1. Home
  2. Detail

@ramin.sadid.zadeh: لطفا ببینید و بشنوید کلام از سر عقلانیت 🙏

Ramin Sadid Zadeh
Ramin Sadid Zadeh
Open In TikTok:
Region: IR
Monday 29 June 2026 06:00:50 GMT
410
28
1
3

Music

Download

No Watermark .mp4 (12.7MB) No Watermark(HD) .mp4 (12.7MB) Watermark .mp4 (14.25MB) Music .mp3

Comments

nahid.mohamadi1
Nahid Mohamadi :
👍👍👍
2026-06-29 12:46:43
0
To see more videos from user @ramin.sadid.zadeh, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

วันนี้ดูตอบแบบมีสติ ใจเย็น 👍🏻 #โหนกระแส #ฟารีดา #ติณติณ 🙏🏻 คลิปเต็ม ดูที่โหนกระแส 29/6/69
วันนี้ดูตอบแบบมีสติ ใจเย็น 👍🏻 #โหนกระแส #ฟารีดา #ติณติณ 🙏🏻 คลิปเต็ม ดูที่โหนกระแส 29/6/69


#CapCut #اكتب_شي_توجر_عليه
#CapCut #اكتب_شي_توجر_عليه
#خلفيات #خلفيات_شاشة #خلفيات_جوال #خلفيات_عالية_الدقة #خلفيات_فخمه ✨️
#خلفيات #خلفيات_شاشة #خلفيات_جوال #خلفيات_عالية_الدقة #خلفيات_فخمه ✨️
Chào đón e 1 cơn mưa
Chào đón e 1 cơn mưa
Qarşılıqsız... Bilirsiniz, bəzən insan elə bir hissin içinə düşür ki, nə onu ürəyindən çıxarıb ata bilir, nə də onunla normal şəkildə yaşaya bilir, sanki içində iki fərqli insan yaşayır: biri deyir “burax, getsin, özünü yorma”, o biri isə hər dəfə səni yenidən o hissin içinə çəkir. Qarşılıqsız sevmək var ha.. adam səni heç o cür düşünmür, bəlkə ümumiyyətlə sənin hisslərindən xəbəri belə yoxdur, amma sən gecə-gündüz fərq etmədən onu fikirləşirsən, ən xırda şeydə belə ağlına gəlir, və sən özün-özünə əsəbiləşirsən ki, “mən niyə belə olmuşam, niyə bu qədər bağlanmışam?”, amma nə qədər çalışsan da anlayırsan ki, ürəyə söz keçirmək olmur, o artıq öz bildiyini edir. Deyirlər zamanla hər şey keçir, insan unudur, soyuyur, amma bəzi hisslər var ki, keçmir, sadəcə sən onlarla yaşamağa öyrəşirsən, yəni ağrısı əvvəlki kimi kəskin olmur, amma tam da yox olmur. Hər gün özünə söz verirsən ki, “bu gün onu daha az fikirləşəcəm, özümü toparlayacam”, amma yenə də bir mahnı eşidirsən, hansısa söz qulağına dəyir, bir yer gözünə tanış gəlir, ya da sadəcə boş oturanda beynin yenə eyni yerə qayıdır. Sanki beynin başqa şeylərlə məşğul olmaq istəyir, həyatına davam etmək istəyir, amma ürəyin imkan vermir, səni geri çəkir. Ən pis tərəfi də odur ki, sən içində bu qədər böyük, ağır, qarışıq hisslər yaşayırsan, amma qarşı tərəf üçün bu, bəlkə də heç mövcud deyil. O öz həyatını yaşayır, rahat şəkildə gülür, danışır, planlar qurur, bəlkə də kimisə sevir, kimləsə xoşbəxtdir, sən isə sadəcə kənardan baxan bir insan kimi qalırsan. Deyə bilmirsən içindəkiləri, çünki bilirsən ki, desən də dəyişən bir şey olmayacaq, bəlkə də daha pis olacaq. Amma deməmək də insanın içini yavaş-yavaş yeyir, sanki sözlər boğazında düyünlənib