@sariiiona: شاید «برای همیشه» هیچوقت برای آدمها ساخته نشده باشد. آدمها میآیند، میروند، تغییر میکنند، از هم دور میشوند یا روزی فقط به یک اسم در گذشته تبدیل میشوند. اما چیزی که برخلاف خودشان دوام میآورد، خاطرههایی است که ناخواسته در ما جا گذاشتهاند. گاهی یک آهنگ، یک خیابان، یک عطر یا حتی یک ساعت از شب، کافی است تا کسی که سالهاست نیست، دوباره در ذهنمان زنده شود. شاید به همین دلیل «برای همیشه» بیشتر به خاطرهها تعلق دارد تا آدمها. چون آدمها ماندن را بلد نیستند، اما خاطرهها، حتی وقتی هیچ دعوتی از آنها نکردهای، راه برگشت را همیشه پیدا میکنند.