@guenzhellsa: #FIFAWORLDCUP #CristianoRonaldo

guenzhellsa
guenzhellsa
Open In TikTok:
Region: BR
Sunday 28 June 2026 21:39:10 GMT
158
4
2
0

Music

Download

Comments

zahar.ivashko
Zahar Ivashko :
larp
2026-07-01 16:28:10
0
cesarsgobbijnior
Cesinha Jr 🇮🇹 :
2026-06-29 01:14:13
0
To see more videos from user @guenzhellsa, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

अल्फ्रेड बर्नहार्ड नोबेल : मृत्युको सौदागरदेखि मानवताको प्रतीकसम्म के एउटा मानिसको परिचय उसको आविष्कारले निर्धारण गर्छ, कि उसले संसारका लागि छोडेको योगदानले? 🤔 सन् १८३३ मा स्विडेनमा जन्मिएका अल्फ्रेड बर्नहार्ड नोबेल एक प्रतिभाशाली वैज्ञानिक, आविष्कारक तथा उद्योगपति थिए। सानैदेखि विज्ञान, रसायनशास्त्र र साहित्यमा रुचि राख्ने नोबेलले आफ्नो ज्ञान र अनुसन्धानको यात्रामा अनेक चुनौती सामना गरे। उनले विभिन्न भाषा सिके, वैज्ञानिक अध्ययन गरे र नयाँ आविष्कारमार्फत संसारलाई परिवर्तन गर्ने सपना देखे। उनको जीवनको सबैभन्दा चर्चित आविष्कार थियो— डायनामाइट। सन् १८६७ मा पेटेन्ट प्राप्त गरेको यस विस्फोटक पदार्थले सडक, सुरुङ, रेलमार्ग र खानी निर्माणलाई सहज बनायो। तर यही आविष्कार विनाशकारी प्रयोजनमा पनि प्रयोग हुन थाल्यो। निर्माण र विनाश दुवै सम्भावना बोकेको आफ्नो आविष्कारले संसारमा कस्तो प्रभाव पारिरहेको छ भन्ने प्रश्न उनको जीवनसँग जोडिएर रह्यो। नोबेलको अनुसन्धान यात्रा सहज थिएन। सन् १८६४ मा प्रयोगशालामा भएको विस्फोटमा उनका कान्छा भाइ एमिलसहित धेरै मानिसको मृत्यु भयो। व्यक्तिगत पीडाका बीच पनि उनले अनुसन्धान जारी राखे। यसले उनको दृढता देखाउँछ, तर विज्ञानमा सफलता प्राप्त गर्दा मानवीय सुरक्षा र जिम्मेवारीलाई कहिल्यै बिर्सनु हुँदैन भन्ने पाठ पनि सिकाउँछ। उनको जीवनसँग एउटा चर्चित प्रसङ्ग जोडिएको छ। भनिन्छ, सन् १८८८ मा उनका दाजु लुडविगको मृत्यु भएपछि एउटा अखबारले गल्तीवश अल्फ्रेडकै मृत्युको समाचार प्रकाशित गर्‍यो। त्यसमा उनलाई ‘मृत्युको सौदागर’ भनिएको बताइन्छ। आफ्नै मृत्युको खबर पढ्दा उनले मानिसहरूले आफूलाई कसरी सम्झनेछन् भनेर सोच्न थालेको कथा लोकप्रिय छ। यद्यपि यो प्रसङ्ग र यसले उनको निर्णयमा पारेको प्रभाव ऐतिहासिक रूपमा प्रमाणित छैन, यसले हामीलाई एउटा गम्भीर प्रश्न भने सोध्छ— हामीलाई भोलि मानिसहरूले कसरी सम्झिऊन् भन्ने चाहन्छौँ? नोबेल केवल वैज्ञानिक थिएनन्; उनी साहित्यप्रेमी पनि थिए। कविता लेख्थे, पुस्तक पढ्थे र मानव जीवनका गहिरा प्रश्नमा रुचि राख्थे। शान्ति आन्दोलनकी अभियन्ता बर्था फन सुत्नरसँगको पत्राचारले