qalır. Bəzən özün-özünə ciddi qərar verirsən ki, “yox bu dəfə bitdi, artıq unutmalıyam, belə davam edə bilmərəm”, hətta bir müddət özünü inandırırsan ki, artıq əvvəlki kimi deyil, artıq keçib. Amma sonra birdən onu görən kimi, ya da sadəcə adını eşidən kimi, ya da kiminsə onun haqqında danışdığını eşidəndə hər şey yenidən sıfırdan başlayır. Elə bil heç nə dəyişməyib, elə bil o hiss heç vaxt səni tərk etməyib. İnşəAllah yaxşı olarr))
Qarşılıqsız... Bilirsiniz, bəzən insan elə bir hissin içinə düşür ki, nə onu ürəyindən çıxarıb ata bilir, nə də onunla normal şəkildə yaşaya bilir, sanki içində iki fərqli insan yaşayır: biri deyir “burax, getsin, özünü yorma”, o biri isə hər dəfə səni yenidən o hissin içinə çəkir. Qarşılıqsız sevmək var ha.. adam səni heç o cür düşünmür, bəlkə ümumiyyətlə sənin hisslərindən xəbəri belə yoxdur, amma sən gecə-gündüz fərq etmədən onu fikirləşirsən, ən xırda şeydə belə ağlına gəlir, və sən özün-özünə əsəbiləşirsən ki, “mən niyə belə olmuşam, niyə bu qədər bağlanmışam?”, amma nə qədər çalışsan da anlayırsan ki, ürəyə söz keçirmək olmur, o artıq öz bildiyini edir. Deyirlər zamanla hər şey keçir, insan unudur, soyuyur, amma bəzi hisslər var ki, keçmir, sadəcə sən onlarla yaşamağa öyrəşirsən, yəni ağrısı əvvəlki kimi kəskin olmur, amma tam da yox olmur. Hər gün özünə söz verirsən ki, “bu gün onu daha az fikirləşəcəm, özümü toparlayacam”, amma yenə də bir mahnı eşidirsən, hansısa söz qulağına dəyir, bir yer gözünə tanış gəlir, ya da sadəcə boş oturanda beynin yenə eyni yerə qayıdır. Sanki beynin başqa şeylərlə məşğul olmaq istəyir, həyatına davam etmək istəyir, amma ürəyin imkan vermir, səni geri çəkir. Ən pis tərəfi də odur ki, sən içində bu qədər böyük, ağır, qarışıq hisslər yaşayırsan, amma qarşı tərəf üçün bu, bəlkə də heç mövcud deyil. O öz həyatını yaşayır, rahat şəkildə gülür, danışır, planlar qurur, bəlkə də kimisə sevir, kimləsə xoşbəxtdir, sən isə sadəcə kənardan baxan bir insan kimi qalırsan. Deyə bilmirsən içindəkiləri, çünki bilirsən ki, desən də dəyişən bir şey olmayacaq, bəlkə də daha pis olacaq. Amma deməmək də insanın içini yavaş-yavaş yeyir, sanki sözlər boğazında düyünlənib qalır. Bəzən özün-özünə ciddi qərar verirsən ki, “yox bu dəfə bitdi, artıq unutmalıyam, belə davam edə bilmərəm”, hətta bir müddət özünü inandırırsan ki, artıq əvvəlki kimi deyil, artıq keçib. Amma sonra birdən onu görən kimi, ya da sadəcə adını eşidən kimi, ya da kiminsə onun haqqında danışdığını eşidəndə hər şey yenidən sıfırdan başlayır. Elə bil heç nə dəyişməyib, elə bil o hiss heç vaxt səni tərk etməyib. İnşəAllah yaxşı olarr))

About

Legal