@jwandparast334: د جنت مرغۍ کمترې د غم درده بې خبرې که سپرلے وي که خزان ستا وي مستي بازيګري شپه او ورځ په بقنقوری د اشنا په ننداره دیاري، مستي، قېصې کړې د جماعت په مناره دوه دانې کښې چرته پورته یا مستي غویمې شورو کړې د پېرانویه کوهي کښې لمغړۍ د ښاپېرو کړې اې د مینې لېونیہ بې ګناه او بې ازاره د محراب د پاسه تاخ کښې کوکۍ اخلې د دلداره چې دې هره ورځۍ سرې وي هره ورځ په تا اختر ئی تل نشه ئې بې شرابو مدام خوا کښې دې دلبر ئې خوش قسمته بې خبره د دوزخ نه د ملا نه د نېکو د ثوابونو د شرمونو د ګناه نه ده کوکوله جوړه شوې تا مخوکه بې ازاره ستا سره سره نري نوکونه ڈک د خیشت او د سينګاره نه دې جنګ شته نه دې غم شته سوچه مینه بې نفرته نه دې چل نه دې دوکه شته یاري پاکه بې علته الوته دې هم د سېل دي د مستۍ د بازيګرو که بودا شې هم پېسۍ کړې د دودو تــــوکرو غونډې سترګې دي معصومې درڼا اتبارہ د کې پيمانه د سرو شرابو د خندا د يارہ کې کاش چې زه هم ستا په شان اې کمتری مستانه وے چې نه غم وې نه ارمان وے ، بس خندا او يارانه وے