पनि युद्ध र शान्तिसम्बन्धी उनका विचारलाई बुझ्न मद्दत गर्छ। सन् १८९५ मा उनले आफ्नो अन्तिम इच्छापत्रमा सम्पत्तिको ठूलो हिस्सा मानवजातिको हितमा योगदान गर्ने व्यक्तिहरूलाई पुरस्कृत गर्न छुट्याए। भौतिकशास्त्र, रसायनशास्त्र, चिकित्सा, साहित्य र शान्तिका क्षेत्रमा उल्लेखनीय योगदान दिने व्यक्तिलाई सम्मान गर्ने व्यवस्था गरे। सन् १८९६ मा उनको निधन भयो र सन् १९०१ देखि नोबेल पुरस्कार प्रदान गर्न थालियो। पछि सन् १९६९ मा अर्थशास्त्रमा नोबेल स्मृति पुरस्कार पनि प्रदान गर्न सुरु गरियो। आज नोबेललाई डायनामाइटका आविष्कारकका रूपमा मात्र होइन, विज्ञान, साहित्य र शान्तिमा योगदान दिने मानिसहरूलाई सम्मान गर्ने विश्वव्यापी परम्पराका संस्थापकका रूपमा पनि सम्झिन्छौँ। उनको जीवनको सन्देश स्पष्ट छ—धन कमाउनु सफलता हुन सक्छ, तर त्यसलाई मानवताको हितमा प्रयोग गर्नु अझ ठूलो योगदान हो। हामी सबैसँग ठूलो सम्पत्ति वा पुरस्कार स्थापना गर्ने क्षमता नहुन सक्छ। तर अरूलाई सहयोग गर्ने, ज्ञान बाँड्ने, इमानदारीपूर्वक काम गर्ने र समाजमा सकारात्मक प्रभाव छोड्ने अवसर भने अवश्य हुन्छ। त्यसैले आज आफैँलाई सोधौँ—हाम्रो जीवनले संसारलाई के दिइरहेको छ? हाम्रो सफलता अरूको पीडाको कारण बनिरहेको छ कि उनीहरूको जीवनमा आशा जगाइरहेको छ? किनकि अन्ततः महत्त्वपूर्ण कुरा हामी कति वर्ष बाँच्छौँ भन्ने होइन, हामीले बाँचेको जीवनले संसारलाई के दियो भन्ने हो। #अल्फ्रेडनोबेल #मृत्युकोसौदागर #नोबेलपुरस्कार #प्रेरणादायककथा #RJTufan
अल्फ्रेड बर्नहार्ड नोबेल : मृत्युको सौदागरदेखि मानवताको प्रतीकसम्म के एउटा मानिसको परिचय उसको आविष्कारले निर्धारण गर्छ, कि उसले संसारका लागि छोडेको योगदानले? 🤔 सन् १८३३ मा स्विडेनमा जन्मिएका अल्फ्रेड बर्नहार्ड नोबेल एक प्रतिभाशाली वैज्ञानिक, आविष्कारक तथा उद्योगपति थिए। सानैदेखि विज्ञान, रसायनशास्त्र र साहित्यमा रुचि राख्ने नोबेलले आफ्नो ज्ञान र अनुसन्धानको यात्रामा अनेक चुनौती सामना गरे। उनले विभिन्न भाषा सिके, वैज्ञानिक अध्ययन गरे र नयाँ आविष्कारमार्फत संसारलाई परिवर्तन गर्ने सपना देखे। उनको जीवनको सबैभन्दा चर्चित आविष्कार थियो— डायनामाइट। सन् १८६७ मा पेटेन्ट प्राप्त गरेको यस विस्फोटक पदार्थले सडक, सुरुङ, रेलमार्ग र खानी निर्माणलाई सहज बनायो। तर यही आविष्कार विनाशकारी प्रयोजनमा पनि प्रयोग हुन थाल्यो। निर्माण र विनाश दुवै सम्भावना बोकेको आफ्नो आविष्कारले संसारमा कस्तो प्रभाव पारिरहेको छ भन्ने प्रश्न उनको जीवनसँग जोडिएर रह्यो। नोबेलको अनुसन्धान यात्रा सहज थिएन। सन् १८६४ मा प्रयोगशालामा भएको