#belarus #белтыкток #беларусь #russification #белмова Белару́ская мо́ва — нацыянальная мова беларусаў, уваходзіць у індаеўрапейскую моўную сям’ю, славянскую групу, усходнеславянскую падгрупу. Пашырана ў асноўным у Беларусі. Распаўсюджана таксама і ў іншых краінах, галоўным чынам у Польшчы, Расіі, Літве, Латвіі, Украіне[3]. Беларуская мова мае шмат агульных граматычных і лексічных уласцівасцей з іншымі ўсходнеславянскімі мовамі. Сучасная беларуская мова існуе ў літаратурнай і дыялектнай формах. Асноўны масіў падзяляецца на 2 вялікія дыялекты: паўночна-ўсходні і паўднёва-заходні, паміж якімі знаходзіцца паласа пераходных сярэднебеларускіх гаворак. Літаратурная мова гістарычна грунтуецца на гаворках цэнтральнай Беларусі[4].[⇨] Алфавіт літаратурнай мовы створаны на аснове кірыліцы. Гістарычна выкарыстоўваліся сістэмы запісу беларускага тэксту лацінскім (беларуская лацінка) і арабскім (беларуская арабіца) пісьмом. У 1990-х — 2000-х гадах практычна аформілася суіснаванне дзвюх беларускіх моўных нормаў[5]: афіцыйнай (акадэмічнай) нормы беларускай мовы, якая развілася пасля рэформаў 1933-34, 1957-59 і 2008 гадоў, і альтэрнатыўнай нормы, распрацаванай на аснове граматыкі Браніслава Тарашкевіча і далейшай практыкі эміграцыйнага друку, так званай «тарашкевіцы». - @pani_licvinka