizimm: Onca yıl annelik yaptı… ama o yine de birinin evladıydı. Bir kız çocuğunu büyüttü. Saçlarını topladı, dizlerini sildi, uykusuz geceler geçirdi. Birinin “anne” dediği kişi oldu. Ama insanın içinde hiç kaybolmayan bir duygu vardır: evlat olmak. Çerçeveyi eline aldığında yüzünde büyük bir mutluluk vardı. O karede yalnızca kendi kızı yoktu. Yanında yıllardır özlediği annesi de vardı. Bir tarafta büyüttüğü çocuk, diğer tarafta kendisini büyüten kadın. Ve o an… yıllarca annelik yapan o kadın yeniden evlat oldu. Gülümsedi. Ve kızına sarıldı. Sizin için böyle bir fotoğraf birleştirme hediyesi hazırlansa o karede kimi görmek isterdiniz?