विस्फोटमा उनका कान्छा भाइ एमिलसहित धेरै मानिसको मृत्यु भयो। व्यक्तिगत पीडाका बीच पनि उनले अनुसन्धान जारी राखे। यसले उनको दृढता देखाउँछ, तर विज्ञानमा सफलता प्राप्त गर्दा मानवीय सुरक्षा र जिम्मेवारीलाई कहिल्यै बिर्सनु हुँदैन भन्ने पाठ पनि सिकाउँछ। उनको जीवनसँग एउटा चर्चित प्रसङ्ग जोडिएको छ। भनिन्छ, सन् १८८८ मा उनका दाजु लुडविगको मृत्यु भएपछि एउटा अखबारले गल्तीवश अल्फ्रेडकै मृत्युको समाचार प्रकाशित गर्‍यो। त्यसमा उनलाई ‘मृत्युको सौदागर’ भनिएको बताइन्छ। आफ्नै मृत्युको खबर पढ्दा उनले मानिसहरूले आफूलाई कसरी सम्झनेछन् भनेर सोच्न थालेको कथा लोकप्रिय छ। यद्यपि यो प्रसङ्ग र यसले उनको निर्णयमा पारेको प्रभाव ऐतिहासिक रूपमा प्रमाणित छैन, यसले हामीलाई एउटा गम्भीर प्रश्न भने सोध्छ— हामीलाई भोलि मानिसहरूले कसरी सम्झिऊन् भन्ने चाहन्छौँ? नोबेल केवल वैज्ञानिक थिएनन्; उनी साहित्यप्रेमी पनि थिए। कविता लेख्थे, पुस्तक पढ्थे र मानव जीवनका गहिरा प्रश्नमा रुचि राख्थे। शान्ति आन्दोलनकी अभियन्ता बर्था फन सुत्नरसँगको पत्राचारले पनि युद्ध र शान्तिसम्बन्धी उनका विचारलाई बुझ्न मद्दत गर्छ। सन् १८९५ मा उनले आफ्नो अन्तिम इच्छापत्रमा सम्पत्तिको ठूलो हिस्सा मानवजातिको हितमा योगदान गर्ने व्यक्तिहरूलाई पुरस्कृत गर्न छुट्याए। भौतिकशास्त्र, रसायनशास्त्र, चिकित्सा, साहित्य र शान्तिका क्षेत्रमा उल्लेखनीय योगदान दिने व्यक्तिलाई सम्मान गर्ने व्यवस्था गरे। सन् १८९६ मा उनको निधन भयो र सन् १९०१ देखि नोबेल पुरस्कार प्रदान गर्न थालियो। पछि सन् १९६९ मा अर्थशास्त्रमा नोबेल स्मृति पुरस्कार पनि प्रदान गर्न सुरु गरियो। आज नोबेललाई डायनामाइटका आविष्कारकका रूपमा मात्र होइन, विज्ञान, साहित्य र शान्तिमा योगदान दिने मानिसहरूलाई सम्मान गर्ने विश्वव्यापी परम्पराका संस्थापकका रूपमा पनि सम्झिन्छौँ। उनको जीवनको सन्देश स्पष्ट छ—धन कमाउनु सफलता हुन सक्छ, तर त्यसलाई मानवताको हितमा प्रयोग गर्नु अझ ठूलो योगदान हो। हामी सबैसँग ठूलो सम्पत्ति वा पुरस्कार स्थापना गर्ने क्षमता नहुन सक्छ। तर अरूलाई सहयोग गर्ने, ज्ञान बाँड्ने, इमानदारीपूर्वक काम गर्ने र समाजमा सकारात्मक प्रभाव छोड्ने अवसर भने अवश्य हुन्छ। त्यसैले आज आफैँलाई सोधौँ—हाम्रो जीवनले संसारलाई के दिइरहेको छ? हाम्रो सफलता अरूको पीडाको कारण बनिरहेको छ कि उनीहरूको जीवनमा आशा जगाइरहेको छ? किनकि अन्ततः महत्त्वपूर्ण कुरा हामी कति वर्ष बाँच्छौँ भन्ने होइन, हामीले बाँचेको जीवनले संसारलाई के दियो भन्ने हो। #अल्फ्रेडनोबेल #मृत्युकोसौदागर #नोबेलपुरस्कार #प्रेरणादायककथा #RJTufan

About